خبرنامه امیرکبیر: پس از گذشت ۴۰ روز از توقف موقت فعالیت های انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کرمان، امروز هیات نظارت بر تشکل های این دانشگاه حکم صادره برای انجمن اسلامی را در مورد شکایت بسیج به این تشکل ابلاغ کرد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر طبق این حکم انجمن اسلامی با استناد به بند ۵ از ماده ۱۸ آیین نامه نظارت بر تشکل ها به ۵ ماه توقف فعالیت هایش محکوم شد. بندی که با استناد به آن این حکم صادر شده است مربوط به ایراد توهین، افترا و… به مسئولین نظام و معاندت با اصول قانون اساسی می باشد.
جوسازی علیه انجمن اسلامی کرمان، فشار بر مسئولین جهت برخورد با انجمن و متعاقب آن صدور دستور توقف فعالیت های انجمن اسلامی توسط مدیریت دانشگاه کرمان از آن جا آغاز شد که تریبون آزادی با مجوز دانشگاه به مناسبت روز دانشجو در این دانشگاه توسط انجمن اسلامی دانشجویان برگزار شد.
پس از آن که اعضای بسیج موفق به بر هم زدن تریبون نشدند، شروع به جوسازی علیه انجمن در خصوص سخنان برخی از دانشجویان در این تریبون نمودند. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کرمان بارها اعلام نموده برنامه فوق دارای مجوز از دانشگاه بوده و سخنان مطرح شده در تریبون آزاد عقاید شخصی سخنرانان و نه موضع انجمن اسلامی بوده است. انجمن اسلامی اعلام کرده که پیش از ایراد سخنرانی نمی توانسته بر محتوای آن نظارت کند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر در پی این برنامه ۴ نفر از دانشجویان عضو انجمن اسلامی دانشگاه کرمان نیز به کمیته انضباطی احضار شدند و برای آن ها احکام سنگین محرومیت از تحصیل صادر شد. انجمن اسلامی کرمان معتقد است در صدور حکم توقف فعالیت های انجمن اسلامی روال قانونی، که تشکیل هیئت منصفه دانشگاه باشد، طی نشده و مدیریت دانشگاه تحت فشارهای شدید نهادهای خارج از دانشگاه به صدور این حکم مبادرت ورزده است.



در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
