همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
«ضرب و شتم کارگران نیشکر هفت تپه در شوش»
فعالان کارگری در استان خوزستان می گویند کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه روز پنجشنبه، ۲۶ اردیبهشت، همراه با خانواده های شان در مقابل فرمانداری شوش تحصن کردند و خواستار تحقق مطالبات صنفی خود شدند.
اما به گفته این فعالان، این تجمع که در یازدهمین روز اعتصاب یک هزار کارگر شرکت نیشکر هفت تپه صورت گرفت، با برخورد نیروی انتظامی جمهوری اسلامی مواجه شد.
همسر یکی از کارگران که در تحصن شرکت داشت، به رادیو فردا گفت:«تعدادی از کارگران هفت تپه همراه با همسران و فرزندان خود اقدام به تحصن کردند. این تحصن تا ساعت ۱۰ ادامه داشت، تا این که با فحاشی بعضی فرماندهان نیروی انتظامی مواجه شدیم و کارگران به سمت مرکز شهر حرکت کردند. در این حرکت، همسران کارگران در جلوی آنان راه می رفتند.»
به گفته وی، «اما نیروی انتظامی از حرکت کارگران ممانعت کرد و این کار منجر به درگیری نیروی انتظامی با کارگران شد و پنج نفر از کارگران مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. ماموران با باتوم به جان کارگران شرکت افتادند و اگر می توانستند زنان را هم می زدند.»
او اشاره کرد که برخورد نیروی انتظامی موجب ترس و وحشت کودکانی شد که در محل حضور داشتند و افزود:«بچه ها واقعاً ترسیدند. یکی از بچه ها با گریه التماس می کرد که ما را نزدیک نبرید. و خانم ها از ترس این که اینها بلایی سرشان نیاورند، بچه هایشان را بغل کرده بودند.»
تاکنون برخورد نیروی انتظامی جمهوری اسلامی با کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه، از سوی رسانه های ایران تایید نشده است.
کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه در حرکت اعتراضی خود شعارهایی نیز سر دادند از جمله « معیشت زندگی، حق مسلم ماست» و « کارگر هفت تپه ایم، گرسنه ایم گرسنه».
درضمن، برخی از همسران کارگران با نشان دادن کودکان خود شعار می دادند: « این بچه گرسنه، وعده سرش نمی شه».
بر اساس گزارش ها، در پی برخورد خشونت بارنیروی انتظامی با شرکت کنندگان در حرکت اعتراضی صنفی در شوش، کارگران اعلام کردند که در روز شنبه، ۲۸ اردیبهشت، دوباره به همراه خانواده های خود اقدام به تحصن در مقابل فرمانداری شوش خواهند کرد، تا انجام خواسته هایشان مانند دریافت حقوق معوقه، برکناری مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت نیشکر هفت تپه و مبارزه با مافیای شکر را از مسئولان مطالبه کنند.
اعتصاب کنونی کارگران نیشکر هفت تپه، سومین اعتصاب در سال جاری به حساب می آید.
کارگران این واحد تولیدی در سال گذشته بارها در اعتراض به وضعیت زندگی خود و پرداخت نشدن حقوقشان دست به اعتصاب زدند.
همسر یکی از کارگران در همین ارتباط، به فشارهایی که این موضوع بر خانواده های کارگران وارد می کند اشاره کرد و گفت:«فشار اقتصادی که به تمام خانواده ها وارد می شود، بسیار زیاد است. بچه هایمان عصبی اند و همین طور همسرانمان. زیرا وقتی دست خالی به خانه می آیند و چیزی نداریم، ما به آنها فشار می آوریم و آنها هم مسلماً اذیت می شوند.»
در این میان، اعتصاباتی که کارگران نیشکر هفت تپه برگزار کرده اند، دربسیاری از موارد با برخوردهای امنیتی- قضایی مواجه شده است. از جمله نمایندگان کارگران مورد تهدید تلفنی قرار گرفته اند و به اداره اطلاعات احضار و یا بازداشت شده اند. این گونه برخوردها، با اعتراض تشکل های کارگری در ایران و اتحادیه های بین المللی و حقوق بشری مواجه شده است.
« اعتراض و اعتصاب »
طی ماه های گذشته، اخبار و گزارش های بسیاری در مورد اعتصاب ها و حرکت های اعتراضی کارگران در مناطق گوناگون ایران انتشار یافته است.
