بدینسان،گوهری که پیمان نهاده شده بود به خونش پاسداری کنند در پرتو بی کفایتی و تعلل مجلسیان و هم بستگی بدخواهان با کمترین مقاومت از دست رفت و آتش لاف های سرکردگان انجمن شهرها که وعده ی جانبازی ها در راه نگهداشت مشروطه میدادند نیز به پفی خاموش شد. ولی این پایان این فصل از تاریخ ایران نبود زیرا در حالی که خوشبین ترین کسان نیز مشروطه را از دست شده می دانستند و در همان چند روز نخست فضای خود کامگی بار دیگر بر کشور حاکم شده بود در تبریز حماسه ای شکل می گرفت.
آقای حداد ، تشکیلات دادستانی و مجموعه وزارت اطلاعات بهتر از هر گروهی می دانند که تحکیم یک مجموعه شفاف و شیشه ای است و چیزی برای پنهان کردن ندارد . سیاست ها و برنامه های آن کاملا علنی هستند و چیزی برای مخفی کردن ندارد ، اصولا این مجموعه یک مجموعه ی زیر زمینی نیست و کاملا رفتارش علنی است . آنها خود بهتر از هر کسی می دانند که تحکیم در میان جریان های دانشجویی یک مجموعه ی میانه رو است و فعالیت های آن کاملا مدنی و مسالمت آمیز است . دانشجویان تحکیمی خود را ملزم به پیشبرد اصلاحات می دانند و در این مسیر نیز هزینه های زیادی پرداخته اند.
دیگر اتهاماتی چون رابطه با ضد انقلاب، نوکری امپریالیسم، دشمنی با نظامی مقدس و الخ مرا نمی ترساند که دست و دلم بلرزد از زدن حرفی به حمایت از حقوق خدشه ناپذیر یک انسان، از خواست اجرای عدالت و آزادی بی درنگ ایشان و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی. در عین آنکه می دانم که فکرشان با فکر من در یک راستا نیست و ما در دو جبهه ایم اما چه باک که برابری خواهان باید عدالت در آزادی را بخواهند و من نیز می خواهم.
باید به افرادی که بر اقدامات دیوان عدالت اداری خرده می گیرند اینگونه پاسخ داد که اگر این دانشجوی پیگیر و عدالت خواه با در بسته دیوان عدالت همانند دانشگاه و وزارت علوم مواجه و حق او ضایع می شد، سرنوشت او چه می شد؟ آیا این مشکل دیوان عدالت است یا مساله دانشگاه ها و وزارت علوم؟ نباید فراموش کرد وزارت علوم تنها مربوط به مسوولان دانشگاهی نیست بلکه مربوط به دانشجویان نیز هست و باید این اقدام دیوان عدالت را برای صیانت از حقوق دانشجویان به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ژیلا بنی یعقوب در دیدار جمعی از اعضای جنبش زنان و کمیسیون با خانواده بهاره هدایت در تابستان امسال خطاب به مادر او و حاضرین از آرامش و خونسری وی به هنگام بازداشتش در ۲۲ خرداد ۸۵ تعریف می کند. مهدی عربشاهی، همکار او در شورای مرکزی تحکیم نیز در همین ملاقات با خانواده بهاره، از بازداشتشان در ۱۸ تیر مقابل دانشگاه امیرکبیر یاد می کند و به خاطر می آورد که بهاره از همه آرامتر بود و به آنها روحیه می داد. پروین اردلان شجاعت و جسارت بهاره را مهم قلمداد می کند.
برای هر دو طرف این واقعه، یعنی هم دانشجویان و هم حاکمیت بهتر است که به طور کامل به این پرونده رسیدگی کند و بار دیگر اطمینان جامعه دانشگاهی را برانگیزد در غیر این صورت، هیچ قدرتی نمی تواند جلوی تفکر پویای جامعه دانشجویی بایستد و تاب آورد زیرا این جنبش های دانشجویی نه برای بدست آوردن قدرت و اهداف سیاسی مطرح می شود، بلکه برای احقاق حقوق جامعه و تصحیح کج تابی های دولت و دولت مردان است که در صورت توجه به آنها می توانیم انتظار جامعه ای پویا، آزاد و رو به رشد را داشته باشیم.
