این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
بی بی سی: تیراندازی به ‘کاروان راهیان نور’
اتوبوس حامل بازدیدکنندگان از دهلاویه که از صحنه های جنگ در زمان جنگ ایران و عراق بوده، هدف شلیک گلوله های افراد مسلح ناشناس قرار گرفت که بر اثر آن چند تن از سرنشینان اتوبوس مجروح شدند.
بنابر گزارشها، سرنشینان اتوبوس، دانش آموزانی از شهرستان تایباد در استان خراسان رضوی بوده اند.
این حمله پنجشنبه شب (۲۷ مارس) در جاده اهواز به سوسنگرد رخ داد و مقامات نظامی ایرانی عاملان تیراندازی را اعضای گروههای تجزیه طلب معرفی کرده و هدف آنان را ایجاد تشنج در فضای فرهنگی استان خوزستان دانسته اند.
خبرگزاری مهر از سرتیپ محمدتقی خادمی که از برنامه ریزان برنامه های بازدید از مناطق جنگی سابق است نقل کرده که چند نفر در ارتباط با حمله به این اتوبوس دستگیر شده و تحت بازجویی قرار دارند.
سرتیپ خادمی که معاون هماهنگ کننده بنیاد موسوم به حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس است به این خبرگزاری گفته که چنین حملاتی سابقه دارد و چند سال پیش نیز حمله مشابهی صورت گرفته است.
به گفته سرتیپ خادمی، گروه های “تجزیه طلب” حتی کودکان را به پرتاب سنگ بسوی اتوبوسهای حامل بازدیدکنندگان از مناطق جنگی سابق تحریک کرده اند.
استان خوزستان که بخش بزرگی از جمعیت آن را اعراب تشکیل می دهند، سه سال پیش صحنه نا آرامی قومی شد و در پی آن چندین مورد بمبگذاری در مرکز این استان و همچنین در مسیر خطوط لوله نفتی صورت گرفت که به کشته شدن شماری از مردم غیرنظامی انجامید.
عده ای به اتهام دست داشتن در این بمبگذاریها بازداشت و محاکمه شده و دست کم ده تن از آنان تاکنون اعدام شده اند.
راهیان نور
در تعطیلات نوروزی امسال عده زیادی در قالب طرحی با عنوان راهیان نور برای بازدید از مناطقی که در زمان جنگ ایران و عراق، صحنه درگیری بودند به این مناطق اعزام شدند.
طی دو هفته گذشته دو اتوبوس حامل این بازدیدکنندگان دچار سانحه رانندگی شده و دست کم ۴۹ کشته بر جای گذاشته است.
رادیو فردا: حمله مسلحانه به یک اتوبوس در جنوب ایران
افراد مسلح ناشناس به یکی از اتوبوس های «کاروان راهیان نور» که دانش آموزان را به دیدار مناطق عملیاتی جنگ ایران و عراق می برد، حمله کرده اند.
خبرگزاری مهر با انتشار گزارشی به نقل از محمد تقی خادمی یکی از مسئولان بنیاد موسوم به «حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس» اعلام کرده است که افراد مسلح ناشناس شامگاه پنجشنبه هشتم فروردین ماه از فاصله دور به این اتوبوس شلیک کرده اند که در نتیجه آن دو نفر مجروح شده اند.
بر اساس این گزارش حمله مسلحانه در جاده سوسنگرد-اهواز اتفاق افتاده است و اتوبوس عازم منطقه «دهلاویه» واقع در مرز ایران و یکی از مناطق عملیاتی جنگ ایران و عراق بوده است.
صبح روز جمعه نهم فروردین ماه، خبرگزاری فارس خبر این حمله مسلحانه را منتشر کرده بود اما پس از ساعتی، این خبر را از خروجی خود حذف کرد.
محمد تقی خادمی همچنین به خبرگزاری مهر گفته است که به دنبال وقوع این حادثه، پلیس منطقه را محاصره و چند نفر را دستگیر کرده است. به گفته او افراد دستگیر شده در حال بازجویی هستند.
او این احتمال را مطرح کرده است که این افراد مسلح جزو گروه های تجزیه طلب باشند. به گفته آقای خادمی چند سال پیش هم چنین اتفاقی افتاده است.
