یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان پیرامون فشارهای وارده بر دانشجویان و ایجاد جو خفقان در دانشگاه هرمزگان و تلاش برای انحلال انجمن اسلامی آن دانشگاه بیانیه ای صادر کرده است که متن آن به شرح زیر می باشد:
شگفتا که در این سرزمین، از هر چه بیشتر شنیده ایم، بیشتر از آن محروم گشته ایم. از روزی که شعارمهرورزی دیباچه کلام دولتمردان قرار گرفت، تنها شاهد حذف صداهای منتقدان و انحلال و تعلیق و محرومیت بوده ایم.
مردمان ساحل خلیج فارس نیز با تمام فاصله ای که از پایتخت دارند، از این همه مهرورزی بی بهره نبوده و دانشجویان دانشگاه هرمزگان در تمام این سال ها شاهد توهین و تهمت و کارشکنی و بهانه گیری بوده اند.
رنجنامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان در شرایطی که سیاست های اعمال شده در دانشگاه تمامی کانون های فرهنگی را به رکود کشانده است، آن قدر روشن است که نیازی به گفتن ندارد؛ از لغو پیاپی برنامه های انجمن اسلامی، عدم مجوز برگزاری حتی یک تریبون در این سال ها، ترش رویی ها و تهدیدها تا درگیری و پخش شب نامه ها (علناً و در پیش چشم همگان)!!
در این سال ها انجمن اسلامی سکوت خود را تنها بدین خاطر تحمل نموده که بهانه ای به دست این مهرورزان نیفتد! و با اینکه بسیاری از برنامه های انجمن سانسور یا لغو گردید، به سرعت برنامه های دیگری جایگزین شده و به اذعان خود مسئولین، فعال ترین تشکل بوده است، بی آنکه کوچکترین حرکتی خارج از محدوده قانونی انجام داده باشد!
اما بدخواهان انجمن اسلامی وقتی بهانه ای برای حذف منتقدین نیافتند به اساسنامه روی آورده و در آن به بهانه گیری پرداختند و مسئله عدم اشاره مستقیم به التزام و اعتقاد به ولایت فقیه را به عنوان اشکال در اساسنامه تلقی نمودند، این در حالی بود که در اساسنامه انجمن اعتقاد و التزام به قانون اساسی به صراحت قید شده و ظاهرا ایشان آگاهانه غافل بودند که در اصل پنجم و اصول یکصد و هفتم تا یکصد و یازدهم قانون اساسی این مسئله ذکر شده و اعتقاد و التزام به قانون اساسی بی شک اعتقاد و التزام به ولایت فقیه را نیز شامل می گردد. با این حال انجمن اسلامی جهت ممانعت از بهانه گیری ایشان، این بند را صراحتا در اساسنامه درج نمود و پس از آن درخواست برگزاری انتخابات را به هیئت نظارت اعلام کرد.
مسئولین دانشگاه ضمن موافقت با این درخواست مجوز برگزاری انتخابات با حضور نمایندگان خاص خویش را صادر کرده و بدین ترتیب انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان برگزار شد و صحت انتخابات نیز از سوی مسئولین اعلام گردید.
اما بعد از آنکه مدتی از شروع کار شورای مرکزی جدید گذشت، یکباره به بهانه اینکه به هنگام تاسیس انجمن اسلامی بند مذکور در آن نبوده، زمینه تعلیق انجمن فراهم، و پس از مدتی، تعلیق انجمن اعلام شد که هیچ گاه دلایل این تعلیق به صراحت بیان نگردید.
آیا در این ده سال (از زمان تاسیس تا کنون) تغییری در قانون اساسی صورت گرفته که دانشگاه، اساسنامه مصوب آن زمان خویش را یک دهه بعد غیر قانونی اعلام نموده است؟
مگر این همه سال برای انجمن مجوز برگز اری انتخابات صادر نشده است ؟!
شگفت انگیز است که در سال ۸۵ یک سوم کل دانشجویان دانشگاه مشتاقانه در انتخابات انجمنی غیرقانونی شرکت جویند و دانشگاه برای حضور و نیز برای آراء آن ها مجوز صادر نموده باشد!
حکایتِ تلخ تر آنکه کسانی که خود در تمام این مدت برای انجمن مجوز صادر می نموده اند، به یکباره انحلال انجمن را اعلام می کنند! این مجریان قانون، حتی با کوچکترین نگاه در آئین نامه تشکل های اسلامی پی خواهند برد که انحلال انجمن در حیطه اختیارات ایشان نیست و تنها مجمع عمومی حق چنین کاری دارد! ایشان پا را از این نیز فراتر گذارده و عضویت تمامی اعضای مجمع عمومی را باطل نموده اند!
به راستی هیئت نظارت دانشگاه خود را در چه مقامی فرض کرده است که دست به تعلیق انجمن، حذف مجمع عمومی و ابطال عضویت همه اعضای مجمع و برگزاری انتخاباتی به سلیقه و گزینش خویش زده است.!
مسئولین دانشگاه جهت جلوگیری از افشای این اعمال غیرقانونی، هرگونه مصاحبه و خبر رسانی را برای اعضای شورای مرکزی انجمن ممنوع کرده اند. تاسف بارتر از همه آنکه این مسئله تنها به مسئولین ختم نمی شود.
چه برسر تشکل های دیگر آمده که از اهداف و اعتقادات اساسی و بنیادین خود دور شده و برای حذف هویت پنجاه ساله انجمن اسلامی و عقاید دوستان هم کیش خود چنین ظالمانه با یکدیگر متحد شده و غیرمتعهدانه تلاش می کنند. آیا هویت منتقدانه انجمن اسلامی پس از پنجاه سال می بایست محو شود؟! به راستی اگر شرایط برای این تشکل ها نیز چنین دشوار می گردید، آیا اعضای انجمن اسلامی نیز چنین برخورد ناجوانمردانه ای با ایشان می نمودند؟!
سرانجام آنکه در پس همه این جریانات نمی توان از وجود افرادی شناخته شده چشم پوشی نمود که در سال های گذشته در اقدامی ضددموکراتیک و غیر قانونی سبب تعلیق انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان گردیدند، اینک بی هیچ شرمی خود پای به میدان گذارده و درصدد تکمیل انحصارطلبی خویش می باشند.
در پایان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان این تحرکات انحصارطلبانه و توهین و افترا به اعضای خویش و نیز تمام امور خلاف قانون از جمله حذف مجمع عمومی، ابطال عضویت همه اعضا، انحلال شورای مرکزی و نیز برگزاری انتخابات تشریفاتی را به شدت محکوم نموده و انزجار خویش را از پایمال شدن حقوق حقه دانشجویان این دانشگاه اعلام می نماید!
