یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
سه دانشجوی امیر کبیر به زندان محکوم شدند
احسان منصوری، مجید توکلی و احمد قصابان ، سه دانشجوی زندانی دانشگاه امیر کبیر در دادگاه تجدید نظر به بیست و دو تا سی ماه زندان محکوم شدند.
علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی، روز سه شنبه گفت : دادگاه تجدید نظر، مجید توکلی را به سی ماه، احمد قصابان را به بیست وشش ماه و احسان منصوری را به بیست و دو ماه زندان محکوم کرده است.
اتهام های این سه دانشجو، تبلیغ علیه نظام، اهانت به مقدسات و نشر اکاذیب اعلام شده است.
این دانشجویان پیش از این در دادگاه عمومی از اتهام توهین به مقدسات دینی و مذهبی، توهین به مردم شهر قم، توهین به مراجع، توهین به زنان محجبه و توهین به مسوولان نظام و رییس جمهوری تبرئه شده بودند.
شعبه ۴۴ دادگاه تجدیدنظر با وارد دانستن اعتراض، حکم تبرئه صادره توسط دادگاه عمومی را نقض کرده و این سه دانشجو را به زندان محکوم کرد.
این سه دانشجو بارها در نامه هایی که از زندان نوشتند، اعلام کردند که تحت فشار و شکنجه مجبور به اعتراف شده اند.
نریمان مصطفوی، از اعضای انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر در گفت و گو با رادیو فردا در واکنش به اعلام خبر محکومیت حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر می گوید: «حکمی که اعلام شده، جریان دانشجویی به ویژه فعالان دانشجویی دانشگاه امیر کبیر را در بهت فرو برده است.»
صدور حکم دادگاه تحدید نظر برای مجید توکلی، احسان منصوری و احمد قصابان در حالی صورت می گیرد که این سه دانشجو پس از تحمل هشت ماه زندان توسط دادگاه عمومی تهران از اتهامات توهین به مقدسات دینی، توهین به حرم اهل بیت مسلمانان، توهین به مراجع تقلید مسلمانان، توهین به مردم شهر قم، توهین به زنان محجبه و جوانان متشرع، توهین به مسوولان نظام جمهوری اسلامی ایران، ریاست جمهوری، وزیر علوم و مسوولین دانشگاه امیر کبیر تبرئه شدند.
نریمان مصطفوی، نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر، در گفت و گو با رادیو فردا با اشاره به تبرئه این دانشجویان در دادگاه عمومی می گوید:« بعد از قضیه تبرئه دانشجویان، روزنه امیدی ایجاد شد که یک مرجع دادرسی صالح در کشور وجود دارد که بخواهد مستقل از جریان های سیاسی به پرونده این دانشجویان رسیدگی و آنچه برای دانشجویان رخ داده را به صورت شفاف به افکار عمومی بیان کند. ولی با این حکمی که امروز آمد، نشان داده شد این جریان دولتی، گستره حضور و نفوذ خود را توانسته در تمام نهادهای حاکمیت تقویت کند و خواست خود را همه جا پیش ببرد.»
سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر بارها در نامه هایی که از زندان نوشتند و در ملاقات های حضوری با خانواده هایشان اعلام کردند که تحت فشار و شکنجه مجبور به اعتراف به چاپ و انتشار نشریات دانشجویی شده اند که مقامات جمهوری اسلامی می گویند در آنها به مقدسات اسلام توهین شده است.
