همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
برگزاری جلسه دادگاهی محمدصدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان برای سومین بار به بهانه عدم حضور دادستان به تعویق افتاد.
جلسه روز سه شنبه ۳۱ اردیبهشت ماه دادگاهی محمدصدیق کبودوند برای بار سوم به دلیل عدم حضور دادستان یا نماینده ایشان برگزار نشد. برای جلسه روز یاد شده بنیانگذار حقوق بشر کردستان به رغم بیماری و سکته خفیف قلبی ایشان در سی ساعت قبل، به همراه سه نفر از وکلا با خانم ها گیتی پورفاضل، نسرین ستوده و دکتر نعمت احمدی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب حضور یافتند. وکلای آقای کبودوند نسبت به عدم برگزاری دادگاه و تجدید و تعویق مکرر آن شدیداً معترض شده و اعتراضی در این خصوص تسلیم دادگاه نمودند.
شایان ذکر است رئیس سازمان حقوق بشر کردستان ساعت ۶ بامداد روز دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ماه در بند ۸ بازداشتگاه اوین دچار سکته خفیف شده بود و در حال حاضر نیز با افت لختگی و نوسان شدید خونی و سرگیجه های دردناک مواجه است، هرچند رئیس دادگاه انقلاب جهت مراقبت پزشکی از ایشان دستور ی صادر کرده است اما براساس آخرین خبر دریافتی مسئولان زندان اوین از اعزام آقای کبودوند به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری کردند.
این سازمان نسبت به وضعیت بیماری رئیس خود که رو به وخامت نهاده است نگرانی شدید خود را ابراز می دارند .
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
گزارشگران بدون مرز : محمدصدیق کبودوند بیمار اما به دلیل ناتوانی در پرداخت وثیقه آزاد نمی شود
در تاریخ ٣٠ اردیبهشت ماه محمد صدیق کبودوند روزنامه نگار زندانی در زندان اوین، دچار سکته خفیف مغزی شده است. مدیر مسئول هفته نامه توقیف شده ی صدای مردم کردستان از تاریخ ١٠ تیر ماه ١٣٨٦ در بازداشت بسر می برد. برای این روزنامه نگار قرار وثیقه ١٥٠ میلیون تومان صادر شده است اما خانواده ی وی توان پرداخت آن را ندارد.
گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند: ” عناد مقامات قضایی _ امنیتی ایران علیه این روزنامه نگار از حد گذشته است. محمد صدیق کبودوند نزدیک به یک سال است که از آزادی و حق درمان پزشکی محروم است. عدم امکان برای پرداخت وثیقه ی سنگین، کندی رویه قضایی و اعمال فشار در زندان وضعیت نگران کننده ای بر ای این روزنامه نگار به وجود آورده است.”
٣٠ اردیبهشت ماه محمد صدیق کبودوند مدیرمسئول هفته نامه توقیف شده ی صدای مردم کردستان که در بند ٨ زندان اوین زندانی است، بر اثر سرگیجه شدید تعادل اش را از دست داده و از تخت بر زمین می افتد. بنا بر گفته ی خانواده وی یکی از همبندانش که پزشک است به کمک وی شتافته است، این عارضه با توجه به بیماری فشار خون زندانی می تواند سکته خفیف مغزی باشد. اما محمد صدیق کبودوند به درمانگاه زندان اوین برده نمی شود. خانم پرناز حسنی همسر این روزنامه نگار با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت همسرش به گزارشگران بدون مرز گفت ” در زندان امکان معالجه مناسب نیست وی باید سریعا آزاد تا در بیرون از زندان تحت معالجه جدی قرار گیرد.”
٣١ اردیبهشت ماه برای سومین دادگاه محمد صدیق کبودوند به تعویق افتاد. وی که از تاریخ ١٠ تیر ماه ١٣٨٦ در بازداشت بسر می برد مدت پنج ماه در سلول های انفرادی بند ٢٠٩ و ٢٤٠ زندان اوین نگاهداری شد و از سوی مقامات امنیتی برای انحلال “سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان” و پذیرش ” انتشار گزارشهایی نادرست” از سوی این سازمان، شدیدا تحت فشارهای روحی و جسمی قرار داشت. از جمله اتهامات ایشان “اقدام علیه امنیت ملی ” اعلام شده است. نعمت احمدی وکیل این روزنامه نگار اعلام کرده است که ” وی جرمی مرتکب نشده است، گویا پرونده بر اساس شنود تلفنی تشکیل شده است اما قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران این عمل را ممنوع کرده است.”
گزارشگران بدون مرز یادآور می شود “ایران با ٩ روزنامه نگار زندانی، بزرگترین زندان روزنامه نگاران در خاورمیانه است”
محمد صدیق کبودوند در زندان اوین سکته کرده است
بر اساس گزارش های رسیده، محمد صدیق کبودوند، که ریاست سازمانی به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را برعهده دارد، روز دوشنبه در اندرزگاه ۸ زندان عمومی اوین دچار «سکته خفیف» شده است.
طبق این گزارش، پزشک بهداری اوین با تایید سکته آقای کبودوند اعلام کرده که خون در اثر لختگی به مغز او نرسیده است.
محمدصدیق کبودوند، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از یک سال یش در بازداشت به سر می برد.
پریناز حسنی، همسر محمدصدیق کبودوند، در پاسخ به پرسش رادیو فردا درباره جزئیات این خبر می گوید:«بعد از ظهر دیروز، آقای کبودوند تماس گرفت و اطلاع داد که صبح دیروز دچار سردرد و سرگیجه شدیدی شده و متعاقب این سردرد و سرگیجه برای نیم ساعت بیهوش شده است. هم بندی های او که بالای سرش بوده اند، می گویند عرق سرد بر روی سر و صورتش نشسته بوده است. پزشک زندان در همان بند، او را معاینه می کند و می گوید که دچار سکته خفیف شده است و لختگی خون دارد».
