آنچه که بیان شد فقط فهرستی بود از نقض آزادی علمی و حق آموزش در فضای امروز دانشگاه های ایران. دانشجویان مصمم هستند که در راه استقلال دانشگاه و برگرداندن فضای آزادی علمی که در آن حق آموزش، آزادی بیان و تجمع و تشکل عملا به رسمیت شناخته شوند، به تلاش قانونمند خود ادامه دهند، هر چند خود قربانی می شوند.
گروه های مدنی فعال در حوزه سیاست همچنین وظیفه دارند با طرح سوال و پرسش در خصوص مشکلات موجود راه حل های معقول و امکان پذیر از احزاب طلب کرده و برنامه های ارائه شده از سوی آن ها را به چالش بکشند. تا از این رهگذر برنامه های ارائه شده از سوی احزاب و جریانات سیاسی پخته تر و هر چه بیشتر به واقعیت نزدیک شود.
پرهیز از تکرار، مانع باز شدن باب سخن پیرامون فعالیت های جنبش دانشجویی می گردد تا در اشاره ای کوتاه از؛ ۱. نقد قدرت و حاکمیت ۲. آگاهی بخشی در ارتباط مناسب با بدنه اجتماع ۳. همراهی نخبگان در شناخت جامعه و تولید اندیشه، در کنار سایر فعالیت های جنبش دانشجویی در بازخوانی مراد تحکیم یاری بگیریم.
جنبش دانشجویی میبایست همچنان بر استقلال و تمایز خود با این گروهها بیش از پیش تاکید ورزد تا از این طریق به روشن شدن مرزهای اصلاحطلبی و فرصتطلبی یاری جدی رساند در آن صورت است که باید امیدوار بود در کنار خوشنامی تاریخی خود به کامیابی هم دست یازد.
به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
در آستانه ی ۳۰ سالگی انقلابی قرار داریم که هدف از تلاش برای به ثمر نشستن آن، سرنگونی رژیمی بود که خود را منتسب به غیب می دانست، که در آن یک نفر به جای ملت بود و ملت به جای هیچ، که در آن هیچ گونه آزادی وجود نداشت مگر آزادی در انتخاب جواب آری و آری.
انقلاب به ثمر نشست و پدران ما می پنداشتند که به همه ی آرزوهایشان دست یافته اند. در دوران سازندگی چون به میهن می اندیشند، حرف ها ناگفته یشان را در سینه حبس کردند و یا به زور تمام سخنان را در نطفه خفه کردند. در دوران اصلاحات برخی از سخنان ناگفته بر زبان آمد، اما گویا قدرت به مزاق عده ای قدرت طلب بسیار خوش آمده و آنان از یاد برده اند آرمان ها و شعارهای انسانی و دمکراتیک و برابرطلبانه ی انقلابیشان را و تحمل شنیدن آن اندک را نیز نداشتند.
اکنون در دوران پس از اصلاحات افزایش فشارها بر جامعه، روشنفکران، دانشجویان و اصلاح طلبان بیش از پیش گشته است و این نکته به پاشنه ی آشیلی مبدل شده است که افزایش مضاعف فشار و تهدید و ارعاب از جانب قدرتمردان بر جامعه و گروه های گوناگون، دایره ی هدف گزاری بر این نقطه ضعف را هرچه تنگ تر می کند. نمونه ی این تهدید و ارعاب و قانون شکنی و ظلم ها در روزگار ما فراوان است، که دوباره همچون دفعات گذشته و بر طبق رسالتی که بر عهده گرفته ایم، خبر رسانی در باره ی برخی از آنهایی را که ما از آن مطلعیم را وظیفه ی خود می دانیم:
۱- دستگیری دو دانشجوی کورد آقایان سلام نباتی و جمشید بهرامی در هفته ی گذشته توسط نیروهای امنیتی و انتقال آنان به سنندج و مشخص نشدن اتهامات این دوتن، همچون دیگر دانشجویان بازداشتی کورد دربند. عدم اطمینان نسبت به امنیت جانی و روانی دوستان در بندمان مایه ی نگرانی شدید خانواده و همه ی دوستانشان گردیده است.
۲- ربوده شدن مجدد روحانی اهل تسنن و امام جماعت مسجد قبا در شهرستان سنندج، آقای ایوب گنجی و آزادی ایشان پس از ۱۲ روز، آن هم در وضعیت وخیم جسمی و روحی، و فشار بر خانواده ی ایشان به جهت سکوت و کتمان حقایق و نیز عدم پاسخگویی نهادهای مسئول در این زمینه.
۳- مخالفت قاضی با نبش قبر و کالبد شکافی ابراهیم لطف اللهی که باعث تقویت شائبه ی قتل آن مرحوم در اذهان عمومی گردیده است.
اتحادیه ی دمکراتیک دانشجویان کورد با تاکید بر غیره قانونی بودن اقدامات فوق، خواهان رسیدگی و جوابگویی مقامات مسؤل در مورد حوادث رویداده است. البته اگر مقامی خود را جوابگو و مسئول بداند.
اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کورد
۲۵/۱۱/۸۶
