خبرنامه امیرکبیر: دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در هفتمین روز تحصن خود فراخوانی را منتشر کرند که متن آن به شرح زیر می باشد:
اینک، دانشگاه صنعتی سهند در هفتمین روز از تحصن خود قرار دارد. ۱۰۰ ساعت از اعتصاب غذای یارانمان گذشته است و ۱۹ تن از اینان به خاک افتادهاند. ۲ تن دچار تشنج گشتهاند و دختری تا پای مرگ پیش رفته است و روز به روز به تعداد اعتصاب غذاکنندگان و قربانیان افزوده میشود؛ و امروز پسری دستها و پاها و دهان خود را تا پایان تحصن بست، تا روزه سکوت بگیرد و بغضش را فرو خورد؛ اما هنوز فریادهای یاران رساست و استواری در گامهایشان نمایان است. آری، وینان دل به دریا افکناناند، نمایندههای شادی، که از فریادشان کوه سست میشود و زمین دهان باز میکند.
اینک که در هوای در کنار همبودن و برای گذر از بودن به شدن میجنگیم، و آزادی خویش را از آنچه که در بندمان کرده است، فریاد زدیم، به خاک افتادن یارانمان را ارج مینهیم و امروز را روز عزای عمومی در سهند اعلام میداریم. در این راستا با اعلام فراخوان به تمامی دانشجویان در تمامی دانشگاههای ایران و جهان، فردا را نیز برای همیاری با دانشجویان متحصن در دانشگاه صنعتی سهند، در تمامی دانشگاهها و نیز در خود دانشگاه سهند عزای عمومی اعلام میکنیم؛ تا بدین وسیله برگ دیگری از سیل پرشور، آگاه و معترض دانشجویی را در سراسر دنیا به رخ نامردمان بکشانیم.
سهند آماده خروشی دوباره است، عشقها فریاد میشوند، فریادها رها میشوند، رهایی نفس میکشد، و نفس آزادی را میطلبد.
پیروزی از آن ماست
دانشجویان متحصن دانشگاه صنعتی سهند تبریز
حمایت دانشجویان دانشگاه شیراز از دانشجویان دانشگاه سهند تبریز
خبرنامه امیرکبیر: جمعی از دانشجویان دانشگاه شیراز در حمایت از دانشجویان دانشگاه سهند تبریز و در پشتیبانی از تحصن این دانشجویان بیانیه ای صادر کردند که متن آن در ذیل می آید:
دانشجویان آگاه و بیدار دانشگاه سهند تبریز؛
درود و آفرین بر پایمردی و ایستادگی شما که سردمدارِ امروز جنبش دانشجویی شده اید. در این روزگار ظلمت زده، باز هم صدای حق طلبی به گوش می رسد و این بار از جانب دوستان و یارانمان در دانشگاه سهند تبریز. فریاد حق طلبی و آزادی خواهی شما چون تیری در سوفار جانمان نشست.
همرزمان به پاخواسته ؛ اکنون که در میارزه ای نابرابر قدعلم کرده و پرچم جنبش دانشجویی را در سهند برافراشته اید خود را در این حرکت آزادی خواهانه تنها ندانید. ما دانشجویان دانشگاه شیراز در این مسیر لحظه ای از حمایت شما دست نخواهیم کشید.
دانشجویان عزیز سهند تبریز ؛ سال گذشته تحصنی ۱۱ روزه در دانشگاه شیراز در اعتراض به روند موجود در دانشگاه که خود چکیده ای از وضعیت اسف بار حاکم بر جامعه ی ابران است، برپاشد. این حرکت هم، چون تمامی حرکت ها ی آزادی خواهانه ی جنبش دانشجویی مشمول مهرورزی منادیان عدالت شد. احضار بیش از ۳۰ دانشجوی این دانشگاه به کمیته ی انضباطی و صدور احکام تعلیقی و احضار ۱۱ تن از دانشجویان به دادسرای انقلاب و بازداشت چندساعته، سهم جنبش دانشجویی از عدالت بود. حال آگاه باشید که امروز همان اتهاماتی متوجه شماست که بارها و بارها به ناحق بر پیشانی جنبش دانشجویی در ایران حک شده است؛ آشوب طلبی، برهم زدن نظم عمومی، اقدام علیه امنیت ملی و عباراتی نخ نما شده از این دست بهانه های مضحک حاکمان سیه روست.
امروز اگر فریاد آزادی خواهی و عدالت طلبی از گلوی جنبش دانشجویی به عرش رسیده، اگر امروز با سرکوب هر حرکت، نقطه ای دیگر از این بدنه ی عظیم و آگاه به پا می خیزد به این دلیل است که صدایمان را در گلو خفه کرده اند، که راه را بر گفتگو بسته اند، که بنیاد گرایی را ارزش می خوانند، که دانشجو را در دانشگاه ذبح می کنند. فریاد می زنیم نه ؛ این بار چشم بر ظلم و بی عدالتی و فساد و فحشا نخواهیم بست. هم چنان که دانشجویان دانشگاه شیراز چشم بر بی عدالتی رفته بر شما نمی بندند و خود را در حرکت حق طلبانه ای که آغاز کرده اید، در کنار شما می بینند. ما دانشجویان دانشگاه شیراز اعلام می داریم که بدنه ی جنبش دانشجویی امروز یکپارچه تر از همیشه، ظلم و ستم را بر نمی تابد.
دانشجویان دانشگاه سهند، شیراز، تهران، همدان، امیرکبیر، علامه، زاهدان، اهواز و دانشگاه های دیگر همگی جزیی از بدنه ی عظیم و آگاهی هستند که امروز نسبت به سرنوشت حتی کوچکترین جزء خود حساس و آگاهند. ما بر این باوریم که حرکت آغاز شده فرجامی کدر و سیاه برای استبدادزدگان و نئشگان قدرت به همراه دارد و یقین داریم که فریاد امروز ما تیغی بر قلب سیاه حاکمان است و نقطه ای روشن را در احقاق حقوق این ملت ستم دیده در تاریخ به یادگار خواهد گذاشت.
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر می خیزند
فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز
۹/۲/۸۷



اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.