یکی از دلایل اصلی این اعتصابات و حرکت های اعتراضی، به تعویق افتادن پرداخت حقوق کارگران است.
این موضوع به گفته فعالان کارگری، تبدیل به یک رویه شده و این درحالیست که حتی پرداخت مرتب حقوق کارگران، بنا بر آمار خط فقر ۶۰۰ هزار تومانی در ماه، نمی تواند گره گشای مشکلات آنان باشد.
در این ارتباط، می توان به سخنان ابراهین نظری جلالی، معاون وزیر کار و امور اجتماعی اشاره کرد که گفته است:«دستمزد کارگران، تنها ۴۶ درصد هزینه های زندگی آنان را پوشش می دهد.»
مشکل به تعویق افتادن حقوق صدها هزار کارگر، موجب شده است که روند اعتراض ها و اعتصاب های کارگری در ایران رشد یابد که از جمله می توان به اعتصاب در شرکت نیشکر هفت تپه، کارخانه لاستیک سازی البرز، ایران صدرا، صنایع مخابراتی از راه دور ایران و …. اشاره کرد.
در این حرکت های اعتراضی، کارگران ایران صدرا در بوشهر اقدام به تحصن کردند، کارگران شرکت ایران برک در مقابل دفتر مرکزی این شرکت در تهران تجمع کردند و کارگران شرکت نیشکر هفت تپه حدود دو هفته است که اعتصاب کرده اند.
در این میان، وضعیت کارگران در تمام نقاط ایران به یک شکل است، حتی در عسلویه که گمان می رود به دلیل سرمایه گذاری های چند میلیارد دلاری دولت، باید شرایط بهتری داشته باشد.
اما رسول، کارگری از شرکت تکنیک که ده ها کارگر آن در هفته گذشته به دلیل دریافت نکردن دو ماه دستمزد و عیدی خود اعتصاب کرده بودند، به رادیو فردا گفت:«عسلویه دیگر آن منظقه شکوفای سابق نیست.»
وی اضافه کرد:«هیچیک از مسولان کشور مانند گذشته به فکر اینجا نیستند. عسلویه در گذشته بهترین مکان برای کارگران از لحاظ دستمزد بود. اگر آن موقع به بچه شش ساله نام عسلویه را می آوردی، خوشحالی می کرد، اما الآن به هر کسی می گویی که می خواهی در عسلویه کار کنی، از این کار منصرفت می کنه و می گه اونجا نرو که پشیمان می شی.»
رسول گفت که در گذشته، حقوق کارگران به طور مرتب و ماهیانه پرداخت می شد، اما تمام شرکت ها حالا با مشکل مواجه شدند که علتش هم همین تحریم بوده است.»
جاوید که خود مدتی در عسلویه کار می کرده است نیز نظری مشابه رسول دارد. او در همین ارتباط به برخی از مشکلات موجود کارگران اشاره کرد و گفت:«از نظر امکانات غذایی، پوشاک و رفاهی که باید بگویم وضع برای کارگران است. به علاوه، کارگران بیمه نیستند و حقوق قانونی شان به آنها پرداخت نمی شود و تازه آن را هم با دردسرهای زیاد و برپایی اعتصاب دریافت می کنند.»
بهروز کارونی
رادیو فردا
کاگران هفت تپه : این بچه گرسنه وعده سرش نمیشه
یازدهمین روز اعتصاب کارگری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و ششمین روز تجمع آنان روبروی فرمانداری شهرستان شوش با دخالت نیروی انتظامی به خشونت و درگیری کشیده شد.
امروز بیش از ۲۰۰۰ نفر از کارگران و تعدادی از خانواده های آنان در این تجمع حضور داشتند که تا ساعت ۱۰ صبح روبروی فرمانداری ایستادند و سپس شروع به راهپیمایی به سمت مرکز شهر کردند. در مسیرحرکت همسران کارگران جلوی صف اعتراض کنندگان با نشان دادن فرزندان خود شعار می دادند (( این بچه ی گرسنه وعده سرش نمی شه )) که به دلیل فحاشی یکی از ماموران نیروی انتظامی باعث تحریک کارگران شده و ماموران برای جلوگیری از پیشروی کارگران و همراهی مردم شوش، با آنان درگیر و تعداد ۵ نفر از کارگران دچار آسیب و ضرب و شتم قرار گرفتند.
