همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
اخیرا ابو طالب شفقت، استاندار مازندران، در جلسه شورای فرهنگ عمومی استان مازندران در استانداری گفته است: "کارمند زنی که در محل کار خود الگوی زن ایرانی را رعایت نکند نمی تواند در این دولت خدمت کند." ایشان که سلیقه خودشان را الگوی زن ایرانی میدانند بهتر است فراموش نکنند که زن ایرانی نیازی به الگوی طراحی شده ایشان ندارد و می خواهد تعریف جدیدی از خود و نقش های اجتماعی اش ارائه دهد، و در این راه، از هیچ تهمتی نمی هراسد.
آقای سیدعلی خامنهای؛ بالاخره باید به این سئوال پاسخ داده شود که نظام ما یک نظام اسلامی هست یا نه؟ اگر نیست اعلام کنید تا بیش از این مردم همه نابسامانیها را به حساب اسلام نگذارند و فوج فوج از دین خدا خارج نگردند و اگر هست پاسخ دهید در برابر این همه فقر، فساد بیحد، اعتیاد، خرافات، تنفروشی دختران، خیابانگردی بچهها، کارتنخوابی، چپاول و دزدی و رشوهخواری، اختلافِ وحشتناکِ طبقاتی که آمار آنها از سوی مقاماتِ حکومتی منتشر میگردد چه کسی مسئول است؟ چرا این همه دشمنی با دانشجویان و دانشگاهیان؟ پس از آن همه ستم و کشتار دانشجویان و استادان در دهه شصت چگونه است که هنوز بسیاری از زندانیهای سیاسی-عقیدتی را دانشجویان تشکیل میدهند.
برخوردهای نظام امنیتی-قضایی خارج از دانشگاه، برای بسیاری از دانشجویان کم هزینه تر است. در این موارد معمولاً دانشجویان تنها چند روزی را در زندان به سر می برند و پس از آن به روال عادی زندگی خود بر می گردند. احکام صادر شده برای دانشجویان هم، معمولاً یا تعلیقی اند، یا به اجرا در نمی آیند. هر چند در این بین دانشجویانی هستند مانند دانشجویان امیرکبیر که ماه های طولانی را در بدترین شرایط در زندان به سر می برند، اما خوشبختانه هنوز این تجربه عمومیت پیدا نکرده است.
در نتیجه حضور کمیته های انضباطی شبه دادگاه هایی در دانشگاه تشکیل می شود که قاضیان آن مشخص نیستند و تشریفات دادگاه مثل داشتن وکیل یا حق دفاع در آن رعایت نمی شود. همین مسئله باعث احضارهای فله ای و صدور احکام سنگین شده است که در مواردی هم که دانشجویان در خارج از دانشگاه دست به پیگیری می زنند و شکایت به دیوان عدالت اداری می برند، حکم دیوان هم اجرا نمی شود. با این حال موارد متعددی از تخلف کمیته های انضباطی از همین آیین نامه دیده شده است که به دلیل فقدان ابزار نظارتی، دانشجویان نمی توانند شکایت خود را به جایی ببرند.
آموزش اشخاص را قادر می کند تا در ساختن جامعه ای آزاد و برابرخواه شرکت جویند. آموزش، درک، تسامح و دوستی بین ملت ها، نژادها، اقوام و مذاهب را ارتقا می دهد. آزادی های آکادمیک یعنی آزادی اعضای جامع دانشگاهی در پیگیری توسعه و انتقال دانش و مطالعه و بحث های نظری و مستند سازی، نوآوری تدریس و سخنرانی، آزادی آکادمیک پیش شرط تحقق صلح در جامعه مدنی می باشد و تمامی اعضای جامعه دانشگاهی حق دارند وظایف خود را فارغ از هرگونه تبعیض و بدون ترس از دخالت یا سرکوبی از طرف هر مقام. دیگری انجام دهند.
هزار تن از مردم شهرهای تنکابن، عباس آباد، کجور، چالوس و نوشهر با امضای طوماری خطاب به آیت الله هاشمی شاهرودی، رییس قوه قضاییه خواستار آزادی ابوالفضل جهاندار، فعال دانشجویی شدند.
ابوالفضل جهاندار، از اعضای سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت، نزدیک به ۱۹ ماه است در زندان بسر می برد و در این مدت از حق ملاقات با خانواده، وکیل و رفتن به مرخصی محروم بوده است.
هادی کحال زاده، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو کنونی شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت، در گفت و گو با رادیو فردا درباره چگونگی تهیه این طومار و نکات مطرح شده در آن می گوید:« طوماری که تقریبا بیش از هزار نفر از همشهریان آقای جهاندار آن را امضاء کرده اند، به وضعیت خانوادگی و نگرانی هایی که خانواده وی دارند، اشاره می کند».
