مجلس شورای اسلامی هر روز خواب تازه ای برای زنان می بیند. خواب تازه، طرح پذیرش بومی دختران در دانشگاه ها ست. این بار کمیسیون آموزش مجلس طرحی را تدوین کرده است که طبق آن دانشگاه ها ملزم می شوند ، دانشجویان دختر را در محل سکونت خود ثبت نام کنند.بر اساس این طرح اگر به قانون تبدیل شود ، دختری که در کنکور ورودی دانشگاه رتبه 2 را کسب کرده است، مجبور است در همان دانشگاه شهرمحل سکونت خود ادامه تحصیل دهد، او حق داشتن انتخاب دانشگاهی بهتر در شهری بهتر را ندارد.
آنچه که بیان شد فقط فهرستی بود از نقض آزادی علمی و حق آموزش در فضای امروز دانشگاه های ایران. دانشجویان مصمم هستند که در راه استقلال دانشگاه و برگرداندن فضای آزادی علمی که در آن حق آموزش، آزادی بیان و تجمع و تشکل عملا به رسمیت شناخته شوند، به تلاش قانونمند خود ادامه دهند، هر چند خود قربانی می شوند.
گروه های مدنی فعال در حوزه سیاست همچنین وظیفه دارند با طرح سوال و پرسش در خصوص مشکلات موجود راه حل های معقول و امکان پذیر از احزاب طلب کرده و برنامه های ارائه شده از سوی آن ها را به چالش بکشند. تا از این رهگذر برنامه های ارائه شده از سوی احزاب و جریانات سیاسی پخته تر و هر چه بیشتر به واقعیت نزدیک شود.
پرهیز از تکرار، مانع باز شدن باب سخن پیرامون فعالیت های جنبش دانشجویی می گردد تا در اشاره ای کوتاه از؛ ۱. نقد قدرت و حاکمیت ۲. آگاهی بخشی در ارتباط مناسب با بدنه اجتماع ۳. همراهی نخبگان در شناخت جامعه و تولید اندیشه، در کنار سایر فعالیت های جنبش دانشجویی در بازخوانی مراد تحکیم یاری بگیریم.
جنبش دانشجویی میبایست همچنان بر استقلال و تمایز خود با این گروهها بیش از پیش تاکید ورزد تا از این طریق به روشن شدن مرزهای اصلاحطلبی و فرصتطلبی یاری جدی رساند در آن صورت است که باید امیدوار بود در کنار خوشنامی تاریخی خود به کامیابی هم دست یازد.
به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند.
۱۵ اردیبهشت ماه ۱۳۸۷- مقامهای ایران در یک فرآیند سازماندهی شده، برای فعالیتهای مسالمتآمیز و قانونی جامعه مدنی در ترویج حقوق زن، مانعتراشی میکنند. در این فرآیند، نظام حقوقی مورد سوء استفاده قرار گرفته و حقوق شهروندی برسمیتشناخته شدهی بینالمللی بشدت نقض میشود. گزارش “محرومیت از حقوق برابر - سرکوب منظم جنش حقوق زن در ایران” که امروز توسط «کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران» منتشر شده است، با ارائه مستندات جامع، سرکوب مدافعان حقوق زن در جمهوری اسلامی، این فرآیند را به تصویر میکشد.
مروجین حقوق زن در ایران مورد ضرب و شتم، حمله و سرکوب قرار میگیرند چرا که میخواهند از حقوق خود در تجمع، تشکل و بیان استفاده کنند. حقوقی که در این اشکال تجلی پیدا کرده است: تجمعات مسالمتآمیز، جمع آوری امضا از طرف “کمپین یک میلیون امضا” برای حذف تبعیض قانونی علیه زنان در قوانین موضوعه و سیستم حقوقی ایران، نوشتن مقالات و چاپ مطالب، برگزاری جلسات، و سفر به خارج از کشور.