پریناز حسنی افزوده است:«من از آقای کبودوند پرسیدم، آیا درمانگاه یا پزشکی او را معالجه کرده است؟ گفت نه، چنین چیزی نبوده و به او رسیدگی نشده است».
همسر صدیق کبودوند درباره وضعیت وی گفت:«امروز صبح دادگاه داشت که برگزار نشد. ولی قاضی پرونده دستور داده است که او را برای معالجه پیش پزشک ببرند. آقای کبودوند طی تماسی که امروز با ما داشت، گفت که آزمایش و نوار قلب برایش نوشته اند. ولی من اطلاع دقیق ندارم که کجا این آزمایشات انجام می شود. وضعیت او زیاد مساعد نبود و ما نگران وضعیت او هستیم».
به گفته همسر صادق کبودوند وی «در این مدت، هفت ماه را در انفرادی بند ۲۰۹ و ۲۴۰ گذرانده است و الان حدود ۴-۳ ماه است که در بند هشت عمومی اوین به سر می برد».
پریناز حسنی می گوید :با همسرش «آخرین بار چهارشنبه هفته پیش ملاقات کرده است»
خانم حسنی در باره واکنش وکیل صادق کبودوند به خبر سکته وی گفت:«وکیل نیز ناراحت است و گفت که با قاضی صحبت کرده. آقای وکیل از این که سه جلسه است که برای آقای کبودوند وقت دادگاه تعیین می کنند ولی دادگاه برگزار نمی شود ناراحت است و می گوید به کار مردم رسیدگی نمی شود و موکلش را اذیت کرده اند».
مریم اقوامی
رادیو فردا
‘سکته مغزی’ فعال کرد در زندان اوین
محمدصدیق کبودوند، یکی از فعالان کرد ایرانی امروز با اینکه به گفته همسرش در شرایط جسمی نامناسبی به سر می برده، در جلسه محاکمه اش در دادگاه انقلاب تهران حاضر شد اما به دلیل عدم حضور نماینده دادستان، محاکمه او بار دیگر به تعویق افتاد.
محمدصدیق کبودوند که تشکلی با عنوان سازمان موسوم به دفاع از حقوق بشر کردستان را ریاست می کند، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق تأسیس تشکل غیرقانونی، و تبلیغ گسترده علیه نظام از طریق مصاحبه های مطبوعاتی، از یک سال پیش در بازداشت به سر می برد و پرونده ای علیه او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران تشکیل شده است.
اما محاکمه او تاکنون سه بار به دلائل مختلف به تعویق افتاده است.
همسر محمدصدیق کبودوند در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی گفت که آقای کبودوند ساعت هفت بامداد دیروز (نوزدهم مه) در محل بازداشت خود در زندان اوین تهران، بر اثر سکته خفیف مغزی تعادل جسمی خود را از دست داده و روی زمین افتاده و پس از چند ساعت به بهداری زندان منتقل شده است.
به گفته پرناز باغبان حسنی، پزشک بهداری زندان اوین، سکته همسر او، محمدصدیق کبودوند را تأیید کرده و علت آن را نرسیدن خون به مغز در اثر لختگی تشخیص داده است.
وی افزود که با وجود دستور قاضی در مورد مراقبتهای پزشکی از محمدصدیق کبودوند، مسئولان زندان از اعزام وی به مراکز درمانی بیرون از زندان خودداری کرده اند.
خانواده آقای کبودوند پیشتر اعلام کرده بودند که وی در زندان به بیماریهای ریوی، کلیوی و پوستی دچار شده است.
شماری از فعالان مدنی و سیاسی با تهیه طوماری به ادامه بازداشت محمد صدیق کبودوند اعتراض کرده و خواستار آزادی فوری وی شده اند.
در این طومار آمده که سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان طی سه سالی که از راه اندازی آن به دست آقای کبودوند می گذرد، صدها گزارش و اطلاعیه درباره احضار، بازداشت و زندانی شدن فعالان کرد صادر و اخباری در ارتباط با خودسوزی، قتلهای ناموسی و تلفات انفجار مین در مناطق مرزی کردستان منتشر کرده است.
بی بی سی
بیانیه ۷۰۰ فعال مدنی،سیاسی،دانشجویی و زنان در اعتراض به ادامه بازداشت محمد صدیق کبودوند
بیش از هفتصد نفر از فعالان فرهیخته و سرشناس سیاسی و مدنی، دانشجویی و زنان فعال کشور طی بیانیه ای آزادی محمدصدیق کبودوند بنیانگذار و رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را خواستار شدند. متن کامل بیانیه و اسامی امضاکنندگان آن در پی می آید.
بیش از ۱۱ ماه از بازداشت “محمدصدیق کبودوند” رییس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و صاحب امتیاز و مدیرمسئول هفتهنامه “پیام مردم” میگذرد. وی در این مدت با وجود ابتلا به بیماریهای “ریوی” و “کلیوی”،”پوستی” و “خونی” ۷ ماه در سلول انفرادی به سر برده و هم اکنون نیز در بخش متهمان و مجرمان عمومی زندان اوین دربند بوده و در بلاتکلیفی و وضعیتی بسیار نامساعد بهسر میبرد.
اتهامات آقای کبودوند “اقدام علیه امنیت ملی” از طریق راهاندازی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و “تبلیغ گسترده علیه نظام” از طریق صدور بیانیه ها و اطلاعیه ها و مصاحبه با رسانههای خارج از کشور عنوان شده است. بازپرس پرونده از سه ماه پیش برای آزادی وی قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی صادر کرده. اما خانواده و دوستان وی قادر به تأمین آن نبوده اند. به علاوه، بازپرس پرونده با درخواست وکلا مبنی بر کاهش میزان وثیقه مخالفت کرده است.
