یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
کارگران نیشکر هفت تپه که از صبح امروز در مقابل فرمانداری این شهر دست به تجمع زده بودند، و شعارهای علیه کارگزاران شهرستان شوش و مدیر عامل شرکت نیشکر هفت تپه می دادند. این تجمع چندین ساعت در مقابل فرمانداری شوش ادامه یافت.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران گزارش دادند که کارگران از فرمانداری شوش و در خیابان اصلی شهر به سمت بازار راهپیمائی کردند که در این راهپیمائی کارگران شروع به شعار دادن کردند شعارهای آنها عبارت بودند از: مدیر بی لیاقت استعفا استعفا ، مدیر بی کفایت نمی خواهیم / ساعدی ۲۰ ساله نمخواهیم (منظور ساعدی نماینده شوش که ۲۰ سال نماینده این شهر است) در مسیر این راهپیمائی تعداد زیادی از مردم بخصوص جوانان این شهر به صفوف راهپیمائی کارگران پیوستند.
کارگران اعلام کرده اند که در روزهای آینده اگر به خواسته های خود نرسند به شیوه های مختلف اعتراضات خود را شدت خواهند بخشید. کارگران نیشکر هفت تپه خواستار حمایت کارگران شرکت ملی نفت و سایر کارگران ایران از خواسته های خود هستند.
گزارش رادیو فردا از تجمع هزار کارگر هفت تپه در مقابل فرمانداری شوش
بیش از یک هزار کارگر اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه، روز یکشنبه در اعتراض به عدم پاسخ گویی به مطالبات صنفی شان، از جمله پرداخت نشدن دو ماه حقوق، در مقابل فرمانداری شوش تجمع کردند.
به گفته شاهدان عینی، در این تجمع کارگران شعارهایی مانند «معیشت زندگی حق مسلم ماست» و «کارگر هفت تپه ایم، گرسنه ایم گرسنه» سر دادند.
کارگران پس از یک ساعت تجمع در مقابل فرمانداری شوش به سمت مرکز شهر راهپیمایی کردند تا توجه مردم را به مشکلات خود جلب کنند. این راهپیمایی سپس با دخالت نیروی انتظامی پایان یافت.
اعتصاب اخیر کارگران نیشکر هفت تپه، از روز دوشنبه هفته گذشته در اعتراض به پرداخت نشدن دو ماه حقوق معوقه شان آغاز شد.
کارگران مطالبات دیگری مانند پایان پرونده سازی و احضار فعالین کارگری به دادگاه انقلاب، برکناری مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره و رییس حراست شرکت نیشکر هفت تپه دارند.
اعتصاب کنونی کارگران نیشکر هفت تپه، سومین اعتصاب در سال جاری به حساب می آید.
کارگران این واحد تولیدی، در سال گذشته بارها در اعتراض به وضعیت اقتصادی و پرداخت نشدن حقوقشان دست به اعتصاب زدند که در جریان آنها، نمایندگانشان مورد تهدید تلفنی قرار گرفتند و یا به اداره اطلاعات احضار شدند.
در همین ارتباط، در آبان ماه سال گذشته، چند تن از نمایندگان کارگران به همراه ابوالفضل عابدینی، روزنامه نگاری که اقدام به پوشش خبری اعتصاب آنان کرده بود، بازداشت شدند.
درهمین خصوص علی نجاتی، محمد حیدری مهر، رمضان علی پور، فریدون نیکوفرد، جلیل احمدی و ابوالفضل عابدینی برای ابلاغ حکمشان به دادگاه انقلاب دزفول احضار شدند.
در این میان به گفته منابع کارگری، در صورت تحقق نیافتن مطالبات صنفی کارگران نیشکر هفت تپه، قرار است کارگران به همراه خانواده های خود در مقابل فرمانداری شوش تجمع کنند.
گزارش دویچه وله از تجمع اعتراضی کارگران نیشکر هفت تپه
روز دوشنبه (۲۳ اردیبهشت) گروهی از کارگران نیشکر هفت تپه شوش برای سومین روز پیاپی در برابر ساختمان فرمانداری شوش دست به تظاهرات اعتراضی زدند. کارگران از جمله خواستار پرداخت حقوق به تعویق افتادهشان و تغییر مدیریت کارخانه هستند.
مدتهاست که کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه با خطر تعطیلی این کارخانه واقع در دشت سرسبز هفت تپه خوزستان روبرو هستند. ماههاست که اعتراضهای آنها در رسانهها بازتاب مییابد. تحصن و تجمع آنان از روز دوشنبه گذشته (۱۶ اردیبهشت) در کنار اعتراضشان به عدم دریافت حقوق به خاطر نگرانی عمیقشان از تعطیل کارخانه است.
عملکردهای مدیریت و حراست کارخانه نیشکر این ظن را تقویت کرده است که به زودی این کارخانه دیگر محلی برای کار به آنها عرضه نخواهد کرد. به گفته علیرضا ثقفی، سردبیر نشریه مستقل کارگری “راه آینده”، تعداد کارگران این کارخانه در طی دو سال اخیر از ۷۰۰۰ نفر به ۳۵۰۰ نفر رسیده است. کارگران باقیمانده نیز مدتهاست که حقوق خود را با تعویق دریافت میکنند.
