ناگزیر لحظه تلخ خداحافظی نزدیک شد، بر خلاف همیشه که کسی در حال آزادی بود، این بار همه به جای خنده ای بر لب، چشم هاشان اشکبار بود. با همه خداحافظی کردم و در گوش آن ها دوباره سفارش احمد را کردم. به ابوالفضل و فرزاد رسیدم، آن ها را سخت تر در آغوش فشردم. به ابوالفضل گفتم شرمنده ام! ما هر کاری از دستمان برمی آمد انجام دادیم ولی نشد و او دلداری می داد. سفارش احمد را کردم، گفت نمی گذارم تنها بماند. به احمد رسیدم، نتوانستم نگاهش کنم.
با وجود تعطیلی دانشگاه ها به دلیل تعطیلات تابستان، دانشجویان از پا ننشسته و پی گیری مستمر بازداشت هم کلاسی های خود را مهم ترین وظیفه ی خود می دانند و این سناریوهای تکراری که از سال 78 بارها و بارها دیده شده است را جدی نمی گیرند و نه تنها با این بازداشت ها، ترس بر آنها سایه نمی افکند، بلکه به مثابه ی منوری است که راه را بیشتر و بهتر روشن می کند. اما با این اتفاقات و حوادث داخلی کشور که فشارهای زیادی را به مردم وارد کرده است، مهمترین وظیفه هر فرد، روشن گری و آگاه سازی عمومی است تا جامعه با آگاهی و نه احساس خود، قضاوت کرده و جویای حل مشکلات خود شوند.
در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
اگر به راستی مردم نمی فهمند، در این میانه وظیفهی اهل تفکر چیست؟ آیا در برج عاج نشستن و به زبان اجنه ها سخن گفتن مرهم این تاول ناسور نادانی است؟ در تعریف روشنفکر گفته اند که در دوران گذار حیات می یابد و اینکه یک متخصص لزوما یک روشنفکر نیست. گویا در تعریف روشنفکر، تعهد نهفته است. تعهد رساندن آگاهی به آستانهی آگاهی مردم. باید چون طبیبی دلسوز بر زخم های جهالت آنان مرهم گذاشت و همچون معلمی مهربان جهل را به دانش مبدل ساخت.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
خبرنامه امیرکبیر: احمدی نژاد در دیداری با روسای دانشگاه ها بودجه دولتی به دانشگاهها را به عنوان «کمک» اعلام کرده و گفت: «دانشگاه ها بودجه دولتی را کمک تلقی کنند و خودشان به فکر کسری بودجه هایشان باشند.»
حمیدرضا رازقی، معاون طرح و توسعه وزیر علوم، نیز روز گذشته ضمن تاکید بر سخنان احمدی نژاد با اشاره به این که هر چند دانشگاه ها هنوز علاقمند به استفاده از اعتبارات دولتی هستند، خطاب به روسای دانشگاه ها گفت: «جواب دولت را از زبان رئیس دولت شنیدید که تاکید شد دانشگاه ها بودجه دولتی را کمک تلقی کنند. رئیس جمهور عنوان کرد با توجه به اینکه دانشگاه ها بر طبق ماده ۴۹ قانون برنامه چهارم هیئت امنایی هستند، لذا بودجه دولتی را کمک تلقی کنند و خودشان به فکر کسری بودجه هایشان باشند.»
وی افزود: «اعتبار جاری که در سال گذشته مصوب شد با آن چه بر اساس هزینه سرانه سال ۸۵ تدوین شده بود به اضافه تورمی که در سال ۸۶-۸۵ و ۸۷-۸۶ پیش بینی شده بود حدود ۴۰۰ میلیارد تومان تفاوت داشت و پیگیری بسیاری شد که اضافه شود اما به دلیل مسائلی که در کشور پیش آمد و میزان تورم در سال ۸۶ مقداری بالا رفت هم مجلس و هم دولت بودجه را انقباضی دنبال و تصویب کردند.»
به گزارش خبرنامه امیرکبیر رازقی ادامه داد: «اعتبارات جاری و عمرانی دانشگاه ها و پژوهشگاه ها در این سه سال به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته و سهم آموزش عالی نسبت به بودجه عمومی دولت در دو سال گذشته ارتقا پیدا کرده است اما به علت انباشت نیازهایی که در سالهای قبل وجود داشته حتی با وجود اینکه مجموع اعتبارات اختصاص یافته در این دو سال به اندازه ۵/۱ برابر ۸ سال قبل از دولت نهم است اما نیازها همچنان وجود دارد.»
وی در خصوص نیاز دانشگاه ها به اعتبارات عمرانی خاطرنشان کرد: «ایجاد دانشگاه های جدید و ردیف مستقل برای برخی مراکز آموزش عالی هزینه هایی را به سیستم تحمیل می کند اما باید با تدبیر روسای دانشگاه ها و بودجه ای که برای هیئت امنا تنظیم می شود با این مشکلات کنار بیایند.»
