قتلهای زنجیرهای به قتل برخی از شخصیتهای سیاسی و اجتماعی منتقد در دهه هفتاد خورشیدی گفته میشود که بگفته برخی منابع با صدور فتوی روحانیون بلندپایه از جمله دری نجف آبادی وزیر وقت اطلاعات محسنی اژه ای وزیر کنونی اطلاعات، توسط پرسنل وزارت اطلاعات و به دستور سعید امامی، معاون سیاسی این وزارتخانه در زمان تصدی علی فلاحیان و دری نجف آبادی، مصطفی موسوی (کاظمی) معاون وقت وزارت اطلاعات و مهرداد عالیخانی صورت گرفت.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
خبرنامه امیرکبیر: امسال جایزه اولاف پالمه به پروین اردلان، عضو کمپین یک میلیون امضا، تعلق گرفت. اردلان که قصد داشت برای دریافت این جایزه از کشور خارج شود، مامورین امنیتی برای جلوگیری از حضور این فعال جنبش زنان در مراسم اعطای جایزه او را ممنوع الخروج کردند.
همین امر موجب بروز واکنش های جهانی زیادی علیه ایران شد. روزنامه کیهان در شماره امروز خود، چهارشنبه ۱۵ اسفندماه، در ستون خبرهای ویژه ضمن توهین به پروین اردلان و دیگر فعالین جنبش زنان، اقدام به پرونده سازی امنیتی برای آن ها کرده است. خبر ویژه کیهان که با عنوان «حمایت لابی اسرائیل از دخترکان عتیقه!» منتشر شده است، به شرح زیر است:
در آستانه روز هشتم مارس، لابی اسرائیل در سوئد فعالیت های خود برای حمایت مالی غرب از «جنگ زنانه براندازی» و «کمپین یک میلیون امضاء» شدت بخشیده است. بخشی از این لابی صهیونیستی که «بنیاد پژوهش های زنان ایران» در زمره آن است را «هایده درآگاهی» (عضو ارشد بنیاد پژوهش های زنان)، «هما سرشار» در خارج از کشور تشکیل می دهند. «سرشار» از رابطان رئیس جمهور اسرائیل با فعالان فمنیست در ایران، عضو سازمان بنی بریت و نیز برنده جایزه بهترین روزنامه نگار از سازمان «فرزندان صهیون» در اسرائیل است که با «شهلا شرکت» (مدیرمسئول ماهنامه توقیف شده زنان) و «اعضاء کمپین یک میلیون امضاء» نیز در ارتباط می باشد.
لابی اسرائیلی زنان در یک سال گذشته کوشیده است تا جوایزی را برای فمنیست های هوادار کودتای مخملی در ایران از کشورهایی مانند سوئد بگیرد. جایزه «بنیاد اولاف پالمه» با حمایت این لابی در روز ششم مارس(پنجشنبه) در استکهلم به پروین نجفقلی اردلان (معروف به پروین اردلان، رفیقه فرج سرکوهی) اهداء خواهد شد.
اردلان که از اعضاء «مرکز فرهنگی زنان» در ایران است، از سال ۱۳۸۰ با شرکت در سمینار سالانه «بنیاد پژوهش های زنان»، روابط خود را با این بنیاد آغاز کرد. این بنیاد را وابستگان به دربار ستمشاهی و زنان یهودی صهیونیست اداره می کنند. وی که در دوره ای سردبیر نشریه بین الملل شهرداری تهران (در زمان غلامحسین کرباسچی) بود، از اعضاء اولیه کمپین زنانه دخترکان و پسرکان به شمار می رود. این کمپین بر پایه تکنیک های کودتای مخملی که در «خانه آزادی» سازمان جاسوسی سیا صورتبندی شده است و بر مبنای طرح «خاورمیانه بزرگ» برای مبارزه با احکام قطعی اسلام عمل می کند.
به گزارش رسانه ها، پروین اردلان که روز ۱۳ اسفند برای دریافت جایزه لابی صهیونیسم در سوئد عازم استکهلم بود، به سبب داشتن پرونده قضایی مفتوح در دادسرای انقلاب اسلامی، اجازه خروج از کشور نیافت. براساس یافته های «کیهان»، این لابی می کوشد در آینده نزدیک برای حمایت بیشتر از «شادی صدر» که علیه قوانین اسلامی در ایران مبارزه می کند، جایزه ای را نیز برای وی از یکی از دولت ها یا نهادهای شبه مدنی اروپایی کسب کند.
