همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
خبرنامه امیرکبیر: روزنامه کارگزاران در جدولی وضعیت نظام وظیفه را در ۱۹۵ کشور جهان شرح داده است. با توجه به این جدول در ۲۶ کشور از ۱۹۵ کشور دنیا “سربازی اجباری” بیش از یک و نیم سال وجود دارد که ایران نیز یکی از این کشورها می باشد. به جز ایران، کشورهایی نظیر سوریه، کره شمالی، سومالی، کوبا و بورکینافاسو نیز از جمله کشورهایی هستند که در آنها خدمت سربازی اجباری بیش از ۱۸ ماه وجود دارد.
از نکات جالب دیگر این جدول عدم وجود “سربازی اجباری” در بیش از ۷۶ درصد (۱۴۹ کشور) از کشورهای جهان می باشد.
جدول مقایسهای ۱۹۵ کشور جهان از لحاظ وضعیت نظام وظیفه
۱- کشورهایی که سربازی اجباری ندارند. (۱۰۶ کشور، ۵۳درصد)
۲- کشورهایی که سربازی اجباری یک سال و یا کمتر دارند. (۲۵کشور، ۱۳درصد)
۳- کشورهایی که صرفا در امور مدنی یا به صورت نظامی غیرمسلح سربازی دارند. (۷ کشور، ۴درصد)
۴- کشورهای که سربازی انتخابی دارند. (۱۱ کشور، ۶درصد)
۵- کشورهایی که مدت سربازی را به ۱۸ ماه کاهش دادهاند. (۹ کشور، ۵درصد)
۶- کشورهایی که از ترکیب نیروهای داوطلب و اجباری استفاده میکنند. (۱۱کشور،۶درصد )
۷- کشورهایی که سربازی اجباری بیش از ۱۸ماه، غیرانتخابی و همراه با بکارگیری در امور عملیاتی نظامی دارند. (۲۶کشور، ۱۳درصد)
نام ۴۰ کشور اول فهرست کشورهایی که سربازی اجباری ندارند و یا حذف کردهاند:
۱. آرژانتین (در ۱۹۹۹ حذف شد.) ۲. آفریقای جنوبی (از ۱۹۹۴ حذف شد.) ۳. آنتیگوآ و باربودا ۴. آندورا ۵. اتیوپی (سربازی اجباری صرفا در شرایط اضطراری مجاز است.) ۶. اردن (از سال ۱۹۹۴ تاکنون در حال تعلیق است.) ۷. اروگوئه (در زمان صلح اختیاری است و در زمان جنگ دولت در صورت نیاز میتواند اجباری سازد.) ۸. افغانستان (در ۲۰۰۵ حذف شد.) ۹. استرالیا (در ۱۹۷۲ لغو شد.) ۱۰. اسلواکی (از ۲۰۰۶ حذف شد.) ۱۱. اسلوونی (از ۲۰۰۳ حذف شد.) ۱۲. امارات متحده عربی ۱۳. انگلستان (از ۱۹۶۳ حذف شد.) ۱۴. ایتالیا (در ۲۰۰۵ حذف شد.) ۱۵. ایسلند ۱۶. باربادوس ۱۷. باهاما ۱۸. بحرین ۱۹. برمه ۲۰. برونئی دارالسلام ۲۱. بلژیک (به حالت تعلیق در آمده است.) ۲۲. بلغارستان (نیروی دریایی و هوایی کاملا حرفهای شدهاند و نیروی زمینی نیز در سال ۲۰۰۸ حرفهای شده و سربازی اجباری ملغی میگردد. مدت سربازی اکنون ۹ ماه است. البته برای دانشآموختگان دانشگاه ۶ماه است.) ۲۳. بلیز (در صورت به حد نصاب نرسیدن داوطلبین اجباری میشود اما تا کنون اجباری نشده است.) ۲۴. بنگلادش(سربازی اجباری صرفا در شرایط اضطراری مجاز است ولی تاکنون اجرا نشده است.) ۲۵. بوتان ۲۶. بوتساوانا ۲۷. بوسنی و هرزگوین (از اول ژانویه ۲۰۰۶ حذف شد.) ۲۸. بولیوی (در صورت به حد نصاب نرسیدن داوطلبان اجباری میشود.) ۲۹. پاکستان ۳۰. پالائو ۳۱. پاناما ۳۲. پرتغال (از ۲۰۰۴ حذف شد.) ۳۳. پرو ۳۴. تانزانیا ۳۵. ترینیاد و توباگو ۳۶. تونگو ۳۷. تووالو ۳۸. تیمور شرقی ۳۹. جامائیکا (سربازی اجباری تنها با اجازه والدین ممکن است.) ۴۰. جزایر سلیمان.