خانواده ابراهیم لطفاللهی، دانشجوی سنندجی به دنبال مجوز نبش قبر او هستند. به ادعای مسئولان دادسرای سنندج، ابراهیم در زندان خودکشی کرده، اما خانواده میپرسند چرا مسئولان او را بیخبر دفن کرده و قبر را سیمان گرفتهاند.
دکتر صالح نیکبخت وکیل خانواده لطفاللهی در گفتگو با دویچهوله از آخرین خبرها در این مورد گفت.
دویچهوله: پیگیری های شما برای رسیدگی به دلیل مرگ آقای ابراهیم لطفاللهی به کجا انجامیده است؟
صالح نیکبخت: تا کنون سه چهار مرتبه پدر و مادر ایشان به دادسرای عمومی سنندج، شعبه ۳ بازپرسی مراجعه کرده و گفتهاند اگر تحقیقی از آنها لازم است انجام شود. خواستهآنها اینست که تا جسد آن مرحوم، متلاشی نشده، نبش قبر صورت گیرد. جسد توسط هیئتی از پزشکان معتمد که یکی از آنها از طرف خانواده معرفی خواهد شد، معاینه شود تا علت اصلی مرگ مشخص شود.
آنها میخواهند اگر دلیل مرگ خودکشی بود، کسانی که ابزار و وسایل خودکشی را در اختیار متوفی قرار داده یا از دسترس او دور نکردهاند، محاکمه شوند. اگر علت مرگ، خودکشی نبوده نیز،افراد عامل این کار تحت تعقیب قرار گیرند.
متاسفانه تا روز جمعه ۵ بهمن به این درخواست منطقی،
قانونی و شرعی پاسخ ندادهاند.( آقایان میگویند باید شرعی هم باشد). امروز یازدهمین روز فوت ابراهیم لطفاللهی است. اگر هوا سرد نبود، جسد شروع به پوسیدن کرده بود. من تعجب میکنم که چرا مقامات قضایی در مقابل این درخواست مقاومت میکنند. این نه تنها خلاف است، بلکه خود بخود شک و شبهه در مورد علت مرگ این جوان را بیش از پیش افزایش میدهد.
برای گرفتن مجوز نبش قبر، چه مراحل قانونی باید طی شود؟
نبش قبر باید به دستور مقامات قضایی باشد. خانواده نمیتواند مستقلا نبش قبر و عکس برداری کند. قبلا در یکی از شهرهای شمالی کردستان ایران، چنین اتفاقی افتاد و بعد گفتند عکسهایی که اطرافیان برداشتهاند، ساختگی اند.
الان چه کسی باید با نبش قبر موافقت کند؟
پرونده ایشان در شعبه سوم بازپرسی سنندج مطرح بوده. الان تنها آن بازپرس حق این را دارد که با این درخواست موافقت کند و دستور نبش قبر را بدهد.
حال که ایشان اقدام نمیکنند، چه ابزار قانونی دیگری برای پیگیری این مسئله هست؟
ایشان مخالفتی ندارد اما هر بار به دلیلی، به این مسئله توجهی نشده است. مسئله اینست که اگر موضوع طول بکشد، جسد متلاشی میشود و در این صورت، دیگر نبش قبر اثر نخواهد داشت.
با این توضیح، اگر ایشان روند بی توجهی را ادامه داد، شما چه خواهید کرد؟
اگر موافقت با نبش قبر نکنند، تنها نتیجه اینست که حتما بلایی سر این جوان آمده است که نمیخواهند جسدش دیده شود. من وکیل دادگستری هستم و در چارچوب قانون عمل میکنم. تنها راه چاره برای من اینست که هر ادعا و درخواست را در چارچوب مقررات و قانون مطرح کنم.
آیا احیانا به فکر این افتادهاید که از مقامات عالی قوه قضاییه در مرکز، برای موافقت با نبش قبر استمداد کنید؟
خانواده ایشان مجددا روز ۵ شنبه گذشته، درخواستی به دادسرای عمومی سنندج دادهاند و رونوشت آن را نیز برای رییس قوه قضاییه فرستادهاند.
خانواده لطفاللهی اکنون در چه شرایطی است؟
طبیعتا با این اتفاق در وضعیت بسیار بد روحی و روانی قرار دارند و مشخص نبودن وضع نبش قبرهم بر پریشانی آنها افزوده است.
مهیندخت مصباح
دویچه وله
