اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
پیوند دانشگاه و روشنفکری با بخش اجتماعی هر دو جریان را سرحال میکند اجتماع را تحرک میدهد و روشنفکری را تاثیرگذار میکند. راهکار چنین پیوندی تعریف گفتمان مشترک بین این دو بخش میباشد؛ گفتمانی که دانشگاه را در حد فاصل بین بخش روشنفکری و اجتماعی قرار دهد.
در کشورهای جهان سوم به خاطر عدم وجود احزاب قوی و نهادهای مدنی ریشهدار اجتماعی بسیاری از وظایف این نهادها به طور ناخواسته و سیستماتیک بر دوش جنبش دانشجویی قرار میگیرد، به همین خاطر است که اعتراض دانشجویان در این کشورها تلاشی در جهت تعمیم دموکراسی و دستیافتن به آزادیهای سیاسی است.
آقای احمدی نژاد که مدعی دلسوزی برای جهانیان است و از کار زشت دیگران دلگیر و ناراحت، باید پایبندی خود به شعارهایش را با رفتار خود اثبات نماید، از جناب عالی دعوت میکنیم که مسوولیت حرفهایتان را بپذیرید. شعار مهرورزی و عدالت گستری را ابتدا در مرزوبوم کشور خود اجرا نموده و در صورت موفقیت به فکر ارائه آن برای جهانیان باشید.
با شروع روزهای کاری سال جدید، صحبت های زیادی درباره تغییرات و جابه جایی های تازه در دولت مطرح شد و این طرف و آن طرف زمزمه هایی جدی درباره آغاز موج تازه یی از تغییرات در سطوح بالای مدیریتی شنیده شده است. یکی از این صحبت ها، زمزمه هایی است که پیرامون تغییر ریاست دانشگاه علامه طباطبایی به گوش می رسد و این روزها گمانه رفتن صدرالدین شریعتی از این دانشگاه را تقویت می کند اگرچه غالب تحلیلگران آشنا به وضعیت دانشگاه ها، بر این عقیده اند که با توجه به پشتوانه حمایتی شریعتی در وزارت علوم، هر گونه تغییر احتمالی منوط به پیشنهاد پست بالاتری به رئیس دانشگاه علامه است. در این میان مطرح شدن غیررسمی نام شریعتی برای جایگزینی پورمحمدی در وزارت کشور، تغییر ریاست دانشگاه علامه را محتمل نشان می دهد. اگرچه خود شریعتی چند ماه پیش در گفت وگو با اعتماد رفتنش به وزارت کشور را قویاً تکذیب کرده بود و این احتمال را منتفی دانسته بود. با این حال با توجه به شرایط، وقوع احتمالی این اتفاق، صددرصد غیرممکن نیست و کسی نمی تواند با قطعیت کناره گیری رئیس دانشگاه علامه را از ریاست دانشگاه علامه و ترفیع او را به مقام وزارت کشور منتفی بداند.
پس از برکناری آیت الله عمیدزنجانی از ریاست دانشگاه تهران، تابوی تغییر ریاست روسای بانفوذ دانشگاه های مهم کشور شکسته شد و دیگر رئیس روحانی یکی دیگر از مهم ترین دانشگاه های پایتخت بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت.
با توجه به عملکرد دوساله شریعتی در دانشگاه علامه و در مقام مقایسه آن با عملکرد به نسبت موفق عمیدزنجانی در دانشگاه تهران، جامعه دانشگاهی هر لحظه منتظر شنیدن خبری مبنی بر کنار رفتن شریعتی از مقام خود در دانشگاه بود. دانشگاه تهران در دوره مدیریت عمیدزنجانی بنا به قول عمیدزنجانی در رتبه ۵۵۰ برترین دانشگاه های دنیا قرار گرفت، حال آنکه در کلیه رده بندی های اعلام شده از سوی موسسات معتبر مختلف، هرگز نامی از مهم ترین دانشگاه علوم انسانی ایران در میان نبود. فضای فرهنگی دانشگاه تهران تقریباً در دوره مدیریت عمید، فضای آرام و به نسبت مطلوبی بود، حال آنکه دانشگاه علامه هر از چندی عرصه ظهور بروز مسائل مختلف به خصوص در حوزه مسائل دانشجویی و مواجهه دانشگاه با تشکل های سیاسی و صنفی و علمی بود. دانشگاه تهران در دوره ریاست عمیدزنجانی به طور نسبی از ثبات مدیریتی برخوردار بود، به گونه یی که یکی از گمانه های مطرح شده در بحث برکناری او، همین اصرار رئیس برای حفظ معاونان خود در مقابل خواسته ها و مخالفت های وزارت علوم بود. حال آنکه یکی از مسائلی که همواره درباره نحوه مدیریت شریعتی مطرح بود، تغییرات و جابه جایی های متعدد در سطح معاونت ها و مدیران دانشگاه بود، به گونه یی که حتی امروز پس از گذشت تقریباً دو سال از مدیریت شریعتی بر دانشگاه علامه در پی تغییرات در حوزه معاونت دانشجویی - فرهنگی، جای پست مدیر فرهنگی در این دانشگاه چند ماهی می شود که خالی است.