نام ۲۴ کشور اول فهرست کشورهایی که سربازی اجباری یک سال و یا کمتر دارند:
۱. اتریش (از ابتدای ۲۰۰۷ از ۸ ماه به ۶ ماه کاهش یافت.) ۲. برزیل (بسته به محل خدمت ۱۲-۹ماه) ۳. بولیوی (۱۲ماه) ۴. دانمارک (بسته به محل خدمت ۱۲-۴ ماه وصرفا در امور مدنی یا به صورت نظامی غیرمسلح) ۵. اکوادور (۱۲ماه، سربازی انتخابی است.) ۶. السالوادور (۱۲ماه، سربازی انتخابی است.) ۷. استونی (بسته به محل خدمت ۱۱-۸ ماه وصرفا در امور مدنی و یا به صورت نظامی غیرمسلح در سال ۲۰۱۰ نیز سربازی اجباری لغو میشود.) ۸. صربستان (بسته به محل خدمت ۹-۶ ماه، از ۲۰۱۰ حذف خواهد شد.) ۹. کرواسی (اکنون ۶ماه است و از ۲۰۱۰ حذف خواهد شد.) ۱۰. آلمان (۹ماه وصرفا در امور مدنی و یا به صورت نظامی غیرمسلح) ۱۱. یونان (بسته به محل خدمت ۱۲ و ۱۵ ماه و در آینده به ۶ماه کاهش مییابد.) ۱۲. لیتوانی (۱۲ماه وصرفا در امور مدنی و یا به صورت نظامی غیرمسلح) ۱۳. مکزیک (۱۲ماه، سربازی انتخابی، نیروهای هوایی و دریایی کاملا حرفهای شدهاند.) ۱۴. مولداوی (۱۲ماه) ۱۵. مغولستان (۱۲ماه) ۱۶. نروژ (۱۲ماه وصرفا در امور مدنی و یا به صورت نظامی غیرمسلح) ۱۷. پاراگوئه (بسته به محل خدمت ۲۴-۱۲ماه، استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۱۸. روسیه (ترکیب اجباری و داوطلبانه به کار گرفته شدهاست. از ابتدای سال ۲۰۰۸، ۱۲ماه خواهد شد و از همین سال برای متاهلان دارای فرزند، معلمان و پزشکان روستایی حذف خواهد شد.) ۱۹. سوئیس (۲۶۰ روز) ۲۰. گوآتمالا (بسته به نوع و محل خدمت ۲۴-۱۲ ماه) ۲۱. لهستان (بسته به محل خدمت ۱۲-۹ماه وصرفا در امور مدنی و یا به صورت نظامی غیرمسلح، در سال ۲۰۱۰ سربازی اجباری لغو میشود.) ۲۲. تایوان (اکنون ۱۶ ماه است و در سال ۲۰۰۸، ۱۲ماه میشود. امکان انتخاب برای مشمولان وجود دارد.) ۲۳. ترکیه (۱۲ ماه برای امور نظامی و ۱۵ ماه برای امور مدنی) ۲۴. تونس (۱۲ماه) ۲۵. ازبکستان (۱۲ماه)
نام کشورهایی که از سربازان صرفا در امور مدنی یا به صورت نظامی غیرمسلح استفاده میشود:
۱. آنگولا (۲۴ماه)، ۲. الجزایر (۱۸ماه: ۶ماه آموزش و ۱۲ ماه فعالیت مدنی)، ۳. بلاروس (۱۸ماه و برای فارغالتحصیلان دانشگاهی ۱۲ماه)، ۴. قبرس ۵. اسپانیا ۶. سوئد (۱۷-۷ ماه، امکان انتخاب میان فعالیت نظامی یا غیر نظامی وجود دارد.)، ۷. فنلاند (خدمت در امور نظامی مسلحانه ۶ماه، نظامی غیرمسلحانه ۱۱ ماه و غیرنظامی ۱۳ ماه)
نام کشورهایی که سربازی انتخابی دارند:
۱. بنین (از ترکیب سربازان داوطلبانه و اجباری استفاده میشود.) ۲. جمهوری آفریقای مرکزی (استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۳. ایالات متحده آمریکا ۴. چاد ۵. چین ۶. اندونزی (استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۷. نیجر ۸. گینهبیسائو ۹. سنگال (استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۱۰. کیپ ورد ۱۱. توگو (استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.)
نام کشورهایی که مدت سربازی را به ۱۸ ماه کاهش دادهاند:
۱. آذربایجان (برای فارغالتحصیلان دانشگاهی ۱۲ ماه و سایرین ۱۸ماه) ۲. اوکراین (بسته به نوع خدمت ۲۴-۱۸ماه، در ۲ یا ۳ سال آینده ارتش کاملا حرفهای شده و سربازی اجباری ملغی میگردد.) ۳. اریتره (۱۶ماه) ۴. کامبوج (۱۸ماه) ۵. کلمبیا (۱۸ماه، استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۶. گرجستان (۱۸ماه، استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.) ۷. لائوس (۱۸ماه) ۸. ماداگاسکار (۱۸ماه) ۹. ساحلعاج (۱۸ماه، استفاده از ترکیب سربازان داوطلب و اجباری.)
نام کشورهایی که از ترکیب نیروهای داوطلب و اجباری استفاده میکنند. (عمدتا این روش مقدمهای است برای رسیدن به ارتش حرفهای و حذف سربازی اجبار):
۱- موریتانی(نیروی هوایی و دریایی کاملا حرفهای شدهاند و از سرباز اجباری تنها در نیروی زمینی استفاده میشود.) ۲. برمودا(بخش عمدهای از نیروهای ارتش، حرفهای بوده و تنها بخش اندکی به صورت اجباری تامین میگردد.)۳. ونزوئلا ۴. گابون ۵. کره ۱۰. اوگاندا ۱۱. بروندی
کشورهایی که سربازی اجباری بیش از ۱۸ماه، غیرانتخابی و همراه با بکارگیری در امور عملیاتی و مسلحانه نظامی دارند:
۱. ایران ۲. آلبانی ۳. مصر ۴. گینه ۵. رژیم اشغالگر قدس ۶. قزاقستان ۷. کره شمالی ۸. سوریه ۹. ارمنستان ۱۰. سومالی ۱۱. تاجیکستان ۱۲. سودان ۱۳. تایلند ۱۴. ترکمنستان ۱۵. ویتنام ۱۶. جمهوری دموکراتیک کنگو ۱۷. زیمبابوه ۱۸. کوبا ۱۹. لیبی ۲۰. موزامبیک ۲۱. بورکینافاسو ۲۲. قرقیزستان ۲۳. سنت وینسنت و گرنادین ۲۴. سنت لوسیا ۲۵. سائوتام و پرینسیپ ۲۶. گینه اکوئیتوریال.
