در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
«سازمان جهانی سلامت حیوانات» روز پنج شنبه اعلام کرد که ویروس های کشنده H۵N۱ که عامل بیماری آنفولانزای پرندگان هستند، در گونه های مختلف مرغ در ایران شیوع پیدا کرده اند. و این در حالی است که مطبوعات داخلی بر اساس بخشنامه دولت از درج هر گونه مطلبی در این خصوص منع شده اند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، این سازمان که به عنوان نهادی مرجع از سوی سازمان تجارت جهانی به رسمیت شناخته شده، روز پنج شنبه خبر داد که ایران شیوع این بیماری را در میان مرغ ها تا روز چهارشنبه، ۲۶ دی ماه اعلام نکرده بود.
تهران در روز ۱۰ آذر ماه سال جاری گزارشی از وضعیت آنفولانزای پرندگان در ایران را به مقر «سازمان جهانی سلامت حیوانات» در پاریس ارسال کرده بود که در آن هیچ اشاره ای به شیوع این بیماری نشده بود.
«سازمان جهانی سلامت حیوانات»، نهاد بین المللی مسئول توسعه سلامت و بهداشت حیوانات در سراسر جهان است.
این سازمان همچنین در جریان شیوع ناگهانی آنفولانزای پرندگان در جهان، نقش اصلی ردگیری و مدیریت پروژه های تحقیقاتی را به عهده داشت.
بر اساس گزارشی که این سازمان در روز پنج شنبه منتشر کرده، ایران اخیرا به این سازمان اعلام کرده که تاکنون در میان ۱۴ پرنده، ویروس عامل بیماری کشنده آنفولانزای پرندگان را کشف کرده و ۴۷۵ پرنده نیز نابود کرده است.
در دو سال گذشته، دیده شدن نخستین نمونه های انتقال ویروس کشنده آنفولانزای پرندگان به انسان موجب شد تا وحشتی جهانی از شیوع آسان یک بیماری مرگبار اوج بگیرد.
این سازمان اعلام کرده که شیوع دوباره این بیماری در استان مازندران در شمال ایران دیده شده است.
در گزارش سازمان جهانی سلامت حیوانات تاکید شده که کارشناسان این سازمان به تحقیقات در ایران ادامه می دهند که و تلاش خواهند کرد تا رد این بیماری «که احتمالا گسترش یافته» را بیابند.
این نخستین بار نیست که بیماری آنفولانزای پرندگان در استان مازندران شیوع پیدا کرده است. اسفندماه سال ۸۵ نیز استاندار مازندران و یکی از نمایندگان این استان اعلام کرده بودند که با موارد بسیاری از این ابتلای پرندگان به این بیماری رو به رو شده اند.
در آن زمان نیز عزت الله یوسفیان، نماینده مردم آمل در مجلس، مقام های سازمان دامپزشکی را به «مخفی کاری» متهم کرده بود و گفته بود که آنها به رغم مسئولیتشان حاضر نیستند که شیوع این بیماری را در استان مازندران تایید کنند.
سازمان دامپزشکی هیچ گاه شیوع این بیماری را در مازندران رسما تایید نکرد، اما به گفته شخصیت هایی چون آقای یوسفیان، آزمایشگاههای محلی این موضوع را تایید کرده بودند.
گزارش روز پنج شنبه سازمان جهانی سلامت حیوانات نشان می دهد که مقام های سازمان دامپزشکی ایران برای نخستین بار شیوع این بیماری را در ایران، به سازمانی جهانی و مرجع اطلاع داده اند.
رادیوفردا
