بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی در اعتراض به صدور احکام تعلیق از تحصیل برای فعالین دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر و همچنین افزایش فشار و محدودیت بر تشکلات دانشجویی و نشریات مستقل این دانشگاه اقدام به برگزاری تریبون آزاد دانشجویی نمود.
در این تریبون آزاد که با استقبال بی نظیر دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر همراه بود، مهدی عباس زاده دبیرانجمن اسلامی با انتقاد از روند در پیش گرفته شده از سوی رییس انتصابی دانشگاه ؛ دکتر بطحایی، ایشان را به حرکت در مدار قانون و برخورد عادلانه و به دور از تبعیض با تشکلات دانشجویی دعوت نمود و هشدار داد که عملکرد ایشان در این چند ماهی که از ریاست ایشان میگذرد دانشگاه را به سمت تشنج خواهد کشاند.
پس از آن میثم فرخروز ، عضو شواری مرکزی انجمن اسلامی که به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم گردیده است با شرح نحوه ی صدور حکم خود،اعتراض خود را نسبت به فضای بسته ی دانشگاه اعلام نمود. در ادامه نیز سایر دانشجویان دانشگاه به بیان دیدگاه های خود پرداختند و از صدور حکم تعلیق برای دو تن از دانشجویان و احضار پیا پی دانشجویان به کمیته انضباطی اعتراض کردند.همچنین دانشجویان با انتقاد از عملکرد حراست دانشگاه، خواستار پایان یافتن دخالت این نهاد در امور دانشجویان شدند و از مدیرحراست “علی نوربخش” خواستند تا از اعمال فشار به رییس دانشگاه پرهیز کند.
همچنین در قسمت هایی از برنامه نیز دانشجویان بسیجی با حمله به تریبون انجمن اسلامی قصد بر هم زدن برنامه را داشتند که با اعتراض و مقاومت دانشجویان مواجه شدند و پس از خواندن اذان ظهر در جمع دانشجویان تریبون آزاد را به قصد خواند نماز ظهر ترک کردند!
دانشجویان در این تجمع با سر دادن “رییس انتصابی این آخرین هشدار است !” ، رییس دانشگاه را به تجدید نظر در احکام صادره از سوی کمیته ی انضباطی و خفقان موجود در دانشگاه فرا خواندند.
ادوارنیوز
