خبرنامه امیرکبیر: جمعی از اعضای سابق و فعلی شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در اعتراض به تداوم بازداشت فعالین دانشجویی طیف چپ بیانیه ای صادر کردند که متن آن به شرح زیر است:

 

دفاع همه جانبه از حقوق و خواسته های اساسی ملت نظیر آزادی بیان، آزادی های سیاسی و شهروندی یکی از آرمانهای جریان دانشجویی در طول بیش از نیم قرن فعالیت حق طلبانه اش بوده است. جنبش دانشجویی طی سالهای اخیر پیشتاز دفاع از حقوق مدنی آحاد جامعه فارغ از عقیده و مسلک، اختلاف سلیقه و اندیشه بوده است.

 

همین خصلت دفاع صریح و بی شائبه از حقوق بشر و آزادی های اساسی، جنبش دانشجویی را در جایگاه آوانگارد و پیشرو جنبش دموکراتیک مردم ایران قرار داده است.

 

از این رو ما به عنوان برخی از فعالین سابق و اعضای فعلی شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که سر لوحه ی کنش های دموکراسی خواهانه ی خویش را دفاع بی قید و شرط از حقوق بشر قرار داده ایم، ضمن اعتراض به برخوردهای وسیع صورت گرفته در طی ماه های اخیر با دانشجویان، بازداشت گسترده ی دانشجویان فعال چپ در دانشگاه را اقدامی در راستای تحدید آزادی بیان و عقیده و حقوق شهروندی و محدود نمودن کنش های منتقدانه ی دانشجویان در داخل دانشگاه ارزیابی کرده و ضمن ابراز نگرانی نسبت به رویه ی غیرعقلانی حاکمیت در برابر حقوق و آزادی های آکادمیک، خواستار رعایت حقوق افراد بازداشت شده هستیم. و در این راستا اعتراض و نگرانی خود را خصوصا نسبت به بازداشت و تداوم حبس آقای سعید حبیبی عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، مرتضی اصلاحچی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی و عضو شورای تهران دفتر تحکیم وحدت اعلام کرده و خواستار آزادی هر چه سریعتر ایشان و رعایت حقوق همه ی بازداشت شدگان بر اساس مفاد ۱۴، ۱۸ و ۱۹ (حق دادرسی عادلانه و حق آزادی بیان و عقیده) اعلامیه جهانی حقوق بشر هستیم. همچنین دولت جمهوری اسلامی را به رعایت تعهدات بین المللی اش بر اساس میثاق حقوق مدنی وسیاسی وتعهدات ملی اش براساس فصل سوم قانون اساسی در برابر همه شهروندان دعوت می کنیم و هشدار می دهیم که ادامه ی این روند تنها به افزایش روزافزون شکاف دولت ملت و بیگانگی و بدبینی هرچه بیشتر مردم و دانشجویان نسبت به حاکمیت منجر خواهد شد.

 

اینجانبان امضا کنندگان نامه ی فوق (برخی از اعضای سابق و فعلی شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت) ضمن دعوت مسئولین نظام به رعایت حقوق شهروندی و قانونی منتقدان سیاسی و دانشجویی خواستار آزادی دانشجویان بازداشت شده وبه رسمیت شناختن و تضمین حقوق و آزادی های شهروندان می باشیم.

 

۱- مرتضی احمدی (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۲- سیاوش افضلی (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۳- مهدی امینی زاده (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۴- حامد ایرانشاهی (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۵- مجتبی بیات (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۶- رضا دلبری (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۷- سید مجتبی سادات محمدی ( دبیر سابق تشکیلات دفتر تحکیم وحدت)

۸- شمس الدین سیاسی راد (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۹- محمدعلی سیدنژاد (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۱۰- صابر شیخلو (عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۱۱- احمد فرجی(عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۱۲- مجید فراهانی (دبیرسابق تشکیلات دفتر تحکیم وحدت)

۱۳- عبداله مومنی (دبیر سابق تشکیلات دفتر تحکیم وحدت)

۱۴- فرید مدرسی (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۱۵- سید علی اکبر موسوی خوئینی (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت)

۱۶- مهدی عربشاهی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۱۷- علی عزیزی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۱۸- علی نیکونسبتی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم و حدت)

۱۹- علی وفقی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۲۰- محمد هاشمی (دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت)

۲۱- بهاره هدایت (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

۲۲- حنیف یزدانی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)

 

۴ دیدگاه » بیان دیدگاه

  • ۲۰م بهمن ۱۳۸۶ - یک چپ بازنشسته :

    بچه ها دمتون گرم
    اتحاد…اتحاد…رمز پیروزیست!


  • ۲۰م بهمن ۱۳۸۶ - پیر مردی که با جنبش دانشجویان همیشه همراه است :

    جنبش دانشجوئی باید یک پارچه باشد. اگر نامی بدنبال این جنبش قرار
    گیرد آن وقت با خود بار ایده ئولوژی خواهد داشت که نادرست است .
    باید این شعار را همیشه گفت: اتحاد - مبارزه - پیروزی
    موفق باشید


  • ۲۰م بهمن ۱۳۸۶ - صبا صبحي :

    جنگلی سبز که به عقد پاییز در نمی آید….