این مقام نظامی همچنین گروه های تجزیه طلب را به تحریک کودکان به پرتاب سنگ به اتوبوس های کاروان راهیان نور متهم کرده است.
کاروان راهیان نور نام تورهای دولتی است که در تعطیلات نوروز دانش آموزان سراسر کشور را برای دیدار از مناطق عملیاتی جنگ ایران و عراق به مرزهای جنوب غربی ایران می برد.
سومین سانحه برای راهیان نور
این سومین سانحه برای اتوبوس های «کاروان راهیان نور» در تعطیلات نوروز سال ۸۷ است. یکشنبه ۲۶ اسفند ماه، یکی از اتوبوس های کاروان راهیان نور در نزدیکی شهر اندیمشک واقع در استان اهواز با یک تانکر حامل سوخت تصادف کرد.
در جریان این سانحه ۲۲ دانش آموز زنده در آتش سوختند و هفت نفر زخمی شدند.
روز ششم فروردین ماه یکی دیگر از اتوبوس های کاروان راهیان نور در یکی از جاده های استان چهارمحال و بختیاری واژگون شد. در جریان این سانحه ۲۷ نفر از سرنشینان اتوبوس کشته شدند.
اما حمله مسلحانه به اتوبوس کاروان راهیان نور، سومین حمله مسلحانه به مسافران در جاده های ایران طی سال های اخیر است.
پیش از این در پایان سال ۱۳۸۴ و چند ماه پس از آن در منطقه جنوب شرقی ایران دو مورد حمله مسلحانه به مسافران روی داده بود.
جنایت در تاسوکی
ساعت ۹ شب پنجشنبه ۲۵ اسفند ماه سال ۱۳۸۴، چند فرد مسلح با لباس نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران جاده زاهدان - زابل را در منطقه ای به نام «تاسوکی» مسدود کردند و ۲۲ نفر از سرنشینان اتومبیل های در حال گذر را کشتند.
مدتی بعد گروهی به نام «جند الله» به رهبری عبدالمالک ریگی، مسئولیت این حمله را به عهده گرفت و هدف خود را مبارزه برای دفاع از مردم سنی مذهب بلوچ و آزادی زندانیان خود که توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شده بودند اعلام کرد.
کشتار در بم
چند ماه بعد، با وجود آنکه وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده بود امنیت را در منطقه جنوب شرقی ایران برقرار کرده است، حادثه دیگری این بار در جاده کرمان - بم روی داد.
شامگاه پنجشنبه، ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۵ افراد مسلح با لباس نیروی انتظامی جاده کرمان - بم را مسدود کردند و ۱۱ سرنشین ۴ اتومبیل در حال گذر را کشتند.
این گروه مسلح همچنین با تیر اندازی به سوی چند اتومبیل که از مقابل پست بازرسی ساختگی آنان گریخته بودند آتش گشودند و یک نفر را کشتند و چند نفر را مجروح کردند.
جمهوری اسلامی، گروه «جند الله» را متهم به دست داشتن در این جنایت کرد و طی عملیات گسترده نظامی در منطقه کرمان، چند نفر را دستگیر و اعدام کرد.
بمب گذاری در اهواز
جنوب شرقی ایران محل گذر باندهای قاچاق مواد مخدر است و همواره خبرهایی از قتل و گروگانگیری در این منطقه منتشر می شود، اما در جاده های جنوب غربی کشور، در سال های گذشته گزارشی از حمله مسلحانه به مسافران منتشر نشده بود، هرچند در سه سال گذشته شهر اهواز هدف چند مورد بمب گذاری قرار گرفته بود.
در زمستان سال ۱۳۸۴ در اثر انفجار یک بمب در شهر اهواز بیست نفر کشته و نزدیک به صد نفر مجروح شدند. پس از آن نوار بمب گذاری ها در اهواز تا چند ماه ادامه یافت و موجب کشته و مجروح شدن تعدادی از رهگذران خیابان های اهواز شد.
جمهوری اسلامی کشورهای خارجی حاضر در منطقه، گروه های جدایی طلب و گروه های تروریستی سنی مذهب را به دست داشتن در این بمب گذاری ها متهم کرده و چندین نفر را هم در این رابطه به دار آویخته است.
