|
|
|
|
 |
۲۸ اردیبهشت » یک هفته با دانشگاه؛ گزارش فشارهای وارد بر دانشجویان طی هفته گذشته ۲۸ اردیبهشت » فیلم مقاومت یک زن در برابر گشت ویژه ارشاد و کمک مردم به زن ۲۸ اردیبهشت » احضار جلوه جواهری به دادگاه انقلاب ۲۸ اردیبهشت » کاوه عزیز پور، فعال سیاسی کرد، بر اثر شکنجه درگذشت ۲۸ اردیبهشت » دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه: حقوق بشر پرچم مبارزه با نظام شده که این پرچم تقلبی است ۲۸ اردیبهشت » یک ترم تعلیق از تحصیل حمید توکلی، دانشجوی مجازی دانشگاه خواجه نصیر ۲۸ اردیبهشت » نرگس محمدی: رفع نابرابری حقوق زنان، باید در اولویت قرار گیرد ۲۸ اردیبهشت » ختنه زنان در کردستان همچنان ادامه دارد ۲۸ اردیبهشت » گزارشهایی از یازدهمین رو اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه ۲۸ اردیبهشت » ۴ گزارش از بازداشت تعدادی از بهائیان ۲۸ اردیبهشت » تفکیک جرایم اصلی که رعایت نمی شود ۲۸ اردیبهشت » عباس عبدی: بدترین ناجوانمردی در حق سه دانشجوی پلی تکنیک صورت گرفت ۲۶ اردیبهشت » نشست سالانه و انتخابات شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت ۲ و ۳ خرداد برگزار می شود ۲۶ اردیبهشت » رئیس دانشگاه یزد، دانشجویان مخالف طرح دفن شهید را تهدید به اخراج کرد ۲۶ اردیبهشت » تقدیر کانون صنفی معلمان ایران از فرزاد کمانگر، معلم محکوم شده به اعدام » » بایگانی
گفتگو با دکتر ملکی پیرامون نامه اخیر وی؛ خسرو شمیرانی این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
پروژه شکست!؛ بهرام اسماعیل بیگی تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
این ره که تو می روی…؛ حسین ترکاشوند نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
تهیدستانی که به خاطر فقر اعدام میشوند؛ حسین باقرزاده در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
کمپین کافی نیست؛ آرش اقبالی مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
نامه بهروز جاوید تهرانی به مناسبت سالگرد فوت مادر همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
» » بایگانی |
بایگانی برای روز دوشنبه ۹م مرداد ۱۳۸۵ |
|
|
© ۱۳۷۸-۱۳۸۷ پایگاه خبری تحلیلی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران). تمامی حقوق محفوظ است. استفاده از مطالب این وبگاه با ذکر منبع بلامانع است. |
| مقاله |
 |
 |
| ویژه |
|
|
| پلی تکنیک |
|
|
| اجتماعی |
|
|
| حقوق بشر |
|
|
| خبر |
|
|
| دانشگاه |
|
|
| زنان |
|
|
| سیاسی |
|
|