محمدصدیق کبودوند در فروردین ۱۳۸۴سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را تأسیس کرد تا از طریق این نهاد به شکلی قانونی و مسالمتآمیز برای بهبود وضع حقوق بشر در مناطق کردنشین ایران تلاش نماید و در طول سه سالی که از راهاندازی آن گذشته، سازمان متبوع وی به شکلی فعالانه صدها گزارش و اطلاعیه را پیرامون وضعیت حقوق بشر در کردستان ـ از احضار، بازداشت و زندانی کردن گرفته تا انتشار اخباری در رابطه با خودسوزی زنان، قتلهای ناموسی و تلفات انفجار مین در مناطق مرزی ـ منتشر و به اطلاع سازمان های بین المللی، رسانه های گروهی و افکار عمومی رسانده است.
بنا به اذعان بسیاری از فعالان مدنی، “محمدصدیق کبودوند”، شخصیتی انساندوست است که در طول سالها، به شکلی صادقانه و بیادعا و با حداقل امکانات برای بهبود وضعیت حقوق بشر در کردستان، تلاش کرده و در این مناطق نقش چشمگیری در اشاعه فرهنگ حقوق بشر و مبارزات مدنی مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر داشته است. علاوه بر این، وی از بانیان فعالیتهای حقوق بشری در کردستان است و سازمان وی ـ سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ـ هم نخستین نهاد مدنی مدافع حقوق بشر در آن مناطق میباشد.
ادامه بازداشت ایشان که صرفاً فعالیت حقوق بشری انجام داده و تنها با صدور “بیانیه”، “اطلاعیه”، “کمپین” و “گفتگو” مطالبات و اعتراضات شهروندان کُرد را به شکلی علنی، مدنی، منطقی و مسالمتجویانه به “حاکمیت” رسانده، هیچ توجیهی نمیتواند داشته باشد و خفه کردن و خاموش کردن چنین صداهایی از سوی حاکمیت، تنها به رادیکالیزه شدن جامعه میانجامد.ما امضاءکنندگان این بیانیه، ضمن اعتراض به ادامه بازداشت “محمدصدیق کبودوند” و بیتوجهی مسئولان نسبت به حقوق وی به عنوان یک فعال حقوق بشر کرد و ایرانی و زندانی، بر این باوریم که ادامه بازداشت ایشان و دیگر فعالان مستقل حقوق بشر، فعالیت های مدنی، حق طلبانه و مسالمت جویانه را به طور جدی مورد تهدید قرار داده است. ما خواستار آزادی فوری، بدون قید و شرط محمدصدیق کبودوند می باشیم.
اسامی امضا کنندگان :
حبیب لله پیمان/علیرضا رجایی/عمادالدین باقی/ عزت الله سحابی/ عبدالکریم لاهیجی/سید علی اکبر موسوی خوئینی/ تقی رحمانی/محمد بسته نگار/بهمن رضاخانی/ عبدالله مومنی/احمد زیدآبادی/رویا برومند/لادن برومند/رضا ناصحی/نوشین احمدی خراسانی/پروین اردلان/نسرین ستوده/شیرین عبادی/ یوسف مولایی/محمد ملکی/ مسعود بهنود/ رضا علیجانی/حسن جعفری/ژیلا بنی یعقوب/بهمن احمدی امویی/پرویز داور پناه/مهرداد درویش پور/ نفیسه زارع/ محمد علی توفیقی/ حنیف یزدانی پور/ محمد شریف/محمد هاشمی/دکتر رویا طلوعی/داریوش آشوری/دکتر گلمراد مرادی/ سید محمد علی سیف زاده/ نوشابه امیری/ شادی صدر/ اجلال قوامی/ سامان رسول پور /کاوه کرمانشاهی /فریبا داوودی مهاجر/علی افشاری/اکبر عطری/امیر حسین گنج بخش / نرگس محمدی/ محمد علی دادخواه/ ناهید کشاورز/آسو صالح/امید بیگ زاده/نگین شیخ الاسلامی/تونیا کبودوند/شلیر مامندی/ شهران طبری/ هدی صابر / اسماعیل مفتی زاده/سیاوش سعادتیان/ شهرام رفیع زاده/سولماز شریف/ علی نیکو نسبتی/مرضیه مرتاضی لنگرودی/احسان هوشمند/ نظرآهاری/پروانه وحید منش/ حمید احراری/کوهیار گودرزی/هژیر پلاسچی/سعید کلانکی/کریم مرسنه/صلاح الدین بایزدیدی/ زینب پیغمبرزاده/ حسن اسدی زیدآبادی/ احسان منصوری/مجید توکلی/احمد قصابان/مرتضی اسفندیاری/نیلوفر بیضایی/آریز داراپور/پرناز باغبان حسنی/بهروز سورن/علی محموى محمد/ هژار مامندی/شمال رسول مروت/سارو خلیقی/مسعود حقیقت فر/ لیلا حسن پور/محمد ایزدی/سیروس ملکوتی/ پروین ذبیحی/ مینو کیامان/ پویا سودآوری/علی دماوندی/ ناصر ایرانپور/پرتو نوری علا/بهرام عباسی/علی اوحدی/پروین اشرفی/آزاده بنایی/محسن نجاد/عسل پیرزاده/بیژن