نریمان مصطفوی با اشاره به این مساله می گوید:« این حکم، حکمی عجیب بود زیرا دانشجویان امیر کبیر حتی اعترافاتی که در حضور بازجو و به دلیل فشارها کرده بودند، را حاضر نشدند در حضور بازپرس آنها را تکرار کنند. آنها در حضور بازپرس این اعترافات را تکذیب کرده و اعلام کردند تحت فشار و شکنجه بوده است. من نمی دانم چگونه وقتی این اعترافات حتی در حضور بازپرس انجام نشده است، از طرف دادگاه پذیرفته می شود. »
نریمان مصطفوی همچنین به اعتراضات دانشجویان دانشگاه امیر کبر به هنگام حضور محمود احمدی نژاد در این دانشگاه اشاره می کند و می گوید:« به نظرم فعالان دانشجویی کمی درمحاسبه آستانه تحمل دولت نهم اشتباه کرده بودند و فکر می کنم باید انتظار این را می کشیدند که بعد از اعتراضات شدید به حضور رییس دولت در دانشگاه امیر کبیر،این اتفاقات می افتاد. این سه دانشجو هم قربانی تصادف شدند.»
برخی از فعالان دانشجویی برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان دانشگاه امیر کبیر را نتیجه اعتراض دانشجویان این دانشگاه به محمود احمدی نژاد می دانند.
محمود احمدی نژاد روز بیستم آذر ماه سال ۱۳۸۵ وقتی در دانشگاه امیر کبیر حضور یافت، با اعتراض شدید دانشجویان رو به رو شد و این اعتراض تا آنجا پیش رفت که دانشجویان معترض عکس رییس جمهوری را سوزاندند.
نریمان مصطفوی، نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر در ادامه می گوید: «مشخص شد که در پرونده های قضایی که به نوعی جنجال و کشمکش کشیده می شوند که یک طرف آن دولت است، آنچه در نهایت سرنوشت دادرسی را تعیین می کند، میزان نفوذ جریان های سیاسی در پرونده است. تنها چیزی که اهمیت ندارد، مستندات است و به هر حال جریان های قضایی و مسیر پرونده ها هم به سمتی می رود که به نوعی تسویه حساب دولت و منتقدین آن تبدیل شود.»
این فعال دانشجویی در ادامه می گوید صدور حکم حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر مسلما واکنش هایی به دنبال خواهد داشت وانجمن اسلامی دانشگاه امیر کبیر و فعالان دانشجویی نسبت به تمام مراجع داخلی نا امید هستند .
وی می گوید:« کاملا بارز و مشهود است که این سه دانشجو بی گناه هستند و در چاپ و نشریات دانشجویی دست نداشته اند. وقتی چنین حکمی بدون هیچ مستند و مدرکی برای این دانشجویان بی گناه صادر می شود؛ نشان می دهد که متاسفانه به سمتی می رویم که هیچ نهادی حتی قوه قضاییه که ادعای استقلال دارد، فریادرس دانشجویان نخواهد بود و متاسفانه فعالان دانشجویی از مراجعه به هیچ نهاد داخلی، نتیجه دلخواه خود را نگرفته اند.»
مجید توکلی، احسان منصوری و احمد قصابان از اردیبهشت ماه تا کنون به اتهام چاپ و توزیع نشریات دانشجویی که مقامات جمهوری اسلامی می گویند در آن ها به مقدسات اسلام توهین شده است، در زندان هستند. دانشجویان هر گونه ارتباطی با این نشریات را رد کرده و می گویند لوگوی نشریات جعل شده است.
خانواده های این سه دانشجو بنا بر حکم قاضی دادگاه عمومی مبنی بر تبرئه شدن آنها، وثیقه های هشتاد میلیون تومانی پرداخت کرده بودند و بر پایه قانون سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر پس از پرداخت وثیقه باید پس از ۲۴ ساعت آزاد می شدند.
خانواده های احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی پیش از این با انتشار نامه ای تحت عنوان « رنجنامه» به آیت الله هاشمی شاهرودی، رییس قوه قضاییه فرستاده نوشتند، به فشارها و شکنجه هایی که در مدت بازداشت به سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر، در زندان وارد شده بود، اشاره کردند. در این نامه به ده مورد شکنجه جسمی و ۹ مورد شکنجه روحی که در مورد این دانشجویان اعمال شده ، اشاره شده است.
فرین عاصمی
رادیو فردا
محکومیت سه دانشجوی امیرکبیر تایید شد
دادگاه تجدیدنظر احکام مجید توکلی، احمد قصابان، و احسان منصوری، دانشجویان دانشگاه امیرکبیر را با کاهشی جزئی، تایید کرد.
علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه ایران اعلام کرد مجید توکلی به ۳۰ ماه حبس، احمد قصابان به ۲۶ ماه حبس و احسان منصوری به ۲۲ ماه حبس محکوم شده اند.
این دانشجویان که به تبلیغ علیه نظام، اهانت به مقدسات و نشر اکاذیب متهم شده بودند، در اواخر مهر ماه سال گذشته (اواسط اکتبر ۲۰۰۷) به ترتیب به سه سال، دو سال و نیم و دو سال حبس محکوم شده بودند.
وکیل مدافع: حکم تبرئه، به درخواست دادستان شکسته شد
محمدعلی دادخواه، وکیل مدافع این دانشجویان در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی، به حکم اعلام شده اعتراض کرد.
آقای دادخواه گفت: “در دادگاه بدوی هیچ دلیلی علیه موکلین من ارائه نشد و ریاست دادگاه به دادستان مهلت داد تا با تجدید جلسه، شواهد خود را ارائه کند.”
او افزود: “بعلت اینکه دادستان نتوانست دلیلی ارائه کند و مهلت منقضی شده بود، حکم برائت دانشجویان جوان صادر شد.”
وکیل مدافع دانشجویان محکوم شده با اشاره به اینکه جلسه تجدیدنظر به درخواست دادستان تهران برگزار شد، گفت: “در جلسه تجدیدنظر هم هیچ دلیل، عماره و یا حجت و سندی ارائه نشد و انتظار بر این بود که بنا بر اصل ۱۶۷ قانون اساسی، دادگاه تجدیدنظر حکم دادگاه بدوی را تایید کند.”
با این حال به گفته آقای دادخواه، دادگاه، بدون ارائه شدن دلیلی دیگر و تنها به واسطه اعتراض دادستان حکم برائت شکسته شد.
تنش در دانشگاه امیرکبیر
این سه دانشجو پس از آن از سوی وزارت اطلاعات ایران دستگیر شدند که انتشار چهار نشریه دانشجویی دانشگاه امیر کبیر به نامهای آیته، سحر، ریوار و سرخط موجب ایجاد تنش و درگیری در دانشگاه شد و در نهایت این نشریات در اردیبهشت ماه سال گذشته به اتهام مطالب “موهن” توقیف شدند.
این دانشجویان اعلام کرده بودند که نشریات مذکور جعلی هستند و “با سوء استفاده از آرم و نشان نشریات اصلی” چاپ شده اند.
در زمان بروز تنشها، گردانندگان این نشریات دانشجویی مدعی شدند هدف از “جعل” این نشریات، فراهم کردن بهانه ای برای تعطیلی کلیه نشریات دانشجویی بوده است.
پس از اعلام حکم دادگاه انقلاب نیز محمدعلی دادخواه، وکیل این دانشجویان از صدور حکم بر اساس اعترافات این دانشجویان انتقاد کرده بود.
خانواده این دانشجویان نیز، در نامه ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه مدعی شدند این سه نفر در هنگام بازداشت شکنجه شده اند.
این سه نفر هفت ماه پس از بازداشت، از اتهام توهین به مقدسات، حرم اهل بیت، مراجع، مردم شهرستان قم و شهر قم تبرئه شدند اما بخاطر مسئول دانستن نیروهای بسیج دانشگاه امیرکبیر در انتشار نشریات به اذعان آنها “جعلی”، به نشر اکاذیب متهم و محکوم شدند.
اکنون علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرده است که احکام قطعی است و این سه دانشجو مشغول گذراندن دوران محکومیت خود هستند.
اما وکیل مدافع این دانشجویان که خواستار جبران خسارت به آنها شد، گفت از طریق اعاده دادرسی یا باتوجه به اختیارات رئیس قوه قضائیه که می تواند مبادرت به ارجاع پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعب دیگر دادگاه ها کند، امکان رسیدگی مجدد پرونده وجود دارد.
