خبرنامه امیرکبیر: شب گذشته اردشیر کریمی خیاوی، مهدی کیانی و آیدین قره باغی، سه دانشجو در اردبیل بازداشت شده و نیروهای امنیتی پس از تفتیش و بازرسی منازلشان، کتابها و کامپیوتر شخصی این دانشجویان را با خود برده اند.
اردشیر کریمی خیاوی، قائم مقام انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اردبیل و صاحب امتیاز و مدیر مسئول نشریه دانشجویی خزر، مهدی کیانی دبیر سابق انجمن شعر و ادب “بیلیم” دانشگاه پیام نور اردبیل و آیدین قره باغی دانشجویانی هستند که پنجشنبه شب، ۲۲ فروردین، توسط ماموران اداره اطلاعات اردبیل بدون ارائه حکم جلب دستگیر شده و تا کنون اجازه برقراری هیچ گونه تماسی با وکیل و خانواده را نداشته اند.
خاطرنشان می شود انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اردبیل نقش مهمی در سازماندهی دانشجویان هویت طلب آذربایجانی داشته و تا بحال چندین بار با انتشار نامه های سرگشاده به ادامه تبعیض زبانی در آذربایجان اعتراض نموده است. آخرین نمونه از این نامه دو نامه سرگشاده خطاب به رئیس صدا و سیمای اردبیل و نماینده یونسکو در ایران بود که همزمان با روز جهانی زبان مادری انتشار یافت. این دو نامه که سیاستهای زبانی حاکم بر ایران را زیر سوال برده بود.



این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
