همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
خبرنامه امیرکبیر: روز گذشته دانشجویان دانشکده عمران دانشگاه بیرجند، در اعتراض به تصمیمات جدید آموزش دانشگاه تحصنی اعتراض آمیز به صورت خودجوش برگزار کردند.
در حین این تحصن حراست دانشگاه بلافاصله اقدام به تماس تلفنی با برخی از متحصنین و خانواده هایشان کرد. در این تماس ها دانشجویان تهدید به محرومیت از تحصیل و دیگر احکام انضباطی شدند. علیرغم تمامی این تهدیدها تحصن به صورت آرام ادامه یافت در حین این تحصن آرام دانشجویی به دلیل گرمای بیش از حد هوا یکی از دانشجویان روانه ی بیمارستان شد. شایان ذکر است که تحصن تا ساعاتی پس از ظهر ادامه داشت.
مسئولین دانشگاه دیروز و امروز برخوردهایی کاملا متضاد از خود نشان دادند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر، مسئولینی که دیروز تهدید به برخورد شدید با دانشجویان می کردند امروز دانشجویان را با وعده ی پذیرفتن تمامی مطالباتشان پس از یک روز تعطیلی کلاس ها روانه ی کلاس های درس کردند. اعتراضات دانشجویی در این د انشگاه تا روز سه شنبه آینده و قطعی شدن تحقق تمامی مطاباتشان موقتا متوقف گردید.
دانشجویان دانشکده عمران بیرجند در زمینه خواسته هایشان متنی به شرح زیر را منتشر کردند:
بسمه تعالی
احتراما” نظر به اینکه دانشگاه بیرجند از سال ۱۳۸۲ تا سال جاری اقدام به پذیرش دانشجو در رشته عمران- بهره برداری و نگهداری از سد و شبکه مبادرت ورزیده، لذا دانشجویان این رشته نسبت به عنوان های ذیل که از مصوبات نظام مهندسی کل کشور اخذ گردیده اعتراض جدی دارند و رسیدگی به این شکوائیه را حق قانونی خویش می دانند و برای احقاق این حق پافشاری و اصرار می ورزند. لذا با تمام وجود از مسئولین مرتبط به این درخواست، خواهان رسیدگی و اصلاح می باشند.
مفاد اعتراض دانشجویان:
۱- بر اساس جدول مصوبه، رشته فوق در نظام مهندسی تعریف شده نمی باشد.
۲- بند ۱۰ مصوبه که تنها موردی است که از رشته مذکور نام برده شده، منحصر به دانشکده شهید عباسپور که اصولا” جزء دانشگاه های مستقیم وزارت علوم نیست و تازه برای آن هم ذکر گردیده که پروانه اشتغال تعلق نمی گیرد.
۳- با توجه به ماده ۳ در قوانین مصوب نظام مهندسی، دانشگاه آزاد تعریف شده و به دانشجویان دانشگاه آزاد حتی با معدل کمتر از ۱۲ که فاقد دانشنامه تحصیلی می باشند حق نظارت داده می شود ولی به دانشجویان رشته سد و شبکه که قبول شدگان کنکور سراسری می باشند حق نظارت داده نمی شود.
۴- صرفا” به خاطر ارتقاء آموزشکده فنی مهندسی به دانشکده فنی مهندسی عنوان قبلی این رشته از مهندسی علمی کاربردی عمران-سد و شبکه به کارشناسی ناپیوسته عمران-سد و شبکه تغییر داده اند و با عوض کردن این عنوان سرنوشت شغلی دانشجویان طبق مصوبه نظام مهندسی به مخاطره جدی افتاده است.
۵- برای دوره های ۸۴ و ۸۵ با تعداد واحد گذرانده به ترتیب ۷۳ و ۷۶ واحد مدرک کارشناسی صادر گردیده، این در حالی است که دانشجویان ورودی دوره های اول فقط با گذراندن ۷۰ واحد موفق به دریافت مدرک مهندسی گردیده اند.