    گاهی برای حفظ حرمت کلمات باید جنگید. چرا که هرکلمه برای میلاد خود جنگیده است.
    بعضی کلمات ”نام ” هستند و خود محتوایی دارند.
    البته این کلمات و این اسامی پر ارج ترند.
    بی تعارف میخواهم ازکلمه ” دانشجو” حرف بزنم.
    کلامی بی پیرایه و پر محتوا که برای حضور خود دهها سال جنگیدهاست.
    و در مسیر خونبار خود ، امیدها و آینده ها را به ارمغان آورده است.
    باز میگویم از ”هویتی ” حرفم میزنم همچون جنگل سبز، که فراتر از قوانین طبیعت به عقد پائیز در نمیآید.
    جنگلی که باتک تک درختانش، سبزینگی را در تیرگی ها گسترانده و حیات پرسکوت را مملو از فریادهای پنهانى کرده که همه جا پژواک دارد و از حضور دسته دسته یگان های ویژه گارد و صدصد نیروهای ضد شورش واهمه ای به دل راه نمی دهند و تفنگ را با سنگ / وشلاق را با مقاومت/ و مرگ را به ذلت/ ترجیح داده و ایستاده اند.
    از ایستادگی در خوابگاه ها تا خیابانها از خواسته های خود کوتاه نمی آیند.
    اگر خود در بین شان نبودم همچون مسیح، بر خود (دانشجو) درود میفرستادم که در طینتِ خود سرافکندگی و فرومایگی نمیشناسند و جودشان با نفسِِ ِآزادگی عجین است.
    احضاریه / تعطیلات مشروع و نامشروع و انواع حیلتهایی که تلاش میکرد سکوت مرگ به دانشگاه بیاورد و آنرا هر چه بیشتر به زیر یوغ نظام پادگانی حاکمان بکشاند، باحرکت دانشجویان دانشگاه تهران چنان فروریخت که تمامی امکانات خود را برای خاموش کردن بکارگرفته بودند.
    گویا هنوز امیدوارند که دانشجویان یاران دربند و یاران مهلک شده در دام ها توطئه ایشان را ، فراموش کنند.
    و گویا هنوز امیدوارند با بـگیر و ببند بیشتر از طیف های مختلف دانشجویی، فضا را به نفع خود بچرخانند.
    ولی زهی خیال باطل ، این جنگل سبز همیشه بهار است و نه تنها به عقد پاییز در نمیآید بلکه ”زمستان ” را هم چنان عقب می نشاند که از این فصل به جز سپیدی ِ خوشبختی مردم چیزی باقی نماند.
    درورد بریاران دبستانی

    صباصبحی


  • ۲۱م بهمن ۱۳۸۶ - ساناز :

    آنها که آن همه ابتکار و همبستگی ملی را بر باد دادند، آزادی را به بند کشیدند، نظام سلطنتی احیاء کردند، تمام اصطلاحات و فرهنگ شاهنشاهی و دیکتاتوری را به جامعه باز گرداندند، تاریخ را در کتاب ها دگرگونه جلوه دادند و دوروئی و فریب را سیاست حاکم کردند، به تاریخ پاسخگو هستند، اما پیش از آنکه در آن دنیا پاسخگو باشند و یا به تاریخ، در همین دنیا، در شهرها و خیابان های ایران پاسخ خود را خواهند گرفت. همین عجز و ناتوانی که برای نگهداشتن قدرت به چنین قلع و قمعی برای در اختیار داشتن مجلس هشتم تن داده اند، پاسخ نیست؟ آنان که در پناه حمایت مردم به آسودگی سر بربالین می گذاشتند و به رای ۹۹ و نیم در صد به جمهوری اسلامی می بالیدند، امروز و در همین انتخاباتی که در پیش است، چه دارند که به آن بنازند؟ روحانیت از بیم سپاه، سپاه از بیم بسیج، هر سه از بیم زدوبند دیگری با امریکا و همگی نگران حمله نظامی، جنگ داخلی، تجزیه ایران و…. حتی اگر هیچیک از اینها نیز نباشد و رخ ندهد، بیکاری ۲۳ میلیون نیروی کار، واردات ۶۰ میلیارد دلاری، خشم ونفرت مردم خواب را به چشم حکومتیان حرام نمی کند؟ تظاهرات میلیونی مردم تهران در خیابان انقلاب، یعنی تظاهراتی که حالا بسیج و سپاه و آموزش و پرورش و حراست ادارات با دستور و بخشنامه در پی پر کردن یک میدان آزادی اند؟ آن مردم که آنچنان دست در دست به استقبال آزادی و رهائی از قید دیکتاتوری شاه رفتند، دلشان برای دیکتاتوری و مجلس فرمایشی لک زده بود؟ پشت و پهلوی یک ملت از این خیانت ملی دریده است!


 

دیدگاه خود را بیان کنید

  • نظر شما پس از بازبینی توسط مدیر خبرنامه منتشر خواهد شد.
  • لطفا از کلمات نامناسب استفاده نکنید.
  • برای بیان دیدگاه خود نیازی به کیبرد فارسی ندارید.
مقاله خروجی RSS
ویژه خروجی RSS
پلی تکنیک خروجی RSS
اجتماعی خروجی RSS
حقوق بشر خروجی RSS
خبر خروجی RSS
دانشگاه خروجی RSS
زنان خروجی RSS
سیاسی خروجی RSS
Close
E-mail It