بی بی سی
با تلاش مشترک مرتضوی و حداد: حکم زندان برای دانشجویان شکنجه شده
پس از گذشت یک سال از غائله نشریات مجعول دانشگاه امیرکبیر و در حالی که سه تن از دانشجویان این دانشگاه همچنان به اتهام نوشتن مطالب توهینآمیز در زندان به سر میبرند، یک دادگاه با تایید حکم محکومیت این سه تن، آنها را به حبسهایی از ۲۲ ماه تا ۳۰ ماه محکوم کرده است. این در حالی است که منابع مختلف خبری از فشارهای وزارت اطلاعات و معاون امنیت دادستان تهران بر این دادگاه برای تشدید احکام دانشجویان خبر دادهاند.
این سه دانشجو به نامهای مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری که مسئولیت چند نشریه دانشجویی را در دانشگاه امیرکبیر برعهده داشتند، در اردیبهشت ماه سال گذشته و پس از آنکه نسخههای مجعولی از نشریات تحت مسئولیت آنها - به صورت متحدالشکل اما با لوگوی متغیر - در محوطه دانشگاه توزیع شد که در آنها به رهبر جمهوری اسلامی توهین شده بود، بازداشت شدند. پنج تن دیگر از دانشجویان نیز در همان زمان بازداشت شدند، اما از آن تعداد، این سه دانشجو تاکنون در زندان ماندهاند.
دانشجویان امیرکبیر معتقدند مجازات این سه دانشجوی این دانشگاه، تاوان اعتراضات جنجالی دانشجویان این دانشگاه به حضور احمدی نژاد در امیرکبیر است. احمدی نژاد چند هفته پیش از آن، در زمان سخنرانی در این دانشگاه با وجود آنکه بیشتر فضای سالن محل حضور وی از قبل پر شده بود، با جمعیت بسیار دانشجویان خشمگینی مواجه شد که به حضور او در این دانشگاه اعتراض داشتند و حتی عکس وی را نیز در همان محل آتش زدند.
تغییر جزئی حکم
خبر محکومیت قطعی این سه دانشجو به مجازات حبس، به میزان جمعا ۷۸ ماه، در حالی اعلام میشود که آنها پیش از این در دو دادگاه محاکمه شده بودند؛ امری که باعث تعجب حقوقدانان آگاه به لزوم تجمیع دادرسی شده بود.
پیشتر، در دادگاه عمومی (شعبه ۱۰۴۳ تهران) این سه تن از اتهام انتشار نشریات موهن، توهین به مقدسات، توهین به مراجع و توهین به مسئولان نظام تبرئه شده بودند؛ اگرچه در خصوص نشر اکاذیب علیه نیروهای بسیجی و امنیتی به ۴ ماه زندان محکوم شده بودند. اما دادگاه انقلاب (شعبه ۶) این سه دانشجو را به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام به دو، دو و نیم و سه سال حبس، یعنی جمعا به هفت سال و نیم زندان محکوم کرده بود.
اکنون قاضی شعبه ۴۴ دادگاه تجدیدنظر که به هر دو پرونده این دانشجویان رسیدگی کرده است، با بررسی دو اتهام امنیتی “تبلیغ علیه نظام” و “توهین به رهبری”، حکم دادگاه انقلاب را تایید کرده است. با این حال، آنطور که رسانهها خبر دادهاند، “به علت جوان بودن متهمین و فقدان سابقه کیفری، حکم صادره را مشمول تخفیف دانسته” و بدین ترتیب احکام مربوط به دو اتهام مذکور را به ۱۰ ماه، ۱۴ ماه و ۱۵ ماه تقلیل داده است.
