همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
کارگران نیشکر هفت تپه برای دومین روز متوالی جاده اهواز -اندیمشک را مسدود کردند.
بنابه گزارشات رسیده از شوش، کارگران نیشکر هفت تپه در شانزدهمین روز اعتصاب و اعتراضات خود از ساعت ۰۸:۰۰ صبح امروز در مقابل فرمانداری شوش دست به تجمع زدند و به اعتصاب و اعتراضات خود ادامه دادند. کارگران از فرمانداری به سمت چهار راه شوش در حال راهپیمائی هستند و در طی مسیر تعداد زیادی از مردم و جوانان به کارگران پیوستند و رفته رفته بر تعداد آنها افزوده می شود.
آنها لحظاتی پیش جاده اصلی دزفول - اندیمشک را برای دومین روز متوالی مسدود کردند و رانندگان ماشینها به حمایت از کارگران اقدام به بوق زدن نمودند.کارگران قصد دارند ساعاتی دیگر به سمت دادگستری شوش حرکت کنند و در آنجا به اعتراضات خود ادامه دهند آنها خواهان متوقف کردن به دادگاهی کشاندن همکاران خود هستند. در حال حاضر ۵ فعال کارگری نیشکر هفت تپه بنامهای آقایان فریدون نیکو فرد، علی نجاتی، جلیل احمدی، محمد حیدری مهر و رمضان علیپور در دادگاه دزفول مورد محاکمه قرار دارند.
آنها به دلیل اعتراضات سال گذشته نسبت به تعویق افتادن حقوق چند ماه خود مورد محاکمه قرار گرفته اند. کارگران در طی مسیر اقدام به دادن شعارهائی مانند مدعی عدالت خجالت خجالت/ معیشت و زندگی حق مسلم ماست / حقوق ماهیانه حق مسلم ماست / پرونده سازی علیه کارگران را متوقف کنید/ محاکمه کارگران را متوقف کنید / کارگر می میرد ذلت نمی پذیردو شعارهای دیگر.
نیروهای امنیتی و انتظامی به شدت کارگران را در محاصره خود دارند و همچنین تعداد زیادی از مامورین لباس شخصی وزارت اطلاعات در میان کارگران حضور دارند.
کارگران با قاطعیت اعلام کردند که خواهان بر آورده شدن خواسته های خود هستند و تا رسیدن به آن به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.
خواسته های کارگران اعتصاب کننده نیشکر هفت تپه به قرار زیر می باشد:
پرداخت حقوق معوقه بیش از ۲ ماه اخیر
پایان دادن به پرونده سازیها و احضار فعالین کارگری به دادگاه انقلاب
برکناری مدیر عامل شرکت یعقوب شفیعی و همچنین اعضای هیئت مدیره این شرکت
برکناری رئیس حراست شرکت فردی بنام زیوداری که در سرکوب، جاسوسی و پرونده سازی علیه کارگران نقش مستقیم دارد
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
ادامه اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه
اعتصاب و تجمع اعتراضی کارگران شرکت دولتی نیشکر هفت تپه در استان خوزستان وارد بیستمین روز خود شده است.
یکی از کارگران معترض در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی گفت روز دوشنبه کارگران معترض به همراه خانواده هایشان، که تعداد آنها در وب سایت های غیر رسمی بیش از هزار نفر ذکر شده است، برای چندمین روز متوالی در مقابل فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند.
یکی از خواسته های اصلی معترضان پرداخت حقوق های معوقه سه ماه گذشته است. خواسته دیگر آنها برکناری مدیران نالایق و نیز برکناری مدیر حراست کارخانه است.
کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه همچنین خواستار تشکیل سندیکای کارگری هستند. به گفته یکی از این کارگران با این که در سال ۸۶ حدود دو هزار نفر از کارگران هفت تپه با امضای طوماری خواستار تشکیل سندیکای کارگری شدند، مسئولان منطقه با این مسئله مخالفت جدی کرده و گفته اند امکان تشکیل سندیکا وجود ندارد.
کارگران معترض در تجمع روز دوشنبه خود بعد از تجمع در مقابل فرمانداری، به سمت جاده اهواز - اندیمشک حرکت کردند و حدود یک ساعت این جاده را بستند.
کارگران معترض با دخالت نیروی انتظامی متفرق شده و مجددا به سمت مرکز شهر راهپیمایی کردند و تجمع خود را در مقابل فرمانداری شوش ادامه دادند.
از جمله شعارهای کارگران معترض می توان به “کارگر هفت تپه ایم، گرسنه ایم گرسنه ایم”، “بازاری بازاری، حمایت حمایت”، “نماینده بی عرضه نمی خوایم”، “معیشت زندگی حق مسلم ماست” اشاره کرد.
اعتراض دنباله دار
کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه در سال های اخیر بارها در اعتراض به وضعیت معیشتی خود در محوطه کارخانه دست به اعتراض زده اند که این اعتراضات در سال گذشته و در پی عدم پرداخت چندین ماه حقوق کارگران به خیابان های شهرستان شوش کشیده شد.
تعدادی از نمایندگان کارگران معترض در اعتراض های سال پیش به دادگاه احضار شده اند و قرار است جلسه محاکمه آنها در روزهای آینده برگزار شود.