وی می افزاید:« با توجه به اینکه پدر و مادر سالخورده ابوالفضل جهاندار، خانواده شناخته شده ای در مازنداران هستند و از کشاورزان این منطقه هستند، نگرانی های خانواده آقای جهاندار موجب شده تعداد زیادی از همشهریان وی با توجه به وضعیتی که خانواده وی دارد و نیازی که به حضور وی برای کمک به خانواده دارند، که این نامه را به رییس قوه قضاییه بنویسند و خواستار آزادی وی شوند.»
«بازداشتی بی سابقه»
هادی کحال زاده در ادامه می گوید: بازداشت ابوالفضل جهاندار، یکی از بی سابقه ترین بازداشت هایی بوده که در سال های اخیر برای فعالان دانشجویی رخ داده است.
او می افزاید:«با توجه به انشایی که حکم ابوالفضل جهاندار و علی درخشندی از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشگاه یزد که در تابستان ۸۵ بازداشت شد، دارد و به دلیل اینکه نگهداری آنها تناسبی با انشای حکم ندارد، بازداشت طولانی مدت آنها عجیب است. نمونه های مختلفی داریم از دانشجویانی که به احزاب یا انجمن های اسلامی نزدیک بودند، معمولا انشای حکم به آزادی آنها منجر می شده است.»
هادی کحال زاده همچنین می گوید که این فعالان دانشجویی از حقوق اولیه یک زندانی برخوردار نیستند و می افزاید:« شگفتی ما از این است که با توجه به اتهام آنها که اقدام علیه امنیت ملی و انتشار مطالبی در وبلاگ است، این حکم بلافاصله اجرا شده و حتی یک ساعت مرخصی به آنها داده نشده و همچنان در زندان در بند های غیر سیاسی نگهداری می شوند و به غیر از روز دادگاه امکان ملاقات با وکیل را نداشته اند.»
دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی در ادامه می افزاید:«همچنین علی رغم اینکه نیمی از محکومیت این دو دانشجو گذشته است و بر طبق قوانین ایران، از ماه ها پیش این دو دانشجو می توانستند از آزادی مشروط استفاده کرده و آزاد شوند، اما درخواست های آنها تا کنون با مخالفت رو به رو شده است.»
عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت در ادامه گفت و گو با رادیو فردا با اشاره به آزاد نشدن ابوالفضل جهاندار و علی درخشندی، می گوید:« شواهد و قراینی وجود دارد که نشان می دهد، دستگاه های امنیتی با آزادی این دو دانشجو مخالف هستند و علی رغم اینکه این امکان وجود دارد که از زندان آزاد شوند، و ماه های پیش باید آزاد می شدند و حتی تمایلاتی وجود داشته که بعد از بازداشت موقت آزاد شوند و بعد برای اجرای حکم فرا خوانده شوند، اما متاسفانه اراده ای وجود دارد که مانع از این می شود که این فعالان دانشجویی از حقوق خود استفاده کنند. علت آن هم مشخص نیست.»
هادی کحال زاده همچنین می گوید که در بدو دستگیری ابوالفضل جهاندار به همراه کیوان انصاری و علی درخشندی، اتهام های گوناگون و عجیبی برای این سه فعال دانشجویی مطرح شد.
آقای کحال زاده می افزاید:« برای ابوالفضل جهاندار حضور در اردوهای دانشجویی و اقدام علیه امنیت ملی مطرح شده است. وی وبلاگی داشته که قاضی دادگاه برخی از مطالب این وبلاگ را توهین و اقدام علیه امنیت ملی تلقی کرده است.اما در ده سالی که با برخوردهای قوه قضاییه در دانشگاه ها آشنا هستیم می بینیم که این تنها پرونده ای است که اینقدر طولانی شده و بازداشت موقت به اجرای حکم پیوند خورده و این دانشجویان در این مدت تنفس کوتاهی هم برای اجرای حکم نداشتند و حکم آنها مستقیم از بازداشت موقت به دایره احکام صادر شده است.اتهامات آقای جهاندار و آقای درخشندی در دادگاه تجدید نظر هم تغییر چندانی نکرده است.»
ابوالفضل جهاندار، عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت و علی درخشندی، از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشگاه یزد و دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه مفید قم در شهریورماه سال ۱۳۸۵ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شدند.
این در حالی است که کیوان انصاری، عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر و عضو سابق شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت مهر ماه ۱۳۸۶ پس از یک سال بازداشت آزاد شد.
عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت درباره وضعیت جسمی و روحی ابوالفضل جهاندار و علی درخشندی می گوید:« با وجود اینکه این دو فعال دانشجویی از لحاظ روحی در وضعیت مناسبی هستند، از لحاظ جسمی در وضعیت خوبی نیستند. شرایط رفاهی و بهداشتی داخل زندان برای آنها مشکل ساز شده و آنها مجبورند برای اینکه از حداقل سلامت برخوردار باشند، هزینه های زیادی را در داخل زندان بپردازند که این هزینه ها هم به خانواده هایشان که جزو خانواده های متوسط به پایین جامعه هستند، تحمیل می شود.»
فرین عاصمی
رادیو فردا