کارگران در حین حرکت شعارهایی مانند : ((کارگر هفت تپه ایم گرسنه ایم گرسنه - مدیر پروازی نمی خواهیم - معیشت زندگی حق مسلم ماست -پرونده قضایی مختوم باید گردد-مدیر حراست اخراج باید گردد-زیو دار حیا کن شرکت را رها کن)) سر می دادند.
کارگران در پایان اعتصاب امروز اعلام کردند: روز شنبه با تعداد بیشتری از خانواده هایشان به سطح شهر می آیند و اعتراض می کنند و بیان داشتند: در دریافت مطالباتشان برای تغییر مدیران شرکت (شفیعی مدیر عامل - زیودار رییس حراست -ابوالعباسی عضو هیات مدیره -قاسمی رییس کشاورزی ) تلاش خواهند کرد.
همچنین کارگران تغییر سیاست های دولت و اعمال راهکارهای مناسب برای نجات صنایع شکر خوزستان را خواستار شدند. فعالان حقوق بشر در ایران ضمن محکوم کردن سرکوب اعتراض های کارگران خواستار پرداخت مطالبات آنان و پایان دادن به این سرکوب ها می باشد .
ابوالفضل عابدینی
فعالان حقوق بشر در ایران
یورش وحشیانه نیروی انتظامی و گارد ویژه به کارگران نیشکرهفت تپه و خانواده های آنها
بنابه گزارشات رسیده از شوش، صبح امروز نیروی انتظامی هنگامی که کارگران همراه با خانوادهای خود از فرمانداری شوش به سوی بازار شهر در حال راهپیمائی بودند به صورت وحشیانه ای یورش بردند، کارگران و خانواده هایشان و بجه های خردسال آنها را آماج ضربات باطومهای خود قرار دادند. نیروی انتظامی علاوه بر نفرات پیاده خود با ماشین به سوی جمعیت حمله ور شدند که تعدادی از کارگران با دراز کشیدن در مقابل ماشینهای این نیروی سرکوبگر مانع حمله ور شدن به طرف خانواده ها و بچه ها و سایر کارگران شدند در اثر این حملات وحشیانه این نیروی سرکوبگر تعدادی از کارگران جراحاتی برداشتند. فرماندهانی که دستور حمله به کارگران، خانواده هایشان و فرزندان خردسال آنها را صادر کردن سرهنک دانش سروان داریوش مولائی و سرگرد خسروپور بودند. سرگرد علی کرم خسرو پور شخصا در اهانت و ضرب وشتم کارگران شرکت داشت. در حال حاضر کارگران همراه با خانواده های خود در میدان ساعت شهر شوش در محاصره نیروی انتظامی، گارد ویژه و مامورین وزارت اطلاعات قرار دارند. آنها با شعارهائی مانند : نیروی انتظامی خجالت خجالت به تجمع خود ادامه می دهند.
کارگران نیشکر هفت تپه یازدهمین روز اعتصاب و اعتراضات خود را ادامه دادند. آنها اعلام کردن که در روزهای آینده به اعتراضات خود شدت خواهند بخشید و تا رسیدن به خواسته های خود به اعتراضات ادامه خواهند داد.
تعدادی زیادی از کارگران امروز همراه با خانوادها و بچه های خردسال خود در مقابل فرمانداری شوش دست به تجمع و اعتراض زدند. آنها با سر دادن شعرهایی مانند : حقوق ماهیانه حق مسلم ماست/ معیشت و زندگی حق مسلم ماست؟/ شفیعی حیا کن هفت تپه را رها کن/ مرک بر شفیعی/ مرک بر زیبدار و شعارهای دیگر به اعتراضات خود ادامه دادند.
خواسته های کارگران اعتصاب کننده نیشکر هفت تپه به قرار زیر می باشد:
پرداخت حقوق معوقه ۲ ماه اخیر
پایان دادن به پرونده سازیها و احضار فعالین کارگری به دادگاه انقلاب
برکناری مدیر عامل شرکت یعقوب شفیعی و همچنین اعضای هیئت مدیره این شرکت
برکناری رئیس حراست شرکت فردی بنام زیبداری که در سرکوب، جاسوسی و پرونده سازی علیه کارگران نقش مستقیم دارد
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران، یورش وحشیانه نیروی انتظامی، گارد ویژه ونیروهای اطلاعاتی به کارگران و خانواده های آنها که برای دریافت حقوق معوقه خود اعتراض نموده اند را محکوم می مکند و از سازمان جهانی کار خواهان دخالت فوری برای متوقف کردن نقض مستمر حقوق کارگران در ایران است.
