بدینسان،گوهری که پیمان نهاده شده بود به خونش پاسداری کنند در پرتو بی کفایتی و تعلل مجلسیان و هم بستگی بدخواهان با کمترین مقاومت از دست رفت و آتش لاف های سرکردگان انجمن شهرها که وعده ی جانبازی ها در راه نگهداشت مشروطه میدادند نیز به پفی خاموش شد. ولی این پایان این فصل از تاریخ ایران نبود زیرا در حالی که خوشبین ترین کسان نیز مشروطه را از دست شده می دانستند و در همان چند روز نخست فضای خود کامگی بار دیگر بر کشور حاکم شده بود در تبریز حماسه ای شکل می گرفت.
آقای حداد ، تشکیلات دادستانی و مجموعه وزارت اطلاعات بهتر از هر گروهی می دانند که تحکیم یک مجموعه شفاف و شیشه ای است و چیزی برای پنهان کردن ندارد . سیاست ها و برنامه های آن کاملا علنی هستند و چیزی برای مخفی کردن ندارد ، اصولا این مجموعه یک مجموعه ی زیر زمینی نیست و کاملا رفتارش علنی است . آنها خود بهتر از هر کسی می دانند که تحکیم در میان جریان های دانشجویی یک مجموعه ی میانه رو است و فعالیت های آن کاملا مدنی و مسالمت آمیز است . دانشجویان تحکیمی خود را ملزم به پیشبرد اصلاحات می دانند و در این مسیر نیز هزینه های زیادی پرداخته اند.
دیگر اتهاماتی چون رابطه با ضد انقلاب، نوکری امپریالیسم، دشمنی با نظامی مقدس و الخ مرا نمی ترساند که دست و دلم بلرزد از زدن حرفی به حمایت از حقوق خدشه ناپذیر یک انسان، از خواست اجرای عدالت و آزادی بی درنگ ایشان و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی. در عین آنکه می دانم که فکرشان با فکر من در یک راستا نیست و ما در دو جبهه ایم اما چه باک که برابری خواهان باید عدالت در آزادی را بخواهند و من نیز می خواهم.
باید به افرادی که بر اقدامات دیوان عدالت اداری خرده می گیرند اینگونه پاسخ داد که اگر این دانشجوی پیگیر و عدالت خواه با در بسته دیوان عدالت همانند دانشگاه و وزارت علوم مواجه و حق او ضایع می شد، سرنوشت او چه می شد؟ آیا این مشکل دیوان عدالت است یا مساله دانشگاه ها و وزارت علوم؟ نباید فراموش کرد وزارت علوم تنها مربوط به مسوولان دانشگاهی نیست بلکه مربوط به دانشجویان نیز هست و باید این اقدام دیوان عدالت را برای صیانت از حقوق دانشجویان به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ژیلا بنی یعقوب در دیدار جمعی از اعضای جنبش زنان و کمیسیون با خانواده بهاره هدایت در تابستان امسال خطاب به مادر او و حاضرین از آرامش و خونسری وی به هنگام بازداشتش در ۲۲ خرداد ۸۵ تعریف می کند. مهدی عربشاهی، همکار او در شورای مرکزی تحکیم نیز در همین ملاقات با خانواده بهاره، از بازداشتشان در ۱۸ تیر مقابل دانشگاه امیرکبیر یاد می کند و به خاطر می آورد که بهاره از همه آرامتر بود و به آنها روحیه می داد. پروین اردلان شجاعت و جسارت بهاره را مهم قلمداد می کند.
برای هر دو طرف این واقعه، یعنی هم دانشجویان و هم حاکمیت بهتر است که به طور کامل به این پرونده رسیدگی کند و بار دیگر اطمینان جامعه دانشگاهی را برانگیزد در غیر این صورت، هیچ قدرتی نمی تواند جلوی تفکر پویای جامعه دانشجویی بایستد و تاب آورد زیرا این جنبش های دانشجویی نه برای بدست آوردن قدرت و اهداف سیاسی مطرح می شود، بلکه برای احقاق حقوق جامعه و تصحیح کج تابی های دولت و دولت مردان است که در صورت توجه به آنها می توانیم انتظار جامعه ای پویا، آزاد و رو به رشد را داشته باشیم.
سعید متین پور فعال قومیتی استان زنجان پس از ۲۷۶ روز زندان، به همراه رضا متین پور و جلیل غنی لو عصر امروز(چهارشنبه ۸ اسفند) به قید وثیقه از زندان اوین ازاد شدند.
سعید متین پور فعال سیاسی و مدنی زنجانی در مدت طولانی زندان متحمل فشارها و تضییعات زیادی گردید به گو نه ای که نهادهای حقوق بشری داخلی و خارجی بارها و در گزارشهای مختلف ضمن اعتراض به نقض صریح حقوق شهروندی متین پور و سایر بازداشت شدگان قومیتی خواستار آزادی وی بودند.
آزادی این ۳ فعال زنجانی در حالی است که لیلا صفری و بهروز صفری دو فعال مدنی دیگر هنوز در زندان اوین بسر می برند.
ادوارنیوز
رادیوفردا: آزادی سه فعال آذری
در همین رابطه، گزارش های رسیده حاکی است که سعید متین پور و جلیل غنی لو، دو روزنامه نگار آذربایجانی و علیرضا متین پور از فعالان آذربایجانی روز چهارشنبه، هشتم اسفند ماه به قید وثیقه های سنگین ۵۰۰، ۸۰ و ۱۰۰ میلیون تومانی به طور موقت از زندان اوین تهران آزاد شدند.
سعید متین پور و جلیل غنی از چهارم و پنجم خرداد ۱۳۸۶ و علیرضا متین پور برادر سعید متین پور از ششم شهریور ۱۳۸۶ در بازداشت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران به سر می بردند.
خانواده های این افراد گفته اند که « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات زنجان و بند ۲۰۹ زندان اوین تهران که در اختیار وزارت اطلاعات است٬ شکنجه شده اند.»
برخی از سازمان های حقوق بشری در آذربایجان اعلام کرده اند که « دست کم هزار و ۵۰۰ فعال آذربایجانی که تاریخ یازداشت برخی از آنها به پنج سال پیش باز می گردد در انتظار محاکمه در دادگاه ها هستند و وثیقه هایشان هنوز آزاد نشده است.»
