به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
در بدو انتصاب فرهاد رهبر به سمت ریاست دانشگاه تهران از گوشه کنار این سخن شنیده می شود که مأموریت فرهاد رهبر یکدست کردن فضای فکری دانشگاه و امنیتی کردن آن و بالاخص کوی دانشگاه است. فرهاد رهبر که پس از تجمعات بهمن ماه کوی دانشگاه تهران به این سمت انتصاب شد، بیشترین تمرکز فعالیت خود را بر کوی دانشگاه قرار داد تا به زعم خود فضای رعب و وحشت را بر کوی حاکم کند و از تجمعات بر حق دانشجویان جلوگیری کند. و اکنون فعالین دانشجویی دانشگاه تهران این فضای امنیتی را به وضوح لمس می کنند.
آقای رهبر پیرو سیاست های ارتجاعی خود اینک با نیروهای امنیتی برای سرکوب دانشجویان به توافق رسیده است و دست نیروی انتظامی را جهت دخالت در فضای کوی بیش از پیش از باز گذاشته است. به طوری که برای فعالین کوی در کلانتری یوسف آباد پرونده سازی شده است. چنان پرونده ی گسترده ای که روز چهارشنبه ۲۹/۱/۸۷ تعداد زیادی از ساکنین کوی را به وحشت انداخت.
در این احضاریه ها آمده بود که جهت پاره ای توضیحات در تاریخ های ۲ و ۳ اردیبهشت به دایره ی قضایی کلانتری یوسف آباد مراجعه کنند.
فرهاد رهبر که با کوله باری از تجربه در نهادهای امنیتی به این فضا وارد شد، در برخورد با دانشجویان با صراحت خوی امنیتی پادگانی خود را به آنها نشان داد، به طوری که در یک حضور غیررسمی در بین دانشجویان کوی، هنگام صحبت بسیار بالاتر از موضع یک رئیس دانشگاه با دانشجویان برخورد می کرد. و زمانی که دانشجویی مخاطبش قرار می گرفت و می خواست پیشنهاد یا انتقادی را مطرح کند، دست مخاطبش را می گرفت و فشار می داد و به این نحو ترس و استرس را در مخاطب ایجاد می کرد و گویی می خواست به او تلقین کند که حتی حق حرف زدن را هم ندارد، وی در پاسخ به دانشجویی که خواهان حق اعتراض مدنی نسبت به وضعیت رفاهی کوی بود، لفظ صریح «کف دست مو ندارد» را بکار برد و در پاسخ دانشجوی دیگری که تقاضای بهتر شدن وضعیت اتاقها را کرد، گفت: کاری از دست ما ساخته نیست.
آری آقای رهبر ما هم می دانیم برای بهبود وضعیت رفاهی و آموزشی دانشجویان کاری از شما ساخته نیست. کار ویژه ی شما صدور احکام انضباطی و پلیسی کردن دانشگاه به منظور محدود کردن کنش سیاسی دانشجویان است.
اما این اولین باری نیست که حاکمیت این چنین افرادی را به ریاست دانشگاه تهران انتصاب می کند تا جنبش دانشجویی این دانشگاه پیشرو را به انزوا بکشاند. اما تجربه ی چندین ساله ی جنبش دانشجویی به عنوان مهم ترین سنگر آزادی خواهی نشان داده است که متوسل شدن به چنین روشهایی نمی تواند جنبش دانشجویی و فعالین آنرا از حرکت باز دارد.
توصیه مان به آقای رهبر این است که از تجربه های روسای قبلی دانشگاه درس بگیرد. و خواهیم دید که دانشجویان آزادی خواه خیلی زود به این توهم فرهاد رهبر که میاندیشد با صدور احکام انضباطی و کشاندن دانشجویان به کلانتری می تواند صدای اعتراض را در آنان خفه کند، پایان خواهند بخشید.
ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولان گه توست عرض خود می بری و زحمت داری