پیرزاده/حسین رزاقی/زارا امجدیان/حمید معتمدی/صادق یزدانیان/ همایون مهمنش/میترا آزادفر/آزاد مرادیان/ثریا فلاح/کریم شامبیاتی/روفیا رمضانعلی/مسعود علوی/شهلا بهاردوست/اسعد مزنبی/بهمن امینیناصر نیچالانی/فرود سیاوش پور/مهدی خان بابا تهرانی/پرویز میرمکری/ثریا ساتوری/خلیل غزلی/حجت نارنجی/اکبر زرگر/ویکتوریا آزاد/زهره اسدپور/پارسا کرمانجیان/پوریا عالمی/زری عرفانی/اختر قاسمی/رضا کریمی داره شوری/علی پورنقوی/بهروز فدایی/اشکان حسینی/رامین موتاب/محمد برزنجه/سیامک فرید/محسن قائم مقام/شیرین مومنی/سعید رضوانی/مریم رضایی/میترا رضایی/سیمین وخشورپور/نشمیل احمد پور/شهرزاد باقری/امیر امیرجانی/مهدی قلی زاهده اقدم/ فخری شادفر/احترام شادفر/ناهید جعفری/حمید سرداری/حمید سالک/ناهید حیدری/فیروزه مهاجر/رویا صحرایی/سحر سجادی/ثریا کیانی/انور میرستاری/فریده جلالی/حمید بهرامی/شیوا مریم افشار/نوشین جعفری/علیرضا بوربور/حبیب حاج حیدری/سپیده پورآقایی/فریبا محمدی/حسن شریعتمداری/حسین رشیدی بردیا حیدری/علی قائدی/راضیه زیدی/معصومه تقی پور/یاسمین داداشی/ وحید محمدی/رضا شاهین/شهریار ارمی/میترا روشن/شیرین دلیلی/آرارات راطوسیان/سحر مفاخری/ جواد موسوی خوزستانی/جلوه جواهری/کاوه مظفری/سارا لقمانی/منصوره شجاعی/طلعت تقی نیا/ علی ثمری/کارن جواهری/ابراهیم همدادی/بیتا طاهباز/کامران طاهباز/حسین غلامی/رضا دهقان/جواد معصومی/گیتی صالحی/علی رضا عسگری/صالح کیاماری/علی اخوان/آرش ناطقی/سینا انصاری/نسرین چنگیزیان/پویش عزیزالدین/پریسا الوند پور/مونا محمد زاده/ناهید بهمنی/سامانه گرامی/رضا گوهرزاد/رزا حسامی/مهین امامی/ آرمان اسپهبدی/میثاق افشار/الهام هاتف/سلیمان بایزیدی/رحیم قابل نژاد/منوچهر فاضل/ساقی اونجزایری/سحر حاتمی/کاوه رزم جو/بلال مرادویسی/زهرا قنبری/فرخنده جبارزادگان/مزدک بامدادان/محمد شمس/مریم سطوت/مهدی فتاح پور/منیره برادران/مهدی معتمدی مهر/نازنین فرزانجو/یاسمین فرزانجو/منیژه صبا/زهره شاکرین/آرتمیس حبیبی آزاد/آزیتا رضوان/مسعود شب افروز/نیره توحیدی/هومن کاظمیان/علی سعیدی/آرزو حیدری/ناهید میرحاج/شهریار ارمی/ فریده پور عبدالله/وحید بهرامی/تارا کریمایی/ماشاالله عباس زاده/سیاوش جلیلی/حسن بهگر/امجد امجدی/فرنوش تهرانی/مختار زارعی/سوران حسینی/وادی قادریان/شیدا پورمند/معصومه طنابی/یوریک کریم مسیحی/صادق نقاشکار/مرضیه بخشی زاده/سعیده محمدی/انور ساعدی/شهاب رحیمی/شهین جزایری/اسعد باقری/ کبری کریمی/اسماعیل مولودی/علی معظمی/فرزاد جاسمی/نرگس قائدی/صبری بهمنی/نیکی ایرانی/پری کریمی نیا/فواد یاراحمدی/جواد حیدری/کاوه قاسمی کرمانشاهی/ترانه روستا/علی صمد/جعفر حسین زاده/بهناز شکاریار/علی دلاویز/رضا اغنمی/شهلا عبقری/سیاوش عبقری/مهناز آریا/ندا نوربخش/رویا رهبر/حسن رحیمی/فرید هاشمی/سارا اسمی زاده/آرش کیا/بابان سقزی/مهران آریا/اعظم قراشی/شیرین اردلان/مریم سالک/یاشار گرمستانی/تیمور امینیان/ بهزاد کریمی/جبار طهماسبی/رحیم قادری/کاظم فرج اللهی/آناهیتا ناهید/ژیلا گل عنبر/ناهید اسماعیل زاده/تابان ساکایا/شیوا تاهان/آرزو صیاد/پویا سعدی نژاد/حامد بهرامی/فرشید یداللهی/سمیه فرید/ سحر تحویلی/سعید سجادی/بهزاد لاهورپور/مهناز کوکبی/ناهید علی طالب/ حمید آصفی/سامر آقایی/هادی احتظاظی/منوچهر اقنامی/مصطفی اخلاقی/طاهر احمدزاده/مهدی امینی زاده/عبدالمجید الهامی/ حسن احمدی/محسن احمدی/حسن افتخار اردبیلی/اعظم اکبرزاده/زهرا اکبرزاده/ بابک آذرباد/پروین امامی/کمال لدین بازرگانی/پروین بختیار نژاد/محمد بهروزی/محمد بهزادی/مختار باطولی/رحمت الله برهانی/ایرج باقر زاده/ایمان براتیان/ناصر بهبهانی/مسعود پدرام/عباس پوراظهری/طه حجازی/مصطفی تنها/عباس تاج لدینی/عبدالرضا تاجیک/مجید پیمان/حمید حدیثی/علی حدیثی/حمید حسامی/بهزاد حق پناه/آرش حسن نیا/محمد صیدی/آیدین حسنلو/امیرخسرو دلیرثانی/ابراهیم دنیوی/محمود دل آسایی/رسول دادمهر/ابراهیم خوش سیرت سلیمی/محمد خطیبی/حسین رفیعی/محمد صادق ربانی/ محمد جواد رجائیان/ محمد ابراهیم زمانی/علی زرین/رضا رئیس طوسی/ فریدون سحابی/هاله سحابی/مرتضی سلطانیه/علیرضا ساریخانی / رقیه زارع پور حیدری/ حسین شاه حسینی/محمد شانه چی/ابراهیم شاکری/محمود شاددل بصیر/ حمید رضا صمدی/محمد صاحب محمدی/مهدی صراف /مظفر صفری/کیوان صمیمی/رضا ظفری/امیر طیرانی/طاهره طالقانی/فریدون ضرغامی/علی اشرف ضرغامی/ محمود عمرانی/روئین عطوفت/علی علوی/سید جعفر عباس زادگان/مصطفی فاضلی/رضا فانی/ارسلان فلاح حجت احضاری/محمد حسین غفارزاده/باقر علائی/نظام الدین قهاری/عباس قائم الصباحی/هما عابدی/عبدالحسین قمی زاده/رحمان کارگشا/مرتضی کاظمیان/هادی کحال زاده/مسعود لدنی/فاطمه گوارایی/علی رضا کرمانی/پروین کهزادی/بهناز کیانی/فریدون کشکولی/حسین مجاهد/ محمد محمدی اردهالی/ عمار ملکی/وحید میرزاده/ضیاء مصباح/احمد معصومی/ قدرت منصوری/محمد جواد مظفر/نوشین محمدی/سعید مدنی/یاسر معصومی/حسین مدنی/مرتضی مقدم/ /میرمحمود یگانه لی/مهدی ناطقی/ مراد همتی/ حسین نوری زاده/خلیل هراتی/ناصر هاشمی/ماشاءالله مدیحی/محمود نکوروح/ محمودسعیدزاده/علی جمالی/سمیرا صدری/محمدصادقی/امیراسحاقی/سعید نعیمی/مهدی امینی زاده/هادی کحال زاده/امین احمدیان/احمدآدینه وند/سلمان سیما/کیومرث بلیوند/الیاس خلج/فرهنگ نادری/رشیداسماعیلی/علی ملیحی/علی عبدی/علیرضا خادمی/رضا زارعی/امیر شیخ الاسلام/حامد ایرانشاهی/جلال حجتی/سحرابونصر /امیررضا امیربختیار/رضا جمشیدی/نارین محمدی/آذر اسدی/آزاد رستمی/آزاد مرادیان/آشتی عزیز احمد/ابراهیم امیر ابادی/ابراهیم کهنه پوشی/ابراهیم نجاری/ابوبکر اسماعیلی/ابوبکر خضری/احمد مصطفا/احمد یوسفی/ادریس ابراهیم نژاد/ادریس حاتمی/ادریس محمدی/ارش حسینی/ارکان زمانی/اریان ماکویی/ازاد ولدبیکی/اسعد درودی/اسماعیل اسماعیل زاده/اسماعیل قادری/اسماعیل محمدی/اسو عزیزی/افراسیاب شکفت/افسربهزاد/افشین مروتی/اکبر زرگر/الهه آریانپور/امید محمدی/امیر اسعد خالدی/امیر سجیم/امیر موسوی/بختیار حسینی/انور مرادی/انور نجاری/برهان غسالی/بهروز سورن/یهروز اردلان/پرستو سبکبال/تارا شکر بان/ جلال حاجی زاده/جمال رشیدی/جمال کریمی/جمال محمدی/جمشید حسینی/جمیل بدوی/جواد حیدری/چلیر مرادیان/چیا اگری/چمانه حاجی ازاد/چیا اله سور/چیا بلدی/چیله حسن زاده/چیمن حسن پور/چیمن کردستانی/حامد محترمی/حسام منبری/حسن احمدی/حسن اشعری/حسن بهگر/حسن تربتی/حسن رستگار/حسن زرهی/حسن صالحی/حسن محمدی/حسین میر مبینی/حمید عنایتی/خسرو الهی/خسرو وزیری/دیلان احمدی/دیاکو مرادی/رئوف حسن زاده/راحیله امینی/رحمان هشیاری/رحمت کیانی/رحیم خالد نژاد/رحیم با همت/رحیم خضر سوری/رحیم فروغ/رشید شیخ آقایی/رضا اسماعیلی/رضا کریمی/رضا منوچهری/رقیه بابکان/روزبه کلانتری/روژینا دل ارام/رویا تیموری/رهبر رحمانی/زانکو نادرزاده/زهرا عرفانی/زهرا نهری/زیلان زندی/زینب ایلخانزاده/ژیلا گل عنبر/ژینا حسن پور/ژیلا میلانی/سامان فتحی/سامناک اقایی/سردار حقیقت زاده/سعید سلیمانی/سعیده میرکی/سعید سلیمانی/سلام خزری/سلیمان بایزیدی/سید امیر خرم/سید شهاب صادقی/شاهو نادری/شاخه وان قادری/سیمین محمودی/سیروان قادری/سید کریم عبد الهی/شبو منصوری/شرمین باویی/شرمین بیگی زاده/شمس الدین مقصودی/شورش میکاییلی/شهلا باقری/شهرام رستمی/شهلا بهار دوست/صابر قادری/صابر عزیز زاده/شیوا مقدم/شیوا حق دوست/شیلان احمد/شیروان کریمی/شهین محمدی/صلاح رحمانی/صلاح زمانی/صدیق محمدی/صباح نصری/عارف نادری/ظاهر خلیفانی/طاهیر قاسمی/ضیا صدر/صلاح منصوری/عبدالعزیز مولودی/عبدالله معروفی/عبید زارعی/عزیز قرداغی/عزیز نویدی/عفت مهباز/عباس بلوچ/علی بهرامی/علی پور نقوی/علی رضا اخوان/علی شیخی/علی صفری/علیرضا حسین زاده/علی