خبرنامه امیرکبیر: کمیته پژوهش انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک تهران در آستانه ی یکم آذرماه ۱۳۸۷ دهمین سالگرد دشنه آجین شدن داریوش و پروانه فروهر، به بازخوانی پروژه قتل های زنجیره ای پرداخته است. متن زیر حاصل تلاش این کمیته در این زمینه است:
پیشگفتار:
قتلهای زنجیرهای به قتل [...]
دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گزارشگران بدون مرز دستگیری وبلاگ نویس و روزنامه نگار اسماعیل جعفری را محکوم می کند، و از مقامات ایران خواهان روشن شدن اتهامات و دلایل دستگیری این روزنامه نگار است.
گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند : “دستگیری اسماعیل جعفری از سوی مقامات امنیتی قضایی ایران غیر قانونی ست. از سه روزنامه نگار بازداشت شده که به انجام وظیفه خود مشغول بوده اند، فقط وی بدون اعلام علل دستگیری اش دوباره بازداشت شده است. ما خواهان ارائه دلیل دستگیری و روشن شدن محل بازداشت وی هستیم.”
اسماعیل جعفری در روز ١٩ فروردین به هنگام پوشش خبری تظاهرات ده ها کارگر اخراجی شرکت ایران صدرا در برابر استانداری بوشهر به همراه دو روزنامه نگار دیگر بازداشت شد. این روزنامه نگاران چند ساعت بعد آزاد شدند ولی مقامات مسئول دستگیری آنها را تکذیب کردند.
روز بعد ماموران امنیتی به منزل اسماعیل جعفری مراجعه و پس از تفتیش منزل و ضبط کامپیوتر، سی دی و لوازم شخصی، وی را نیز با خود برده و به محل نامعلومی منتقل کردند. سایت محلی سوک در این باره به نقل از “یکی از مقامات عالیرتبه استان” نوشته است که ” که در پی رصد و شنود مکالمات تعدادی از افراد دخیل در این ماجرا ، اطلاعاتی بدست آمد که نشان دهنده ارتباط این افراد با بیگانگان و دادن اطلاعات بر ضد نظام بوده است .” برخی روزنامه نگاران محلی به گزارشگران بدون مرز گفته اند که این روزنامه نگار ممکن است به “جاسوسی” و ” ارائه اطلاعات به خارجیان” متهم شود.
اسماعیل جعفری با هفته نامه های نصر بوشهر و بهارستان همکاری داشته است و وب نگار وبلاگ “راه مردم” است که در آن مقالاتی انتقادی نسبت به سیاست های دولت منتشر می کرد.
