یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
حکم بهمن احمدی امویی، روزنامه نگار که از سوی شعبه سیزده دادگاه انقلاب به شش ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود، از سوی دادگاه تجدید نظر تایید شد.
فریده غیرت، وکیل مدافع احمدی امویی، خبر داد که دادگاه تجدید نظر ادله وی را برای تبرئه موکلش نپذیرفته و حکم صادره از سوی دادگاه بدوی را تایید کرده است.
در رای دادگاه از جمله استنادات قاضی برای اثبات مجرم بودن احمدی امویی امضای بیانیه های مختلف ذکر شده است
از جمله این بیانیه ها به امضای بیانیه فراخوان تجمع زنان برای درخواست حقوق برابر در میدان هفتم تیر تهران، بیانیه دعوت پیش از پانصدتن از روشنفکران و شخصیت های سیاسی و فرهنگی، دانشگاهی و مطبوعاتی جهت شرکت در مراسم پاپ ژان پل دوم، حمایت از آزادی ژیل کارول (روزنامه نگار زندانی در عراق)، بیانیه ۲۶۰ روزنامه نگار در پشتبانی از اکبر گنجی و بیانیه ی “به فریاد ما برس، سر نیزه اختناق زیر گلوی روزنامه نگاران ایرانی” و همچنین بیانیه یکصد روزنامه نگار در تحریم انتخابات مجلس هفتم اشاره شده است.
دیگر اتهام های احمدی امویی که از سوی قاضی شعبه سیزده دادگاه انقلاب به عنوان مستندات اثبات جرم او در خصوص اقدام علیه امنیت ملی عنوان شده، برخی از نوشته ها و گزارش های او در روزنامه های مختلف ایران است. قاضی در این بخش به این گزارش ها استناد کرده است: سخت ترین روزهای دانشگاه تهران(در باره حادثه کوی دانشگاه)، شهریور ۲۰ در بهار ۸۲ و آخرین میخ بر تابوت دولت خاتمی.
بهمن احمدی امویی که به هنگام تهیه گزارش از تظاهرات مسالمت آمیز زنان در ۲۲ خرداد در میدان هفت تیر بازداشت شده بود، به مدت یک هفته در اوین زندانی و چند ماه بعد به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه امنیت دادگاه انقلاب محاکمه شد.
براساس حکم دادگاه، شش ماه حبس او به مدت دو سال تعلیق می شود.