اما قاضی صادر کننده حکم، در خصوص اتهامات ناظر به توهین که در دادگاه عمومی بررسی و به تبرئه دانشجویان منجر شده، در اقدامی عجیب، در مسیر برعکس حرکت کرده است؛ یعنی اگرچه دانشجویان را در اتهام ”نشر اکاذیب علیه نیروهای بسیجی و امنیتی” تبرئه کرده و ۴ ماه از حبس آنها کم کرده است، اما در عوض در خصوص اتهامات مربوط به توهین، هر یک این سه را به یک سال حبس محکوم کرده است. در نتیجه، مجموعه مجازات این سه دانشجو، باز به شش سال و نیم رسیده است، در شرایطی که هر سه آنها حدود یک سال از دوران محکومیت خود را در بازداشت و اکثرا در زندان انفرادی سپری کردهاند.
خبر محکومیت نهایی این سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر، صبح دیروز (سهشنبه) به وکیل آنان ابلاغ شد و همزمان سخنگوی قوه قضاییه نیز این موضوع را به خبرنگاران اطلاع داد. اما نکته جالب در این خصوص، ترفند برخی سایتهای خبری محافظهکار بود که در خبر اعلامی خود، یک سالی را که این سه تن تاکنون در زندان به سر بردهاند، از میزان محکومیت نهایی آنان کم کردهاند تا به جای شش سال و نیم، از سه سال و نیم حبس آنها خبر دهند.
مجازات بر اساس اعترافات تحت شکنجه
حکم زندان برای این دانشجویان در حالی صادر شده که به گفته وکیل این سه دانشجو، آنها در همه جلسات دادگاههای بدوی و تجدید نظر، اتهامات وارد شده را مطلقا رد کردهاند. همچنین، چند تن دیگر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر نیز که به اتهام مشابهی دستگیر شده بودند اما مدتی بعد آزاد شدند، سال گذشته از برخی اعضای بسیج دانشجویی دانشگاه امیرکبیر به دادگاه شکایت کرده و آنها را به جعل نشریات تحت مسئولیت خود متهم کرده بودند. اما تاکنون هیچ خبری در خصوص رسیدگی به این شکایت علیه بسیجیان منتشر نشده است.
خانوادههای این سه دانشجو نیز در تابستان گذشته در نامهای خطاب به هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه، از انجام شکنجههای جسمی و روحی بر روی این سه متهم در بند امنیتی ۲۰۹ (که در اختیار وزارت اطلاعات است) خبر دادند و موارد متعددی از شکنجههای انجام شده را نام بردند.
مدتی پس از این نامه بیپاسخ، چهار دانشجوی آزاد شده از این بند نیز در نامهای به آوایی، رئیس دادگستری استان تهران، تهدید کردند که اگر روال پیگیری این پرونده تغییر نکند، موضوع شکنجه خود در زمان بازداشت در اوین را به گونهای دیگر پیگیری میکنند. اما آوایی در گزارش نهایی خود از این موضوع، اعلام کرد که مدرکی که دال بر شکنجه این دانشجویان باشد، در بند ۲۰۹ زندان اوین پیدا نکرده است!
خانواده این سه دانشجو که نامهشان را در تابستان سال گذشته بیپاسخ دیده بودند، در زمستان گذشته باز هم تلاش کردند تا زمینههای آزادی فرزندانشان و برخورد قانونی با آنها را فراهم کنند. آنها برای این منظور در آخرین روزهای سال ۸۶ نامه دیگری به رئیس قوه قضاییه نوشتند، اما این نامه هم بیپاسخ ماند.
با این حال آنها موفق شدند از دادگاه تجدیدنظر که بیش از دو ماه بود رسیدگی به این پرونده را طول داده بود، قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی و دستور آزادی دانشجویان را بگیرند، اما در کمال تعجب باز هم وزارت اطلاعات، مرتضوی و معاون امنیتیاش، قاضی حسن حداد، مانع از اجرای این قرار شدند و بهرغم تودیع وثیقه، آنها از زندان اوین رها نشدند.
اکنون مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری به شش سال و نیم حبس محکوم شدهاند، در حالی که هیچ دلیل روشنی بر انتشار نشریه توسط ایشان، غیر از اعتراف اجباری در زندان انفرادی، وجود ندارد.
پریسا حاتمی
روز
