یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
خبرنامه امیرکبیر: فرشاد دوستی پور، دانشجوی دانشگاه بوعلی سینای همدان، که در پی سخنرانی در مراسم گرامیداشت روز دانشجو در دانشگاه تهران دستگیر شده بود، روز گذشته از زندان آزاد شد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر این فعال دانشجویی با تودیع وثیقه ۵۰ میلیون تومانی پس از نزدیک به دو ماه بازداشت از زندان آزاد شد و بلافاصله به ایلام، شهرستان محل زندگی اش، رفت.
از سهراب کریمی، محمدصالح ایومن و جواد علیزاده، سه دانشجوی کرد دیگر، که همان روز و تقریبا هم زمان با فرشاد دوستی پور دستگیر شدند خبری در دست نیست.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر در گزارشی در همین زمینه آورد: «سهراب کریمی، دانشجوی بازداشتشده، تاکنون امکان ملاقات با خانواده خود را به دست نیاورده است. روز دوشنبه ۲۴ دی ماه در حالی که تعداد زیادی از خانوادهها موفق به دیدار با دانشجویان زندانی شدند٬ به خانوادهی سهراب کریمی علیرغم حضور در زندان اوین اجازهی ملاقات داده نشد.»
در ادامه این گزارش آمده است: «سهراب کریمی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز ساعت ۱۶ روز ۱۸ آذرماه امسال پس از برگزاری تجمع دفتر تحکیم وحدت به مناسب روز دانشجو توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی که تاکنون دوبار با خانواده خود تماس تلفنی داشته در آخرین تماس خود در روز هفتم بهمن ماه جاری اعلام کرده که در بند ۲۰۹ زندان اوین بسر میبرد.»
