قتلهای زنجیرهای به قتل برخی از شخصیتهای سیاسی و اجتماعی منتقد در دهه هفتاد خورشیدی گفته میشود که بگفته برخی منابع با صدور فتوی روحانیون بلندپایه از جمله دری نجف آبادی وزیر وقت اطلاعات محسنی اژه ای وزیر کنونی اطلاعات، توسط پرسنل وزارت اطلاعات و به دستور سعید امامی، معاون سیاسی این وزارتخانه در زمان تصدی علی فلاحیان و دری نجف آبادی، مصطفی موسوی (کاظمی) معاون وقت وزارت اطلاعات و مهرداد عالیخانی صورت گرفت.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل در بیانیه ای اعلام کرد که تظاهرات و گردهمایی های اعتراضی را در حمایت از منصور اسانلو در سراسر جهان برگزار می کند.
منصور اسانلو، رییس سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ماه هاست که در زندان به سر می برد و بر اساس گزارش منابع کارگری با مشکلات جسمی روبرو بوده و تحت فشار روحی قرار دارد.
به گفته دیوید کاکرافت، دبیرکل فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل ( ITF )، صدها هزار تن در بیش از چهل کشور جهان به خیابان ها خواهند ریخت تا آزادی منصور اسانلو را خواستار شوند.
وی افزود: روز پنجشنبه، ششم مارس، «کارگران در سراسر جهان در کنار همتای ایرانی خود خواهند ایستاد که خواسته ای معقول دارد و آن برخورداری از حق اساسی عضویت در یک اتحادیه است.»
منصور اسانلو و شماری دیگر از اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، به اتهام اقدام علیه امنیت داخلی به سه تا پنج سال زندان محکوم شده اند.
وی که پیشتر چند بار بازداشت شده و در آخرین مورد از تیرماه گذشته تاکنون در حبس است، گزارش می شود که به دلیل وضعیت بد جسمانی در زندان اوین، در خطر از دست دادن بینایی یک چشم خود قرار دارد.
قرار است که تظاهرات و اقدامات اعتراضی نسبت به حبس آقای اسانلو و دیگر فعالان کارگری ایران، در پنج قاره جهان از سوی اتحادیه های کارگری عضو در فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل سازماندهی و برگزار شود.
در بیانیه فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل که تحت عنوان «حمایت جهانی برای آزادی اسانلو» انتشار یافته، تظاهرات در برابر سفارتخانه ها و کنسولگری های جمهوری اسلامی، در جریان قرار دادن دیپلمات ها و دولت ها، پخش اطلاعیه و گردهمایی، از برنامه های اتحادیه های کارگری عضو ITF در چهار گوشه جهان در همبستگی با منصور اسانلو و فعالان کارگری دیگر ایران است.
در بیانیه این فدراسیون گفته شده است: «فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری، به آزاد شدن منصور اسانلو که عفو بین الملل، سازمان مدافع حقوق بشر، او را یک زندانی عقیدتی اعلام کرده و از این تلاش ها حمایت می کند، پایبند است.»
دیوید کاکرافت، گفت: این فدراسیون سه سال است که برای دفاع از منصور اسانلو و یارانش در برابر حملات خشن و پیوسته که با طرح اتهام به خطر انداختن امنیت داخلی و حبس وی به اوج رسیده است، مبارزه کرده است.
در نهم اوت سال گذشته نیز، فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل نسبت به بازداشت منصور اسانلو تظاهرات اعتراض آمیز برگزار کرده بود.
رادیوفردا
پیام همبستگی با کارگران ایران، اخبار روز
سه سازمان بزرگ سندیکایی و حقوق بشری با انتشار اطلاعیه ای در آستانه ی روز ۶ مارس، روز جهانی همبستگی با کارگران ایران، از مبارازت کارگران ایران حمایِت کرده و خواهان آزادی منصور اسالو و محمود صالحی شده اند. این بیانیه به امضای کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی)، فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (آی ت اف) و عفو بین الملل رسیده است.
امروز در سراسر جهان هزاران کارگر و شهروند صدای خود را بلند میکنند و میگویند ما خواهان آزادی سریع و بدون هیچ قید و شرط منصور اسالو و محمود صالحی هستیم. ما خواهان برسمیت شناختن حقوق کارگری بدون وقفه هستیم. این حرکات از طرف آی ت یو سی ITUC و آی ت اف ITF و حمایت کامل عفو بین الملل سازماندهی شده است و در سراسر جهان نیز برنامه های زیادی همزمان در حمایت از این خواسته ها برگزار میشود.
