در ابتدا حادثه به این بزرگی که باعث جریحه دار شدن احساسات دانشجویان شده بود را فقط حضور یک دختر بی حجاب در دفتر معاون دانشجویی عنوان نمودید سپس صحبت هایی نظیر توطئه دانشجویان یا جاری بودن صیغه محرمیت بین معاون و دانشجو از سوی شما و اطرافیانتان شنیده شد.
گروههایی که از دانشجویان انتظار دارند تا نقش پیاده نظام را برای آنها ایفا کنند و این روزها با مایوس شدن از دفتر تحکیم به دنبال آن هستند که با دخالت در مسائل دانشگاه برای خود جای پای محکمی در آنجا ایجاد کنند. از سوی دیگر برخی از فعالان دانشجویی به جای اینکه به اثبات خود و تواناییهای خود بپردازند تلاش میکنند تا با نفی دیگران به ایجاد هژمونی در جنبش دانشجویی دست یابند.
یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
به دنبال موج دستگیری ها دربندرترکمن و روستای چاپاقلی، پس از برخورد عمدی قایق موتوری ماموران “حراست شیلات” بندرترکمن با قایق صیادان که منجر به کشته شدن حسام الدین خدیور شد، یک زن ترکمن به نام گوزل که مدیر مدرسه راهنمایی دخترانه در روستای چاپاقلی است، دستگیر شد.
خانم گوزل که از فضای غم گرفته کلاس و غصه دانش آموزانش متاثر شده بود به مسئولان این حادثه اعتراض کرد. او نتوانست اشک دانش آموزانی را ببیند که در اوج محرومیت و گرسنگی، پدران وبرادران خود را تنها به دلیل صید چند ماهی برای سیر کردن شکم خود و خانواده شان در بند می دیدند. ضمن آنکه برخی از این کودکان فقیر و خانواده هایشان، هیچ اطلاعی از وضعیت زندانیان خود ندارند و نیروی انتظامی کماکان هیچ خبری از وضعیت زندانیان به خانواده ها نمی دهد.
این مدیر مدرسه که به همراه ۲ تن از دانش آموزان خود دستگیر شد،هنوز دربازداشت به سر می برد، اما دانش آموزان آزاد شده اند. همچنین حاجی آمان برادر بزرگ حسام الدین که ۲۳ ساله ومتاهل است، توسط نیروی انتظامی دستگیر شده و همچنان دریند است.
یکی از بزرگان چاپاقلی در باره حوادث اخیر در بندرترکمن به خبرنگار ما گفت: “بعد از این همه سال، نا آرامی و اعتراض از سوی مردم پیش بینی می شد ؛ چرا که بارها و بارها از سوی ریش سفیدان ترکمن به ماموران تذکر داده شده و زنگ خطر به صدا درآمده بود ؛ اما آن ها به هشدارها توجه نمی کردند و برخوردشان روزبه روز با صیادانی که برای مصرف روزانه و گذران زندگی، ماهی می گرفتند خشن تر می شد. از طرف دیگر مقامات بالادست نیز به جای برخورد با ماموران متخلف و خاطی، با مدرک سازی در پی تبرئه آن ها بودند که همین مسئله باعث تمام شدن صبر مردم و هجوم آنان به فرمانداری و ماموران حراست شد.”
درهمین حال تعدادی از خانواده های دستگیر شدگان که نگران جان فرزندان، پدران و شوهران خود هستند، از مقامات مرکزی خواسته اند درباره دستگیرشدگان آن ها اطلاعاتی بدهند. آن ها می گویند طی سال های اخیر هیچ مامور متخلفی به مجازات قانونی نرسیده و همین مسئله باعث جسارت ماموران دیگر برای ادامه برخورد خشونت آمیز با صیادان ترکمن شده است.
دریاچه بزرگ خزر، دریاچه ای مشترک بین ۵ کشور است که یکی ازمهمترین منابع استحصال خاویار جهان به حساب می آید ؛ کاهش استحصال خاویار طی سال های اخیر باعث تشدید محدودیت های صید برای صیادان محلی ایرانی اطراف این دریاچه شده است. اما درهمان حال، دلالان قاچاق خاویار با پرداخت رشوه های کلان به “ماموران حراست شیلات” به کار خود مشغول هستند ؛ از سوی دیگر در حالی که محدودیت های جدی صید ماهی برای ماهیگیران محلی دربقیه کشورهای حوزه خزر وجود ندارد ، این کار در ایران جرم شمرده می شود و این یکی دیگر از علت های اعتراض ماهیگیران ترکمن درایران است. یکی از این افراد به خبرنگار روز می گوید: ”بزرگترین جرم یک صیاد، صید غیر مجاز است و مرگ، بهای بسیار سنگین و غیر عادلانه ای برای این جرم است.”
ترکمنان شمال ایران انتظار دارند نیروی انتظامی برای پایان دادن به فضای رعب ووحشت حاکم بربندرترکمن، خواجه نفس، چاپاقلی وبسیاری دیگر از نقاط ترکمن صحرا، به پرونده ماموران خاطی رسیدگی کند وبه جای استفاده از زندان و ارعاب وشکنجه، به آنان اطمینان دهد که برای رسیدن به حقوق شهروندی خود نیازی به شورش و اعتراضات غیر مدنی ندارند.
منبع: روزآنلاین
میترا نیکزاد
