روحالله حسینیان، رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی و مشاور امنیتی، و از نزدیکان دولت احمدی نژاد در دانشگاه امیرکبیر سخنرانی خواهد کرد.
حسینیان از حامیان اصلی احمدینژاد در انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری بود که نظریات جنجالی و معروفی درباره دولتهای قبلی خاتمی و رفسنجانی و نیز تاریخ معاصر کشور و شخصیتهای سیاسی برجستهای مانند دکتر «محمد مصدق» دارد. او در دوره وزارت ریشهری، قائم مقام دادستان انقلاب اسلامی در وزارت اطلاعات بود.
بر اساس این گزارش، دکتر رهایی، رییس دانشگاه امیرکبیر که از نزدیکان فکری احمدینژاد است، تلاش بسیاری برای سرکوب دانشجویان منتقد و مخالف، از بین بردن فضای آزاد دانشجویی و حاکم کردن فضای امنیتی در دانشگاه امیرکبیر کرده و داستان جعل نشریات دانشجویی، دستور تخریب ساختمان انجمن اسلامی و شکایت شخصی از دانشجویان، از برجستهترین نقاط کارنامه وی به عنوان رییس دانشگاه است.
همچنین کارگاه «شیوه ارتباط با جنس مخالف» عنوان برنامه دیگری در دانشگاه امیرکبیر است که فردا، سهشنبه از سوی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها برگزار می شود. سخنران این مراسم نیز حجتالاسلام پناهیان، از مداحان طرفدار احمدینژاد است.
دسترنج



برخوردهای نظام امنیتی-قضایی خارج از دانشگاه، برای بسیاری از دانشجویان کم هزینه تر است. در این موارد معمولاً دانشجویان تنها چند روزی را در زندان به سر می برند و پس از آن به روال عادی زندگی خود بر می گردند. احکام صادر شده برای دانشجویان هم، معمولاً یا تعلیقی اند، یا به اجرا در نمی آیند. هر چند در این بین دانشجویانی هستند مانند دانشجویان امیرکبیر که ماه های طولانی را در بدترین شرایط در زندان به سر می برند، اما خوشبختانه هنوز این تجربه عمومیت پیدا نکرده است.
در نتیجه حضور کمیته های انضباطی شبه دادگاه هایی در دانشگاه تشکیل می شود که قاضیان آن مشخص نیستند و تشریفات دادگاه مثل داشتن وکیل یا حق دفاع در آن رعایت نمی شود. همین مسئله باعث احضارهای فله ای و صدور احکام سنگین شده است که در مواردی هم که دانشجویان در خارج از دانشگاه دست به پیگیری می زنند و شکایت به دیوان عدالت اداری می برند، حکم دیوان هم اجرا نمی شود. با این حال موارد متعددی از تخلف کمیته های انضباطی از همین آیین نامه دیده شده است که به دلیل فقدان ابزار نظارتی، دانشجویان نمی توانند شکایت خود را به جایی ببرند.
آموزش اشخاص را قادر می کند تا در ساختن جامعه ای آزاد و برابرخواه شرکت جویند. آموزش، درک، تسامح و دوستی بین ملت ها، نژادها، اقوام و مذاهب را ارتقا می دهد. آزادی های آکادمیک یعنی آزادی اعضای جامع دانشگاهی در پیگیری توسعه و انتقال دانش و مطالعه و بحث های نظری و مستند سازی، نوآوری تدریس و سخنرانی، آزادی آکادمیک پیش شرط تحقق صلح در جامعه مدنی می باشد و تمامی اعضای جامعه دانشگاهی حق دارند وظایف خود را فارغ از هرگونه تبعیض و بدون ترس از دخالت یا سرکوبی از طرف هر مقام. دیگری انجام دهند.