کارخانه هفت تپه که ۴۷ سال از فعالیت آن می گذرد، تنها کارخانه تصفیه نیشکر در ایران است و پنج هزار کارگر دارد.
بر اساس گزارش ها، شرکت نیشکر هفت تپه از حدود سه سال پیش در شرایط ورشکستگی قرار گرفته و بدهی های آن به حدود ۸۵ میلیارد تومان رسیده و مسئولان شرکت و دولت تصمیم گرفته اند جهت کاهش مبلغ بدهی ها، زمین های کشاورزی و کارخانه خوراک دام متعلق به شرکت و همچنین لوازم یدکی کارخانه را بفروشند و به کار حدود دو هزار تن از پنج هزار کارگر شرکت پایان دهند.
بر اساس گزارش ها، نزدیک به سه هزار نفر از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه قراردادی اند اما بسیاری از آنها نزدیک به پانزده سال سابقه کار دارند.
بی بی سی
همچنین فعالان حقوق بشر در ایران بیانیه حمایتی کارگران دیگر کارخانه ها در خوزستان در حمایت در کارگران هفت تپه منتشر کردند. متن این بیانیه به شرح زیر است:
شکر را به کاممان تلخ کرده اند
بیانیه مشترک کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر کارون وشرکت کشت و صنعت نیشکر خوزستان و صنایع جانبی در حمایت از اعتصاب کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه
دروود بر همه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه که با بیش از دو هفته مقاومت در حال تلاش و مبارزه برای گرفتن حق و حقوق خود هستند. ما کارگران دو مجموعه بزرگ تولید کننده شکر در خوزستان هستیم که بیش از بیست و پنج هزارکارگرمشغول به کار داریم و بیش از ۵ ماه است که حقوق نگرفته ایم . حراست شرکتهای ما با تهدید و فشار های امنیتی مانع از هرگونه حرکت اعتراضی ما می شوند و شکر را به کاممان تلخ کردند.
طی این بیانیه مشترک حمایت خود را از کارگران هفت تپه اعلام می کنیم واز همه ی کارگران ایران و جهان در خواست می کنیم که به ندای کارگران خوزستان گوش دهند و ما را در این شرایط سخت که شدید ترین فشار ها ی اقتصادی را بر ما تحمیل کردند یاری نمایید. ما کارگران خواستار پرداخت کامل حقوق و مطالبات قانونی در هفت تپه و سایر کارخانجات هستیم . هر گونه سرکوب ، بازداشت وتهدید علیه کارگران هفت تپه را محکوم و از آنجا که قرار است فردا فعالان کارگری هفت تپه به همراه یک خبر نگار در دادگاه انقلاب محاکمه شوند خواهان آزادی وصدور حکم برائت آنها هستیم . در پایان از دولت می خواهیم دست مافیای شکر را کوتاه کند وسریعا نسبت به رسیدگی در خصوص وضعیت صنایع ایران که رو به ورشکستگی هستند اقدام نماید.
همچنین سایت دسترنج در خبری دیگر از شروع مجدد اعتراضات کارگران لاستیک البرز خبر داده است.
به گفته یکی از کارگران کارخانه لاستیک البرز از ساعاتی پیش کارگران این کارخانه با ترک کار، حرکتهای اعتراضی خود را از سر گرفتهاند.
این کارگر دلیل توقف کار و از سرگیری حرکتهای اعتراضی کارگران را ناشی از اظهارات اخیر مدیر جدید کارخانه اعلام کرد. بر اساس این اظهارات، ساعتی پیش مدیر کارخانه به نقل از صاحب کارخانه به کارگران گفته بود که به دلیل نبود نقدینگی، ممکن است پرداخت مطالبات آنها دوباره به تاخیر بیفتد.
به گفته این کارگر لاستیک البرز، به دنبال گفتههای مدیر، کارگران که از بابت تاخیر دوباره در پرداخت مطالبات خود نگران شده بودند، دست از کار کشیدند و به نشانه اعتراض بصورت آرام در محوطه کارخانه تجمع کردند. از سرگیری اعتراض کارگران لاستیک البرز در حالی است که چند روز پیش کارگران این کارخانه با خوشحالی از بازگشت شرایط عادی به محل کار خود خبر داده بودند.
کارگران لاستیک البرز درحال حاضر علاوه بر حقوق فروردین و اردیبهشت ۸۷ بابت حقوق اسفد ۸۶ و عیدی و پاداش سال قبل از کارفرما طلبکار هستند. پیش از این بدنبال اعتصابهای گسترده کارخانه لاستیک البرز که بصورت ناپیوسته از زمستان ۸۶ شروع و با مداخله نیروی انتظامی در فروردین ۸۷ پایان یافت، بخشی از مطالبات این کارگران پرداخت شد.
به گفته کارگران مالک کارخانه در حالی نبود نقدیگی را بهانهای برای نپرداختن مطالبات کارگران قرار داده است که از زمان پایان اعتصاب که به اواخر ماه گذشته باز میگردد روزانه ۱۲ کامیون محصول تولید شده از کارخانه خارج میشود. کارخانه لاستیک البرز سازنده انواع لاستیکهای تایر خودروهای سواری و سنگین است که کارگران آن از سال گذشته نسبت به احتمال انحلال این کارخانه نگران بودند.
دسترنج
