همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
اخیرا ابو طالب شفقت، استاندار مازندران، در جلسه شورای فرهنگ عمومی استان مازندران در استانداری گفته است: "کارمند زنی که در محل کار خود الگوی زن ایرانی را رعایت نکند نمی تواند در این دولت خدمت کند." ایشان که سلیقه خودشان را الگوی زن ایرانی میدانند بهتر است فراموش نکنند که زن ایرانی نیازی به الگوی طراحی شده ایشان ندارد و می خواهد تعریف جدیدی از خود و نقش های اجتماعی اش ارائه دهد، و در این راه، از هیچ تهمتی نمی هراسد.
آقای سیدعلی خامنهای؛ بالاخره باید به این سئوال پاسخ داده شود که نظام ما یک نظام اسلامی هست یا نه؟ اگر نیست اعلام کنید تا بیش از این مردم همه نابسامانیها را به حساب اسلام نگذارند و فوج فوج از دین خدا خارج نگردند و اگر هست پاسخ دهید در برابر این همه فقر، فساد بیحد، اعتیاد، خرافات، تنفروشی دختران، خیابانگردی بچهها، کارتنخوابی، چپاول و دزدی و رشوهخواری، اختلافِ وحشتناکِ طبقاتی که آمار آنها از سوی مقاماتِ حکومتی منتشر میگردد چه کسی مسئول است؟ چرا این همه دشمنی با دانشجویان و دانشگاهیان؟ پس از آن همه ستم و کشتار دانشجویان و استادان در دهه شصت چگونه است که هنوز بسیاری از زندانیهای سیاسی-عقیدتی را دانشجویان تشکیل میدهند.
برخوردهای نظام امنیتی-قضایی خارج از دانشگاه، برای بسیاری از دانشجویان کم هزینه تر است. در این موارد معمولاً دانشجویان تنها چند روزی را در زندان به سر می برند و پس از آن به روال عادی زندگی خود بر می گردند. احکام صادر شده برای دانشجویان هم، معمولاً یا تعلیقی اند، یا به اجرا در نمی آیند. هر چند در این بین دانشجویانی هستند مانند دانشجویان امیرکبیر که ماه های طولانی را در بدترین شرایط در زندان به سر می برند، اما خوشبختانه هنوز این تجربه عمومیت پیدا نکرده است.
در نتیجه حضور کمیته های انضباطی شبه دادگاه هایی در دانشگاه تشکیل می شود که قاضیان آن مشخص نیستند و تشریفات دادگاه مثل داشتن وکیل یا حق دفاع در آن رعایت نمی شود. همین مسئله باعث احضارهای فله ای و صدور احکام سنگین شده است که در مواردی هم که دانشجویان در خارج از دانشگاه دست به پیگیری می زنند و شکایت به دیوان عدالت اداری می برند، حکم دیوان هم اجرا نمی شود. با این حال موارد متعددی از تخلف کمیته های انضباطی از همین آیین نامه دیده شده است که به دلیل فقدان ابزار نظارتی، دانشجویان نمی توانند شکایت خود را به جایی ببرند.
آموزش اشخاص را قادر می کند تا در ساختن جامعه ای آزاد و برابرخواه شرکت جویند. آموزش، درک، تسامح و دوستی بین ملت ها، نژادها، اقوام و مذاهب را ارتقا می دهد. آزادی های آکادمیک یعنی آزادی اعضای جامع دانشگاهی در پیگیری توسعه و انتقال دانش و مطالعه و بحث های نظری و مستند سازی، نوآوری تدریس و سخنرانی، آزادی آکادمیک پیش شرط تحقق صلح در جامعه مدنی می باشد و تمامی اعضای جامعه دانشگاهی حق دارند وظایف خود را فارغ از هرگونه تبعیض و بدون ترس از دخالت یا سرکوبی از طرف هر مقام. دیگری انجام دهند.
خبرنامه امیرکبیر: دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان در اعتراض به آیین نامه جدید انضباطی منتشر شده توسط کمیته انضباطی، تجمع اعتراضی برگزار کردند. در این تجمع که در دانشکده علوم پایه برگزار شد دانشجویان ضمن انتقاد از این آئین نامه و فشارهای وارده بر دانشجویان، نظرات خود را بیان کردند.
وبلاگ دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان در این زمینه گزارش داد در ابتدای مراسم امین نظری عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی و مجری برنامه با خواندن این ائین نامه اعتراض خود را نسبت به وضعیت دانشگاه و مدیریت آن اعلام نمود و از دانشجویان در خواست که وارد بحث گردند.
حمید رضا بهنیا (عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی) و فعال دانشجوی با مقایسه این ائین نامه و مسئله کشف حجاب زنان در دوره رضاشاه، هر نوع اجباری را مذموم شمرد و آئین نامه فعلی را نتیجه تصاویر زشتی دانست که از دانشگاه از جانب برخی از مسئولان در اذهان اعوام جامعه شکل داده اند. وی تاکید کرد که اعمال مسئولین دانشگاه بوعلی سینا مطمعنا به این شایعات بی اساس دامن می زند و به شعور دانشجویان توهین می کند. این فعال دانشجوئی، با مورد نقد قرار دادن اصطلاح چادر ملی عنوان نمود این چادر ملی ایرانیان نیست، چادر دولتی است که به جامعه زنان تحمیل می شود. حمید بهنیا در پایان یادآور شد: اینجا دانشگاه است و ما دانشجویان اجازه جولان دادن به تفکرات دوگم اندیش را در این محیط نخواهیم داد. در ادامه فاطمه صمدی (فعال دانشجوئی و مدیر مسئول نشریه دانشجوئی پنجره) به نقد فضای موجود در دانشگاه پرداخت و این آئین نامه را توهینی به کیان و شرف و شعور دانشجویان اعلام نمود.
پس از وی محمد صیادی (عضو انجمن اسلامی دانشجویان بوعلی سینا و فعال دانشجوئی) به ایراد سخنرانی پرداخت. وی توجه به این آئین نامه انضباطی انتخاب پوشش را حق طبیعی هر فردی دانست که هیچ فرد جزم اندیشی حق زیر پا گذاشتن آن و تعیین الگوی محدود برای آن را ندارد و در ادامه با استناد به ماده سه اعلامیه جهانی حقوق بشر عنوان کرد من حق آزادی، امنیت، آسایش، زندگی و … می خواهم. اگر این حقوق را تعیین کنید آستین های پیراهنم را نه پائین آرنج بلکه تا پائین سر انگشتانم خواهم اورد در این هنگام وی با اعتراض عده قلیلی دانشجویان به اصطلاح مواجه گردید که قاطبه دانشجویان حاضر با نشان دادن عکس عمل شدید خود به آنها فهماندند که هیچ نوع قرابت فکری میان این بسیجیان و جامعه دانشگاهی وجود ندارد.
امین نظری مجری برنامه پس از وی درتایید صحبت آقای صیادی به دانشجویان یادآور گردید که کدام بند از اعلامیه جهانی حقوق بشر در ایران اجرا میگردد که این یک بند مغفور و محجور واقع شده است ایشان این ائین نامه را دستاورد سفر هیئت دولت و احمدی نژاد دانست.
پس از وی سیاوش حاتم دبیر تشکیلات انجمن دانشجویان به اظهار نظر در این مورد پرداخت، ایشان آیتم ذیل را در بررسی اعمالی شبیه به این آئین نامه مهم دانست: شکست سیاست های دهه شصت در ارتباط با مسائل اجتماعی و تکرار تراژیک آنها همان سیاست های شکست خورده بوسیله دولت نهم نظیر همین برخوردهای جبری و قهری اخیر ایشان با اشاره به ضعف برنامه های فرهنگی و تفریحی در دانشگاه و ضعف نظام آموزش عالی بسیاری از رفتار های را که از جانب مسئولان نا متعارف ارزیابی می شوند را نتیجه فضای فعلی دانشگاه دانست و در پایان یادآور گردید آموزش یک فرهنگ اجباری و زوری نمی باشد.
سمیه والی زاده (عضو سابق شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان ) با نقد فضای متاثی از مدیریت غلط دکتر خزائی رئیس انتصابی دانشگاه بوعلی سینا، از دانشجویان خواست که با جدیت و اتحاد کامل نسبت به این آئین نامه توهین آمیز واکنش نشان دهند.
پس از وی یکی از دانشجویان بنام سیامک فتاحی با اشاره به اینکه تفکرات صلب مسئولین این روزها باعث انجام عملکردی اینچنین توهین آمیز گردیده به مسئولان خاطر نشان کرد که این انباشت اعتراضات دانشجوئی را همچون انباشت زیاد آب در پشت سد جدی بگیرند که با ادامه این اعمال مذبوحانه به زودی دیوارهای این سد می شکند و سیلابش دامن همه را خواهد گرفت.
امین نظری در تایید وی با تذکر به مسئولین تجربه های شکست خورده اینچنین در دانشگاه بوعلی سینا و دیگر دانشگاهها ی را یادآور گردید و به مسئولین دانشگاه بوعلی سینا تاکید نمود که اگر حتی یکی از دانشجویان بر اساس آئین نامه مذکور به کمیته انضباطی اظهار و حکمی در باره وی صادر شود با خشم شدید دانشجویان مواجه خواهد گردید که عواقب و مسئولیت آن مطمئنا بر عهده آنها می باشد.
مهران تاجدار (عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان) در ادامه با اشاره به این آئین نامه به دانشجویان متذکر شد که پرسونل شریف انتظامات مجریان این طرح می باشند و باید دانشجویان انگشت برخورد و اتهام خود را به سمت مسئولین بگیرند و نه کارمندان انتظامات. پس از وی دانشجویان دیگری نیز مراتب اعتراض خود را به این آئین نامه توهین امیز که شانیت و شعور دانشجویان را مورد استهضا قرار داده اعلام کردند و یونس سلیمانی (از فعالین قومیتی دانشگاه بوعلی سینا) به قرائیت بیانیه دانشجویان دانشگاه سهند تبریز پرداخت.
در پایان مراسم نیز امین نظری با تقدیر از دانشجویان دانشگاه سهند و فرستادن دورود بر آنان و سایر دانشجویان فعال در جنبش دانشجوئی نظیر شیراز، مازندران، مشهد، پلی تکنیک و علامه و غیره گفت: دورود بر شرافت دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا که هیچگاه در بزنگاههای تاریخی دوستان انجمنی خود را تنها نگذاشتند و نمایندگی از تمامی دانشجویان حاضر به مسئولان نیز اعلام نمود. همانگونه که شما این آئین نامه را به مصابح آخرین تذکر به دانشجویان دانسته اید ما این بحث آزاد و تجمع را آخرین اخطار شفاهی می دانیم و متذکر می شویم که اگر توجه به خواست دانشجویان نکنید، بوعلی را به سهندی دیگر بدل خواهیم کرد. بعد از اتمام تجمع ، دانشجویان حاضر با خواندن سرود یار دبستانی و تشکیل حلقه اعتراضی جدیت خود را در مقابله با این آئین نامه به مسئولان نشان دادند.