در ولینگتون، سیدنی، توکیو، سئول، بانکوک، جاکارتا، دهلی، استانبول، بصره، عمان، کرانه باختری، تونس، کازابلانکا، ژنو، بروکسل، اسلو، لندن و تورنتو برنامه هایی صورت میپذیرند. بسیاری از آنها با دیپلماتهای ایرانی ملاقات خواهند کرد تا پیامهایمان را [به آن ها] برسانند که مقامات ایرانی نباید سد راه مبارزین حقیقی این جنبش بشوند و این فعالین اتحادیه ای را برای فعالیتهایشان زندانی کنند. ما از این حکمهایی که به آنها نسبت داده شده است، متاسفیم. آنها خطری برای امنیت ملی نیستند، بدتر اینکه وضعیت جسمانی آنها در شرایط وخیمی است.
کمیته آزادیهای تشکل آی ل او ILO در گزارش ژوئن ۲۰۰۷ از دولت ایران میخواهد که به تمام مواردی که تشکل اتحادیه ای، شکل گیری و ادامه کاری آن را تضمین می کند بدون هیچ مزاحمتی عمل کند و اتحادیه های کارگری از طرق مجاری قانونی به رسمیت شناخته شوند.
در راستای روز اقدام جهانی، بازرسان آی ت اف در بسیاری از بنادر کشورهایشان با سوار شدن بر ناوگان ایرانی این پیامها را با خود میبرند. لیبر استارت ۵۰۰۰ امضا از طریق طومارهای اینترنتی خودش جمع آوری کرده است. در ژانویه امسال اعتراض اتحادیه های اندونزی سبب شد که رئیس جمور این کشور سفرش به ایران را به تعویق بیاندازد. نگرانیهایی زیادی در سطح ملی و پارلمانهایی اروپا برجسته شده است. نهادهای بسیاری اعتراضات خودشان را از طریق نامه هایشان بیان کرده اند. از زمان ربودن بیرحمانه منصور اسالو هشت ماه میگذرد ولی اعتراضات جهانی متوقف نشده است. در شش مارس، این اعتراضات و تظاهرات توده ای جهانی اوج میگرد اما پایان کار نخواهد بود.
حالا آزاد کنید اسانلو را
حالا آزاد کنید صالحی را
برسمیت بشناسید حقوق کارگری را در ایران
پیام همبستگی ما به کارگران ایران بلند و روشن است، و تا زمان تحقق اهدافمان ادامه خواهد داشت.
کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی)
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل ( آی ت اف)
عفو بین الملل
تظاهرات در ۴۰ کشور جهان برای آزادی اسانلو، بی بی سی
اتحادیه های کارگری بیش از ۴۰ کشور جهان روز پنجشنبه با برپایی تجمع ها و تظاهراتی خواستار آزادی منصور اسانلو، فعال کارگری ایرانی زندانی، شده اند.
این اعتراضات را فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل ترتیب داده است و در مقابل سفارتخانه های ایران در کشورهایی در پنج قاره جهان برگزار می شود.
منصور اسانلو، رئیس هیات مدیره سندیکای کارکنان شرکت واحد و اتوبوس رانی تهران و حومه است که به اتهام تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی به پنج سال زندان محکوم شده است و از حدود هشت ماه پیش در زندان به سر می برد.
قرار است روز پنجشنبه اعضای فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل علاوه بر تجمع در برابر سفارتخانه ها و کنسولگری های ایران، در مسیر قطارهای بین شهری در اروپا حاضر شده و با پخش اعلامیه و صحبت با مسافران، مردم را از اقدامات خود آگاه کنند.
همچنین قرار است تعدادی از اعضای این فدراسیون با حضور در کشتی های ایرانی که در کشورهایشان پهلو گرفته است، با کارکنان این کشتی ها صحبت کنند.
در لندن تعدادی از اعضای اتحادیه های حمل و نقل بریتانیا و نیز تعدادی از فعالان سیاسی ایرانی در مقابل سفارت ایران حضور پیدا کرده و خواهان آزادی منصور اسانلو شدند.
یکی از مقامات وزارت خارجه بریتانیا نیز از اقدام فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل دفاع کرده و گفته است بریتانیا “از سرکوب روزافزون فعالان اتحادیه های کارگری در ایران نگران است” و خواستار آزادی فعالان کارگری زندانی در ایران است.
منصور اسانلو در تیرماه سال جاری پس از آنکه در نزدیکی محل سکونت خود در تهران از اتوبوس پیاده شد، با زور و ضرب و شتم به دست مأموران لباس شخصی بازداشت شد.
مدتی بعد از دستگیری آقای اسانلو، دادگاه تجدیدنظر حکم پنج سال زندان او را تایید کرد و او در حال حاضر در حال گذراندن دوره محکومیت خود در زندان است. او پیش از آن نیز یک بار به مدت هفت ماه و یک بار به مدت یک ماه در زندان بوده است.
آقای اسانلو به بیماری چشم مبتلاست و اخیرا برای عمل جراحی چشم، مدتی به بیمارستان منتقل شد. خانواده او از مقامات قضایی ایران خواسته اند مرخصی استعلاجی طولانی تری به آقای اسانلو بدهند، که تاکنون با این درخواست موافقت نشده است.