مهر پور/علی مصطفی پور/عیسی عزیزی/غیاث شیخی/فاروق محمدیسیامک بهبودی/یونس حلاج/یوسف مکتومی/یاسین عزیزی/هیوا ایل/هیوا ازادی/هیمن محمودی/هژار قرنی زاده/هدایت غزالی/هاجر رنجبری/ویکتوریا ازاد/ویدا فرهودی/وریا مروتی/وحید اوراز/نیلوفر شمیرانی/نگار رضوی/فرخ گل اندام/فایق محمودی/فرزاد رحیمی/فرود سیاوش پور/فروغ اشعری/فرهاد زندی/فرید احیا/قادر احمد زاده/کامران زندی/کامران عبدالله زاده/کامل میرزایی/کاوه آهنگری/کاوه امین/کاوه حسین پور/کریم رحمانی/کیوان شیخی/ منیره بدوی/منصور شریفی/علیرضا معروفی/کمال عزیزی/کیوان قادری/کیومرث قادری/لطیف ابراهیم نژاد/محمد تنهایی/محمد رضا مرادی/محمد حسین زاده/محمد غیاث نادرزاده/محمد میر ابادی/مریم قادری/مریم مصطفی پور/مریم یوسفی/مسعود علوی/مسعود مجیری/منوچهر شفائی/منصور تیفوری/علیرضا معروفی/کمال عزیزی/کیوان قادری/کیومرث قادری/لطیف ابراهیم نژاد/محمد تنهایی/محمد رضا مرادی/محمد حسین زاده/محمد غیاث نادرزاده/محمد میر ابادی/مریم قادری/مریم مصطفی پور/مریم یوسفی/مسعود علوی/مسعود مجیری/منوچهر شفائی/منصور تیفوری /کیوان قهرمانی/لقمان مهری/لقمان نوری/لیلا مصری/لیلی سلیمانی/مادح احمدی/محرم حسینی/هێمن ئیسماعیل زاده/یاسر تقویمی/هیوا خلیلی/هیمن احمدی/نریمان وکیلی/ناصر ودودی/ناصر مستشار/ناصر شهبازی/ناصر عنبری آذر/مینو نصرت/مهناز محمود پور/
خبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان
جرم: دفاع از حقوق کردها
یکروز پس از سکته خفیف محمد صدیق کبودوند رییس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در اندرزگاه ۸ زندان اوین، نگرانیهای پیرامون وضع این فعال حقوق بشر بالا گرفته است. همزمان، دادگاهی وی برای سومین بار به دلیل “عدم حضور نماینده مدعی العموم” به زمان دیگری موکول شد.
نظر نعمت احمدی وکیل مدافع کبودوند، رضا معینی مسئول بخش ایران سازمان گزارشگران بدون مرز، فریبا داوودی مهاجر روزنامه نگار و فعال حقوق زنان، آسوصالح روزنامه نگار کرد، شیوا نظر آهاری فعال حقوق بشر و امید بیگ زاده عضو شورای عالی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را درباره وضعیت محمد صدیق کبودوند و فعالیت های وی جویا شده ایم. این فعالان، در گفتگو با روز ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت محمد صدیق کبودوند، فعالیت های حقوق بشری وی طی سالهای گذشته را ارزنده عنوان کرده اند.
کبودوند جرمی مرتکب نشده
نعمت احمدی وکیل مدافع محمد صدیق کبودوند در گفتگو با روز از پرونده و اتهامات کبودوند می گوید: “من پرونده آقای کبودوند را مطالعه کرده ام. اتهامی که به ایشان زده اند «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق تاسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و«نشر اکاذیب» از راه مصاحبه های مطبوعاتی است. امروز ما درشعبه ۱۵ دادگاه حاضر شدیم. خود قاضی مایل است سریع دادگاه برگزار بشود اما نماینده مدعی العموم حضور پیدا نکرد. و این سومین باری است که موکلم در دادگاه حاضر می شود و دادگاه برگزار نمی گردد. اتهام ایشان همینها هستند که ذکر کردم و وی حدود یک سال است که در زندان هستند. ما اتهام «نشر اکاذیب» در قانون داریم اما این اتهام در مورد موکلم صدق نمی کند؛ اگر بود که من وکالتش را قبول نمی کردم. ایشان حقشان بوده که آزادانه ابراز عقیده کنند. می گویند ایشان یک سازمان تاسیس کرده. سازمان که می گویم فکر نکنید که سازمان ملل درست کرده و در یک ساختمان ۵۸ طبقه ای نشسته و یک سازمان عریض و طویلی راه انداخته! نخیر! اینطور نیست. ایشان با یک دستگاه کامپیوتر و یک دل دریایی در راه انساندوستی و عدالت خواهی قدم برداشته وبه نظر من نه تنها کارهایشان خلاف قانون نیست، بلکه عین وظیفه فردی است که می خواهد در یک جامعه سالم و قانونمند زندگی بکند”.
