در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
از زمانی که تقاضا برای گرفتن امتیاز نشریه داده می شود تا لحظه ای که نشریه با شکایت یک سازمان دولتی یا یک مدیر دولتی بسته می شود، سروکار مطبوعات با دولت است. وقتی برای گرفتن امتیاز نشریه باید حداقل سه سال صبر کرد، هیچ مدیر مسئولی جرات نمی کند مطالبی را منتشر کند که به کام دولتیان خوش نیاید و در نهایت درِ نشریه تخته شود.
اکتفا به امید به اصلاحطلبان حکومتی برای پیشبرد اصلاحات، در فقدان نیروی اجتماعی تحولطلبی که فشار اجتماعی لازم را برای عقب راندن اقتدارطلبان و انحصار جویان سیاسی و اقتصادی تأمین کند، نتیجهای جز سرخوردگی و انفعال عمومی و به حراج گذاشتن آینده ایران و آرمانهای جنبش5/1 سده آزادیخواهی و عدالت جویی مردم این سرزمین نخواهد داشت.
تجمع دانشجویی- مردمی در اعتراض به سیاستهای کشور امارات نسبت به جزایر سه گانه، که قرار بود ساعت ۱۱ امروز در برابر سفارت این کشور در تهران برگزار شود، با دخالت نیروهای امنیتی حاضر در محل دقایقی پیش به تشنج کشیده شد.
در این تجمع که حدود ۴۰۰ نفر در آن شرکت داشتند، حاضران با سردادن سرود “ای ایران” و بالابردن پلاکاردهایی، اعتراض خود را بیان داشتند.
همچنین طبق گزارش های رسیده پس از حدود نیم ساعت از شروع تجمع، نیروهای امنیتی حاضر در محل اقدام به متفرق کردن تجمع کنندگان نموده و در پی مقاومت آنان مآموران اقدام به بازداشت و ضرب وشتم حاضران نمودند.
گفته میشود در جریان این حمله، تعدادی بازداشت شده و مدارک بسیاری از افراد نیز ضبط شده است. هم اکنون جمعیت حاضر که حدود ۵۰۰ تن گزارش می شود در حال حرکت به سمت میدان ونک می باشد، با این حال گزارشها حاکی است که نیروهای انتظامی مانع از حرکت تجمع کنندگان شده و تعدادی از آنان به مقابل سفارت بازگشته اند.
چندی پیش نیز تجمع مشابه دیگری در برابر این سفارت خانه برگزار شده بود که در پایان آن، “بهرام آبتین” سخنران تجمع بازداشت و به زندان اوین انتقال یافت. وی یک روز بعد با قرار کفالت از زندان آزاد شد.
خبر تکمیلی:طبق گزارش های رسیده، هم اکنون با وجود برخورد شدید نیروهای انتظامی و یگان ضد شورش تجمع کنندگان در حال حرکت به سمت میدان ونک هستند. به گفته ی شاهدان عینی تاکنون بیش از ۱۰ نفر بازداشت شده اند و در پی حمله ی شدید نیروهای امنیتی، تجمع کنندگان با ورود به خیابان موجب بسته شدن خیابان ولی عصر و ایجاد ترافیک سنگین شده اند.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر
