یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
۱۵بهمن ۸۶ محاکمه آقای علی عباسی در شعبه اول دادگاه انقلاب اردبیل بریاست قاضی حسن زاده برگزار شده، و قاضی دادگاه با اتهاماتی مانند جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی، وی را به ۱۱ سال زندان محکوم کرده است. سفر یک بار وی به جمهوری آذربایجان از مواردی است که او را با این اتهامات روبرو ساخته است
عباسی که هم اکنون در بند ۷ زندان مرکزی اردبیل بسر می برد روز ۲۲ مهر ماه در حالی که با ماشین خود از شهر اردبیل به شهرستان گرمی می رفته به طرزی غیرمعمول دستگیر و مدت ۳۸ روز را در اداره اطلاعات اردبیل تحت شدید ترین شکنجه ها قرار گرفته است. بطوریکه ماموران اطلاعاتی با اعمال شکنجه های چند روزه او را تحت فشارهای روحی و جسمی قرار داده و اقدام به گرفتن اعترافات دروغ کرده اند. با محکومیت ۱۱ سال زندان برای علی عباسی، سرکوب حرکت ملی آذربایجان در ایران شدت یافت.
تبعید عباس لسانی از زندان اهر به زندان یزد
وکیل مدافع عباس لسانی با بیان اینکه موکلش از زندان شهرستان اهر به زندان دیگری (احتمالا در استان یزد) منتقل شده گفت: موکلم سه ماه و اندی در زندان شهرستان اهر محکومیت خود را تحمل میکرد تا اینکه از انتقال وی به زندانی در یک شهر و استان دیگر مطلع شدیم.
سید محمدرضا فقیهی اظهار داشت: موکلم ۱۸ ماه حبس خود را که شعبه ۱۰۵ دادگاه عمومی ـ جزایی اردبیل در رابطه با وقایع خرداد ۸۵ این شهرستان برای وی صادر کرده بود، در زندان اردبیل سپری کرد و با توجه به این که دادگاه انقلاب شهرستان کلیبر از توابع آذربایجان شرقی حکم محکومیتی را برای موکلم در دو پرونده جمعا ۲ سال حبس از بابت بزه تبلیغ علیه نظام صادر کرده بود و با تجدیدنظرخواهی، شعبهی ۶ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی، آن را از بابت تعدد جرم به یک سال کاهش داد برای تحمل یک سال حبس قطعی خود از زندان اردبیل به زندان شهرستان اهر منتقل شده بود.
وی با استناد به نظامات قانونی و مواد آییننامه سازمان زندانها، انتقال موکلش را به استانی دیگر سوالبرانگیز دانست و گفت: مطابق مادهی ۲۳۰ آییننامهی سازمان زندانها هر متهم یا محکومی باید در بازداشتگاه یا زندانی که در حوزهی قضایی صادرکنندهی قرار وجود دارد، نگهداری شود مگر اینکه دادگاه صادرکننده حکم بر اساس قانون، محل دیگری را برای تحمل کیفر ذکر کرده باشد. دادگاه انقلاب شهرستان کلیبر در احکام صادره مطلقا اشارهای به محل تحمل حبس موکلم در استانهای دیگر نداشته است.
فقیهی تصریح کرد: تبصرهی یک مادهی ۲۳۴ آییننامهی سازمان زندانها نیز گفته که سازمان باید ترتیبی اتخاذ کند که محکومان با درخواست شخصی در نزدیکترین زندان محل سکونت خانوادهی خود تحمل کیفر کنند یعنی اگر بنا بود به این تبصره توجه شود با توجه به اینکه خانوادهی موکل ساکن اردبیل است نباید عباس لسانی از زندان اردبیل به زندان اهر منتقل میشد چه رسد به اینکه وی به زندان دیگری در استان دیگر و کیلومترها دورتر از محل زندگی خانوادهاش منتقل شود.
وکیل مدافع عباس لسانی یادآور شد: مادهی ۲۳۳ آییننامه سازمان زندانها هم میگوید در هر مورد که نگهداری محکومان مخالف مصالح آن شهرستان باشد با موافقت مقامات قضایی مربوطه و تعیین محل انتقال به وسیلهی ادارهی کل زندانها با جلب نظر دادستان، محکوم منتقل میشود اما سوال اینجاست که با توجه به اینکه بودن موکلم در زندان اهر تاکنون هیچ مشکلی ایجاد نکرده چطور میتوانسته با مصالح استان آذربایجان شرقی مخالف باشد.
فقیهی با اشاره به اینکه موکلش در ۲۱ ماه حبس خود نتوانسته یک ساعت از مرخصی استفاده کند، گفت: ظاهرا مادهی قانونی که بر اساس آن موکلم منتقل شده همین ماده بوده اما احتیاج به توضیح دارد.