مجازات نه! تقدیر باید بشود
رضا معینی مسئول بخش ایران در سازمان گزارشگران بدون مرزدرباره نحوه رفتار مسئولان با آقای کبودوند می گوید: “بدون شک حفظ جان و تامین امنیت شهروندان وظیفه نخست هر دولت است. این امر درباره زندانیان با توجه به میثاق های بین المللی از جمله میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران در سال ١٣٥٤ آنرا امضا کرده است، مصداق جدی تری دارد. این میثاق «بر داشتن رفتاری انسانی و حفظ کرامت انسانی با همه کسانی که از آزادی خود محروم شده اند» تاکید دارد. زندانی را عملا دو بار نمی توان -حتی اگر «متهم» نباشد و «مجرم» شناخته شود- تنبیه کرد. هم با دستگیری و هم با محروم کردن از حق درمان! در عین حال باید تاکید کرد هر عملی که به نوعی جان و امنیت روانی زندانی را تهدید کند، شکنجه محسوب میشود. و این جرم است و شامل مرور زمان نمی شود. با این مقدمه در باره آقای کبودوند باید بگویم ایشان به گمانم مثل بسیاری دیگر از دستگیرشدگان در جمهوری اسلامی، قربانی دستگیری خودسرانه شده اند. فعالیت های ایشان کاری غیر قانونی نبوده است؛ در هیج کجای قوانین جمهوری اسلامی دست کم این گونه تلاش ها و دست کم در ظاهر فعالیت مسالمت جویانه برای بهبود شرایط زندگی و وضعیت اجتماعی شهروندان ممنوع نشده است. در اصل انتقاد از نقض حقوق بشر در منطقه ای که سال هاست از هر گونه امکانی محروم است و شناساندن مشکلات و معظلات مردم کردستان - از جمله به مسئولانی که بسیاری از آنها هنوز نمی دانند بین کردستان و «یزد و قم» تفاوت است!- کاری است که می بایست مورد تقدیر هم قرار می گرفت. اما راست این است وقتی عدالت را مجرمان اجرا کنند پس بیگناهان به زندان خواهند رفت. کبودوند، باقی و دیگر زندانیان تا زمانی که این مجرمان بشکل جدی مورد اعتراض قرار نگیرند از آزادی و حتا سلامت خود محروم خواهند ماند. این اعتراض اما وظیفه ای همگانی است. فراموش نکنیم جرم و جنایت از سکوت تغذیه می کند”.
جرم کبودوند دفاع از حقوق کردهاست
فریبا داوودی مهاجر، فعال حقوق زنان در باره ی آقای کبودوند به روز می گوید: “امروز فعالین حقوق بشر ومردم کردستان بیش از همه گروه های اجتماعی در ایران تحت فشار های امنیتی و قضایی قرار دارند و در کمال تاسف به دلیل اتهامات ریز و درشتی که جمهوری اسلامی از آنها دریغ نمی کند با بی مهری و عدم حمایت جدی سایر گروه های رفرمیست داخلی روبرو هستند. امروز بسیاری از فعالان اجتماعی کردستان در زندان بسر می برند و محمد صدیق کبودوند بانی سازمان حقوق بشر کردستان از جمله افرادی است که به جرم دفاع از حقوق از دست رفته مردم کردستان و حتی سایر نقاط ایران رنج زندان را تحمل می کند. فعالین حقوق بشر نسبت به سلامتی ایشان نگران بوده و نظام قضایی و امنیتی را مسئول جان انسانی میدانند که با روش مسالمت آمیز و کاملا مدنی فعالیت مینمود. کبودوند در حالی که منتظر فرا رسیدن روز دادگاه خود بود دچار عارضه قلبی شده و در شرایط نامناسبی بسر میبرد. شرایطی که نیازمند درمان جدی و رسیدگی مستمر است. وی پیش از این از بیماری های مختلف دیگری رنج می برد که با بی توجهی مسئولین زندان برای درمان آن روبرو شد. امروز دفاع از حقوق بشر بهای سنگینی دارد که کنشگران در کردستان بیش از همه می پردازند و متاسفانه بعضی از گروههای سیاسی به دلیل قرار گرفتن در بازی ای که در نهاد های امنیتی مدیریت میشود حمایت لازم از این زندانیان در بند را نمی کنند و حتی از پوشش خبر های مربوط به کردستان مانند اخبار مربوط به زنان پرهیز میکنند و به تصور حفظ امنیت شخصی یا گروهی پشتوانه های واقعی خود را از دست داده و انتظار مشارکت مردم و رای مردم در انتخابات به کاندیداهایشان را دارند. امروز که جان یک زندانی دیگر در کردستان در خطر است بجاست که همه کنشگران سیاسی و اجتماعی به صحنه آمده و با اعتراض همه جانبه و مسولانه از جمهوری اسلامی بخواهند سلامت محمد صدیق کبودوند را تضمین کنند. آنچه مسلم است ایران متعلق به دسته و گروه، مذهب، قوم و زبان و جنسیت خاصی نیست و کردها ایرانی هستند و می خواهند یکسان و برابر از حقوق شهروندی بر خوردار باشند”.
