در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
بعد از گذشت دو ماه از بازداشت دانشجویان طیف چپ در نیمه آذرماه علی سالم، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه پلی تکنیک، با صدور قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی و کیوان امیری، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شریف، با صدور وثیقه ۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شدند.
همچنین علی کلایی، دانشجوی دانشگاه آزاد واحد شهریار، و بهرام شجاعی، دانشجوی دانشگاه آزاد تهران جنوب، پس از دو ماه بازداشت به قید وثیقه آزاد شدند. علی کلایی ۱۳ آذرماه امسال در جریان مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه تهران و بهرام شجاعی چندی بعد و به جرم پخش تراکت هایی در حمایت از دانشجویان بازداشتی در مقابل حسینه ارشاد بازداشت شده بودند.
جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه، در مصاحبه مطبوعاتی امروز خود در خصوص وضعیت دانشجویان بازداشت شده گفت: در مجموع ۱۹دانشجو در زندان هستند که به زودی ۸ نفر از این دانشجویان با صدور قرار و تودیع آن آزاد میشوند. گفته می شود برای مجید اشرف نژاد نیز وثیقه صادر شده است.
همچنین بنا به گزارشات رسیده بیژن صباغ، نادر احسنی و محمد پورعبدالله با خانواده های خود ملاقات کردند. نادر احسنی، که در تاریخ ۱۱ آذرماه در مقابل منزلش دستگیر شده بود، پس از ۵۷ روز بی خبری از وضعیت او دیروز، دوشنبه ۸ بهمن، توانست با خانواده و وکیل خود ملاقات کند.
پدر نادر احسنی در همین رابطه گفت: فرزندم ۱۱ آذرماه از مقابل منزل بازداشت شده بود و اطلاعی از وضعیت وی نداشتیم تا اینکه روز دوشنبه توانستیم برای اولینبار، وی را ملاقات کنیم که خوشبختانه وضعیت نسبتا خوبی داشت.
از سوی دیگر بیتا صمیمی زاد، آناهیتا حسینی، سروش دشتستانی و بهزاد باقری، که دو هفته پیش بازداشت شدند، هر کدام یک بار با خانواده های خود تماس گرفته اند. اما تاکنون امین قضایی و سروش ثابت با خانواده خود تماسی نداشته اند.
همچنین در حالی که سایت های خبری خبر از بازداشت فرزاد حسن زاده و محمد زراعتی، دو دانشجوی طیف چپ، در مشهد می دادند، منابع نزدیک به این دانشجویان روز گذشته این خبر را تکذیب کردند. این چندمین بار است که اخباری در خصوص دانشجویان طیف چپ در رسانه ها منتشر و سپس تکذیب می شود.
ادوارنیوز، فعالین حقوق بشر و دموکراسی، ایسنا، آزادی برابری