کارگران نیشکر هفت تپه از چند ماه پیش درصدد برگزاری تجمعی اعتراضی بودند. این موضوع را علیرضا ثقفی، سردبیر نشریه مستقل کارگری “راه آینده”، گزارش کرده که در ماه فروردین از کارخانه نیشکر هفت تپه دیدن کرد. وی در آنجا آگاهی یافت که کارگران داخل کارخانه حقوق اسفندماه و عیدیشان را نگرفته بودند. کارگران نیبر هم عیدی و چهار ماه حقوقشان پرداخت نشده بود. در نتیجه آنها در نظر داشتند که اگر به خواستهایشان رسیدگی نشود، اعتراض کنند. این موضوع در نشریه “راه آینده” نیز منعکس شده است که از زمان بسته شدنش در آستانه روز جهانی کارگر (اول ماه مه) در اینترنت قابل دسترس است.
پیش از این مسئولان به درخواست کارگران برای پرداخت حقوق معوقه و عیدی توجه نکردند. در نتیجه کارگران از روز دوشنبه گذشته (۵ مه) در محل کارخانه دست به تحصن زدند و البته سعی کردند که کار کارخانه نخوابد.
جعفر عظیمزاده، عضو هیئت مدیره اتحادیه کارگران اخراجی، در باره ترسی که مدتهاست بر زندگی کارگران سایه افکنده میگوید: “نکته مهمی که در باره کارگران نیشکر هفت تپه وجود دارد این است که در حدود سه سال است که دستمزد این کارگران با تعویق داده میشود. ظرف یک سال گذشته این مسئله شدت بیشتری پیدا کرده است. چیزی که عمدتا باعث نگرانی کارگران است، خطر تعطیلی این شرکت است. کارهایی در شرکت صورت میگیرد مثل اینکه امسال بخشی از نیشکر را آبیاری نکردهاند. حراست جلوی هجوم دامها به نیشکر را نگرفته است.”
این از نظر کارگران به معنای آن است که کارخانه نیشکر در شرف تعطیلی است. به گفته جعفر عظیم زاده سیاستهای سرمایهداران در بحران کنونی اقتصادی بیش از هر چیز بر کارگران فشار میآورد: “صاحبان سرمایه در ایران به سودهای نجومی عادت کردهاند ظرف سی سال گذشته و حاضر نیستند که سودشان یک ذره افت کند. یک ذره که افت میکند از این طرف سرمایه را برمیدارند و میبرند دوبی یا به بخش ساختمان. از طرف دیگر با توجه به بحران عمیق اقتصادی که در جامعه هست، سود سرمایه افت کرده است. و اینها با تعطیلی این شرکتها، فقط نیشکر هفت تپه نیست، در واقع دارند تمام بار بحران را روی دوش طبقه کارگر سرریز میکنند، اگر چه کارگران در طول سی سال اخیر شرایط خوبی نداشتند، ولی الان در این شرایط هم دارند تمام بحران را روی دوش کارگران سرریز میکنند.”
بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ تن از کارگران نیشکر هفت تپه در روز یکشنبه (۲۲ اردیبهشت) و دوشنبه (۲۳ اردیبهشت) در برابر فرمانداری شوش تجمع و خواستهایشان را بیان کردند. خواستهای آنان عبارت است از پرداخت حقوق به تعویق افتادهشان، پایان دادن به پروندهسازیها و احضار فعالان کارگری به دادگاه انقلاب، برکناری مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت و برکناری رییس حراست شرکت که کارگران بخاطر پروندهسازیهای آن از آن شاکی هستند.
روز یکشنبه ماموران امنیتی معروف به لباس شخصی در محل تجمع کارگران حضور داشته و دست به شناسایی آنان و فیلمبرداری از ایشان زدهاند. این روشی است که تا کنون به طور معمول نیروهای امنیتی برای ارعاب و پروندهسازی بکار گرفتهاند، یعنی از فیلمهایی که میگیرند به عنوان مدرک در بازجوییها و دادگاهها استفاده میکنند. علیرضا ثقفی میگوید: “لباس شخصیها در محل حضور داشته، از آنها فیلم گرفتهاند و حمله کردهاند به آنها و درگیری شده است. پس از درگیری کارگران آنجا را ترک کردهاند.”
گفته میشود که به هنگام درگیری روز یکشنبه دو طرف چند تن از کارگران مجروح شدهاند. همچنین پس از تجمع روز یکشنبه پنج نفر از رهبران تحصن را به دادگاه دزفول احضار کردند.
طبق گزارشهای رسیده نیروهای گارد ویژه و نیروی انتظامی و ماموران امنیتی تجمع اعتراضی کارگران را در روز دوشنبه نیز محاصره و از کارگران فیلمبرداری کردهاند.
کیواندخت قهاری