فعالان حقوق بشر را متقلب می دانند
آسو صالح روزنامه نگار کُرد هم نظر خود را چنین بیان می کند: “به نظر می رسد عدم برگزاری دادگاه این فعال حقوق بشر که نزدیک به ۱۰ ماه است در بازداشت به سر می برد، پس از سه بار انتقال از زندان به دادگاه، با چند هدف صورت گیرد. هدف اصلی می تواند تبعات رسانه ای پس از برگزاری دادگاه و صدور حکم وی باشد. شاید پوشش خبری بازداشت آقای کبودوند و سپری کردن ۱۰ ماه در زندان، قابل مقایسه با برگزاری دادگاه و صدور حکم شاید سنگین برای وی نباشد. این خود یکی از ضعف های نهادهای حقوق بشری است که فعالیت های گسترده ی خود را پس از صدور حکم های سنگین دادگاههای انقلاب و زمانی آغاز می کنند خطر بیشتری فرد مورد نظر را تهدید می کند. کبودوند یکی از فعالین حقوق بشر شناخته شده ی ایران است و هرگونه برخورد قضایی که در برگزاری دادگاه و صدور حکم برای وی نمایان می شود، می تواند بازتاب رسانه ای زیادی در مطبوعات جهان داشته باشد که باتوجه وضعیت نگران کننده ی حقوق بشر در ایران، این کار باعث موضع گیریی هایی در برابر جمهوری اسلامی ایران خواهد شد. به نظر می رسد قوه قضائیه ایران به این مساله واقف است. کبودوند اینک در زندان به سر می برد، فعالیت هایی را که در خارج از زندان انجام می داد، نمی تواند انجام دهد، از سوی دیگر پس از گذشت ۱۰ ماه پوشش خبری بازداشت وی بسیار کمرنگ تر شده است. به همین دلیل برگزاری دادگاه و صدور حکم شاید سنگین فقط منجر به بازتاب گسترده خبری و واکنش های مختلف نسبت به وضعیت حقوق بشر ایران خواهد شد، و این مساله ای است که قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران از آن ترس داشته و هربار دادگاه این فعال حقوق بشر را به بهانه های واهی به تعویق می اندازد. مسلماً سپری کردن ۵ ماه در سلول انفرادی و انجام بازجویی های پریودی، تاثیرات روانی شدیدی در پی خواهد داشت. به نظر می رسد سکته روز گذشته آقای کبودوند در اثر این فشارهای روانی شدید باشد. ایشان جدا از این به بیماری ریوی و تنفسی هم دچار شده اند. باتوجه به گفته پزشک معالج، وی باید در خارج از زندان تحت درمان قرار گیرند، اما مسئولین زندان از انتقال ایشان به بیمارستانی در خارج از زندان مخالفت کرده اند. مجموعه این عومل نگرانی های زیادی را ایجاد خواهد کرد. خصوصا چندی پیش شاهد مرگ یکی از فعالین سیاسی در زندان مهاباد بودیم که در نتیجه برخورد مشابهی از سوی مسئولین زندان، منجر به مرگ وی شده بود. فعالیت های محمد صدیق کبودوند برای کسی پوشیده نیست. ایشان فعالیت های گسترده خود را با انتشار هفته نامه «پیام مردم کردستان» آغاز نمودند که از همان ابتدا با واکنش های شدید حاکمیت روبرو شد. سپس با تاسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، فعالیت های انسان دوستانه ی خود را ادامه دادند. اما می توان در گفته های اخیر مسئول کمیسیون حقوق بشر قوه قضائیه، نوع دید این قوه و کل حاکمیت را در مورد فعالین حقوق بشر در ایران به وضوح مشاهده کرد. محمد جواد لاریجانی اظهار داشت: تمامی فعالین حقوق بشر در ایران متقلب هستند. اگر این گفته های را در کنار گفته های سال گذشته وزیر اطلاعات قرار دهیم که تمامی فعالین مدنی را عوامل «دشمن» و «جاسوس» قلمداد کرده بودند، می توان اتهامات سنگینی که به فعالین حقوق بشر زده می شود و همچنین صدور احکام سنگین و بازداشت های دراز مدت را توجیه نمود.”
دستگاه قضایی حساسیت نشان دهد
شیوا نظر آهاری، فعال حقوق بشر در گفتگو با روز می گوید: “در پرونده آقای کبودوند، نکته ای که قابل توجه است، نگهداری طولانی مدت ایشان تحت بازداشت موقت است. در حالی که طبق قانون حداکثر مدت بازداشت موقت متهم ۴ ماه است، و باید دادگاه شرایطی را فراهم کند که رسیدگی به پرونده ی متهم هر چه سریعتر صورت بگیرد. آقای کبودوند در تیرماه بازداشت شدند، و مدت زیادی است که برای ایشان قرار وثیقه صادر شده اما نتوانستند این قرار را تامین کنند و واقعا جای تاسف است، که آیا در طی این مدت هیچ کس نمی توانست مبلغ وثیقه ی این زندانی سیاسی را فراهم کند و موجب آزادی ایشان شود.. آیا کسی که تنها به فعالیت حقوق بشری پرداخته و هیچ فعل سیاسی انجام نداده، باید اینگونه از سوی دادگاه انقلاب و نیروهای امنیتی مورد سرکوب قرار گیرد؟ درحال حاضر آقای کبودوند در شرایط نامناسب جسمانی در زندان نگهداری می شوند، و شایسته است که دستگاه قضایی، نسبت به شرایط ایشان حساس بوده و شرایطی را بوجود بیاورند که ایشان بتوانند از زندان آزاد شوند. در هیچ جای دنیا با یک فعال حقوق بشر، با خواسته ها و مطالبات مشخص، چنین برخوردهایی انجام نمی شود”.
کبودوند، شخصیتی متفاوت
و در پایان، امید بیگ زاده از دوستان آقای کبودوند و عضو شورای عالی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان نیز تاکید دارد: “آقای کبودوند شخصیتی متفاوت از دیگر فعالین در کردستان است. وی چه در زمان انتشار هفته نامه پیام مردم وهمچنین فعالیت در سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در اندیشه گسترش جامعه مدنی و رعایت حقوق بشر بوده است و طی این مدت این مهم اثبات شده است. ادامه بازداشت وی در واقع بازداشت روح حقوق بشر است و این لطمه جبران ناپذیری برای جامعه مدنی در کردستان خواهد بود. سکته قلبی اخیر آقای کبودوند با وجود هشدارهای قبلی خانواده وی مبنی برحاد شدن بیماری وی در زندان باعث نگرانی خانواده و جامعه مدنی در کردستان شده است که امیدواریم با آزادی ایشان در روزهای آتی و مراجعه به پزشکان متخصص رفع شود.”
سامان رسول پور
روز
