بهاره هدایت، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، که در ۱۸ تیرماه گذشته بازداشت شده بود، به دادگاه انقلاب احضار شد.
پیش از این محمد هاشمی، دبیرتشکیلات دفتر تحکیم وحدت، آرش خاندل، دانشجوی دانشگاه لرستان، و مسعود حبیبی، دانشجوی دانشگاه تهران، نیز به دادگاه احضار شده بودند.
گفتنی است در ۱۸ تیرماه ۸۶ نیروهای امنیتی ۶ عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، متحصن در برابر دانشگاه پلی تکنیک را بازداشت کرده و سپس با ورود به دفتر مرکزی سازمان ادوار تحکیم حاضرین در این دفتر را بازداشت کردند.
ادوارنیوز



در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
