همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
اخیرا ابو طالب شفقت، استاندار مازندران، در جلسه شورای فرهنگ عمومی استان مازندران در استانداری گفته است: "کارمند زنی که در محل کار خود الگوی زن ایرانی را رعایت نکند نمی تواند در این دولت خدمت کند." ایشان که سلیقه خودشان را الگوی زن ایرانی میدانند بهتر است فراموش نکنند که زن ایرانی نیازی به الگوی طراحی شده ایشان ندارد و می خواهد تعریف جدیدی از خود و نقش های اجتماعی اش ارائه دهد، و در این راه، از هیچ تهمتی نمی هراسد.
آقای سیدعلی خامنهای؛ بالاخره باید به این سئوال پاسخ داده شود که نظام ما یک نظام اسلامی هست یا نه؟ اگر نیست اعلام کنید تا بیش از این مردم همه نابسامانیها را به حساب اسلام نگذارند و فوج فوج از دین خدا خارج نگردند و اگر هست پاسخ دهید در برابر این همه فقر، فساد بیحد، اعتیاد، خرافات، تنفروشی دختران، خیابانگردی بچهها، کارتنخوابی، چپاول و دزدی و رشوهخواری، اختلافِ وحشتناکِ طبقاتی که آمار آنها از سوی مقاماتِ حکومتی منتشر میگردد چه کسی مسئول است؟ چرا این همه دشمنی با دانشجویان و دانشگاهیان؟ پس از آن همه ستم و کشتار دانشجویان و استادان در دهه شصت چگونه است که هنوز بسیاری از زندانیهای سیاسی-عقیدتی را دانشجویان تشکیل میدهند.
برخوردهای نظام امنیتی-قضایی خارج از دانشگاه، برای بسیاری از دانشجویان کم هزینه تر است. در این موارد معمولاً دانشجویان تنها چند روزی را در زندان به سر می برند و پس از آن به روال عادی زندگی خود بر می گردند. احکام صادر شده برای دانشجویان هم، معمولاً یا تعلیقی اند، یا به اجرا در نمی آیند. هر چند در این بین دانشجویانی هستند مانند دانشجویان امیرکبیر که ماه های طولانی را در بدترین شرایط در زندان به سر می برند، اما خوشبختانه هنوز این تجربه عمومیت پیدا نکرده است.
در نتیجه حضور کمیته های انضباطی شبه دادگاه هایی در دانشگاه تشکیل می شود که قاضیان آن مشخص نیستند و تشریفات دادگاه مثل داشتن وکیل یا حق دفاع در آن رعایت نمی شود. همین مسئله باعث احضارهای فله ای و صدور احکام سنگین شده است که در مواردی هم که دانشجویان در خارج از دانشگاه دست به پیگیری می زنند و شکایت به دیوان عدالت اداری می برند، حکم دیوان هم اجرا نمی شود. با این حال موارد متعددی از تخلف کمیته های انضباطی از همین آیین نامه دیده شده است که به دلیل فقدان ابزار نظارتی، دانشجویان نمی توانند شکایت خود را به جایی ببرند.
آموزش اشخاص را قادر می کند تا در ساختن جامعه ای آزاد و برابرخواه شرکت جویند. آموزش، درک، تسامح و دوستی بین ملت ها، نژادها، اقوام و مذاهب را ارتقا می دهد. آزادی های آکادمیک یعنی آزادی اعضای جامع دانشگاهی در پیگیری توسعه و انتقال دانش و مطالعه و بحث های نظری و مستند سازی، نوآوری تدریس و سخنرانی، آزادی آکادمیک پیش شرط تحقق صلح در جامعه مدنی می باشد و تمامی اعضای جامعه دانشگاهی حق دارند وظایف خود را فارغ از هرگونه تبعیض و بدون ترس از دخالت یا سرکوبی از طرف هر مقام. دیگری انجام دهند.
خبرنامه امیرکبیر: اعتراضات گسترده دانشجویان دانشکده های شریعتی، ولیعصر و شمسی پور که از روز دوشنبه آغاز شده است، با همراهی دانشجویان دانشکده انقلاب وارد سومین روز خود شد. گسترش اعتراضات دانشجویان به خیابانهای اطراف این دانشکده ها باعث واکنش نیروهای انتطامی شده و روز گذشته در مواردی از باتوم برای متفرق کردن دانشجویان استفاده شده است.
به گزارش خبرنامه امیرکیبر، دانشجویان دانشکده شریعتی روز گذشته با تجمع در مقابل فاز ۱ دانشکده در ساعت ۸ صبح آماده حرکت به سمت سازمان بازرسی کل کشور بودند که خانم علی جانی، رییس انیستیتو فنی، ضمن تهدید دانشجویان به کسر نمره درسی، خواستار بازگشت دانشجویان معترض به کلاسهای درس شد. با این وجود دانشجویان دانشکده های شریعتی، ولیعصر و انقلاب از ساعت ۹ در مقابل سازمان بازرسی کل کشور تجمع کرده و خواستار پاسخگویی مسئولین در مورد طرح های جدید تصویب شده در مورد دانشکده های فنی شدند.
در حالیکه دانشجویان دانشکده شمسی پور نیز قصد حرکت به سمت سازمان بازرسی و پیوستن به دیگر دانشجویان را داشتند، نیروی انتظامی و گارد ویژه با مداخله و استفاده از باتوم مانع حرکت دانشجویان شده و درهای خروجی دانشکده را بستند که این کار باعث خشم بیشتر دانشجویان شد. نجاتی، رئیس دانشکده و حسینی سرپرست اداره کل مدارس عالی فنی و حرفهای کشور نیز با حضور در جمع دانشجویان سعی در آرام کردن دانشجویان معترض داشتند.
در ساعت ۱۱:۳۰ دانشجویان متحصن در مقابل سازمان بازرسی که در محاصره دانشکده شمسی پور توسط نیروی انتظامی مطلع شدند، به سمت این دانشکده حرکت کردند. دانشجویان با حضور در مقابل دانشکده محاصره شده توسط نیروی انتظامی، شعارهایی مانند “نرده ها رو باز کنید، دانشجو ازاد کنید”، “شریعتی، شمسی پور، اتحاد اتحاد”، ” دانشجو دانشگاه می خواهد”، “مدرک معتبر حق مسلم ماست” و ” دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد” سر دادند.
همچنین یکی از دانشجویان متحصن به خبرنامه امیرکبیر گفت: “اتوبوسهایی را برای انتقال و متفرق کردن دانشجویان به محل اعتراضات دانشجویان آورده بودند که مسئولین مرتبا از دانشجویان می خواستند سوار این اتوبوسها شده و محل را ترک نمایند.” با توجه به گسترش این اعتراضات به خیابانهای اطراف این دانشکده ها، بسیاری از مردم در حال عبور از این مناطق نیز از دانشجویان متحصن حمایت کردند.
لازم به یادآوری است دانشجویان این دانشکده ها به سیاستهای وزارت علوم مبنی بر تغییر ساختار علمی این دانشکده ها و تبدیل آنها به آموزشکده معترض هستند.
(گزارش روز دوم تحصن دانشجویان دانشکده های فنی را در این لینک ببینید)
(فیلم مربوط به اعتراض و تحصن دانشجویان در مقابل وزارت علوم را در این لینک ببینید)