عملکرد حجت الاسلام صدرالدین شریعتی در مدت دو سال از همه جهات جای بحث و بررسی است. در بخش علمی و تولید مقالات داخلی و خارجی در حوزه علوم انسانی، چنان که باید و شاید، دانشگاه علامه موفق ظاهر نشد. این دانشگاه حتی در جشنواره فارابی که در زمینه تخصصی علوم انسانی برگزار می شود، نتوانست جایگاهی مناسب در شأن بزرگ ترین و مهم ترین مرکز آکادمیک مرتبط با علوم انسانی در کشور به دست بیاورد.
در بحث مدیریتی، بازنشستگی - خواه اجباری و خواه اختیاری - استادان مطرح این دانشگاه به نوبه خود جای تامل و بررسی است. میرجلال الدین کزازی اگرچه خود به طور رسمی گفت که به خواسته خویش از کرسی استادی ادبیات دانشگاه علامه کنار رفته است، در دوره مدیریتی شریعتی خانه نشین شد و از عرصه عمومی دانشگاهی کناره گزید. حسن نمک دوست مجبور به خروج از دانشگاه علامه شد و دایره استادی خود را محدود به کلاس های رسانه وزارت ارشاد و موسسه همشهری کرد.
یونس شکرخواه دیگر استاد مطرح حوزه ارتباطات و رسانه در همین دوره از دانشگاه علامه به دانشگاه تهران نقل مکان کرد و ترجیح داد در دانشگاه مطرح دیگری غیر از علامه طباطبایی به تدریس و تربیت شاگرد بپردازد. اگرچه مشخص نیست که شریعتی در رفتن شکرخواه از دانشگاه علامه نقشی داشته یا نه اما آنچه مهم است یکی از فاکتورهای مدیریتی، حفظ نیروهای متخصص و توانمند در مجموعه تحت مدیریت است. در بخش دانشجویی عملکرد شریعتی شاید بیشتر از سایر بخش ها قابل بحث باشد. صدور حکم بیش از ۴۰ ترم تعلیق از تحصیل و ممنوعیت ورود عده یی از دانشجویان به دانشگاه در زمان مدیریت شریعتی انجام شده است و این رقم به خودی خود و در مقام مقایسه با سایر دانشگاه ها، حتی در دولت جدید منحصر به فرد است.
تعطیلی و پلمب دفتر انجمن اسلامی، دخالت فراقانونی در برگزاری انتخابات شورای صنفی با ردصلاحیت کاندیداها، برخورد انضباطی با اعضای شورای صنفی و برخورد انضباطی با تجمع های اعتراض آمیز دانشجویی از دیگر اتفاقات این دوره است. در دوره دو سال ریاست شریعتی بر دانشگاه علامه طباطبایی، دبیر شورای صنفی یکی از دانشکده های این دانشگاه به خاطر جمع آوری امضا برای بهبود وضعیت سایت اینترنتی دانشگاه مستحق یک ترم تعلیق از تحصیل شناخته شد و جالب اینجاست که رئیس دانشگاه علامه هرگز حتی حاضر به قبول عضویت این دانشجو در شورای صنفی نشد. شریعتی صریحاً در گفت وگو با اعتماد گفت؛ «هیچ حکمی برای اعضای شورای صنفی صادر نشده است.» در این مدت علاوه بر تعطیلی انجمن اسلامی و شورای صنفی، انتخابات انجمن های علمی نیز به مدت طولانی برگزار نشد و در همین مدت روند صدور مجوز انتشار نشریه دانشجویی حتی به ۲۵ ماه رسید…
با همه این اوصاف، با توجه به شنیده ها رئیس دانشگاه علامه به شدت از سوی معاون فرهنگی وزیر علوم و شخص وزیر حمایت می شود و بعید به نظر می رسد که در صورت منتفی شدن احتمال وزارت او، از مقام ریاست دانشگاه علامه کنار رود. در دوره وزارت علوم دولت نهم، کمتر رئیسی می توانست در مقابل تجمع جدی اعتراض آمیز تشکل های طرفدار دولت جلوی وزارتخانه دوام بیاورد و وقتی این دانشجویان، علاوه بر درخواست هزار امضایی سایر دانشجویان در مقابل وزارت علوم خواستار برکناری و تغییر او بودند، شریعتی بدون نگرانی به پشتوانه حمایت وزیر و معاونان بر صندلی ریاست خود نشسته بود.در این میان گزارش انتقادی سایت خبری تابناک در روزهای اخیر و انتقادات شدید به شریعتی نیز قابل توجه است. شاید بحث جایگزینی او به جای پورمحمدی آن قدر جدی شده که برخی رفتارها به عنوان تحرکاتی برای جلوگیری از این اتفاق به نظر برسد. در هر صورت جدایی شریعتی از دانشگاه علامه دیگر به مانند سابق غیرممکن نیست و این احتمال اگرچه ضعیف باشد، دیگر کاملاً منتفی به نظر نمی رسد.
علی رنجی پور
اعتماد