فعالان حقوق زن را به دادگاه احضار و از آنها بازجویی میکنند، با آنها بدرفتاری کرده و آنها را در سلولهای انفرادی نگه میدارند، مانع دسترسی آنها به وکلا و خانوادههایشان میشوند، و آنها را تحت فشار فرار میدهند تا به اتهامات کذب اعتراف کنند. بلااستثنا، جریان محاکمه آنها ناعادلانه و مصداق آشکار نقض قوانین ایران است. وثیقههای بیش از حد افراطی برای آزادی موقت آنها تعیین میکنند که باعث میشود بسیاری از مدافعان در زندان بمانند. مروجین حقوق زن را عموما به اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” و سایر جرایم مبهم و یا غیر معقول محاکمه میکنند. برای بسیاری از آنها حکم زندان و یا احکام معلقی صادر کردهاند که در واقع باعث میشود تا آنها در فضایی از ترس و انزوا، فعالیت حقوق بشریشان را متوقف کرده و آرام بنشینند.
جنبش حقوق زن یکی از فعال ترین و سازماندهی شده ترین کمپین گسترده حقوق بشر در ایران است. در دولت قبلی به ریاست جمهوری محمد خاتمی، جامعه مدنی مورد ترغیب و حمایت قرار میگرفت. در این دوره بیش از ۶۰۰ تشکل غیر دولتی برای ارتقاء حقوق زن، کمک به رعایت واجرای آن در عمل تشکیل شد.
گروههای مدافع حقوق زن با تشخیص اینکه تبعیض علیه زنان عمیقا در نظام حقوقی ریشه دارد، به راهبرد مشترک ترویج ریشه ای تغییر قوانین دست یافتند. آنها کمپینی برای دستیابی به این خواستهها به راه انداختند: حقوق برابر زنان و مردان در ازدواج، دیه برابر در حوادث و مرگ، حقوق برابر در ارث، پیگرد قضایی در قتلهای زنان توسط اعضای خانواده، دسترسی وشهادت برابر در قوانین دادگاهها، و مقابله با قانون مجازات سنگسار در موارد زنا.
با روی کار آمدن دولت جدید به ریاست جمهوری احمدی نژاد، موقعیت زنان به شدت تخریب شد. در طرح ” امنیت اجتماعی” به مسئولین اجازه داده شده که خودسرانه زنان را بخاطر رعایت نکردن “پوشش مناسب اسلامی” آزار و اذیت کنند. “لایحه حمایت از خانواده” به صورتی که تاکنون منتشر شده است، با قانونی کردن و تسهیل چند همسری، اجازه ازدواج موقت، تاکید بر ازدواج در سن ۱۳ سالگی و سایر موارد، رفاه و حقوق زنان را به خطر میاندازد. علاوه بر اینها نظام سهمیه بندی جنسیتی برای ورود به دانشگاه، با محدود کردن ناعادلانه زنان، به مردان امتیازمی دهد.
همانگونه که در این گزارش آمده، در حال حاضر نه تنها وضعیت خود زنان ایرانی متزلزل شده است بلکه بطور فزاینده ی امکان دفاع از حقوق شان تضعیف شده و در معرض خطر است. کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران برای رفع تبعیض قانونی علیه زنان و رعایت حقوق بشر تضمین شده بین المللی بویژه معیارهای مدافعان حقوق بشر، مجموعه توصیههایی در این گزارش ارائه کرده است.
گزارش “محرومیت از حقوق برابری- سرکوب منظم جنبش زنان در ایران” در وب سایت کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران در پیوند زیر در دسترس است.
http://www.iranhumanrights.org/farsi/report۱
برای اطلاعات بیشتر با این افراد تماس بگیرید:
هادی قائمی (در بروکسل): ۰۷۵۷- ۶۷۶- ۴۳ (+)
hadighaemi@iranhumanrights.org
ارون رودز(در بروکسل): ۶۶۱۲- ۶۳۵- ۶۷۶- ۴۳ (+)
aaronarthodes@iranhumanrights.org
ایران امروز
