یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
در حالی که طبق وعده سالارکیا (معاون دادستان)، قرار بود خانواده دانشجویان زندانی امروز با مراجعه به زندان اوین، با فرزندان خود ملاقات داشته باشند، مسئولین وزارت اطلاعات اعلام کردند که کلیه بازداشت شدگان ممنوع الملاقات هستند.
خانواده تعدادی از دانشجویان زندانی، ساعت ۹ صبح امروز با حضور در برابر زندان اوین خواهان ملاقات با فرزندان خود شدند. اما پس از ورود آنها به زندان اوین، فردی که خود را معرفی نکرد، با حضور در جمع خانواده ها اعلام کرد که طبق اعلام وزارت اطلاعات دانشجویان بازداشت شده، ممنوع الملاقات هستند. این فرد، پس از پافشاری خانواده های دانشجویان بر خواسته ی خود، دلایل عدم صدور مجوز ملاقات را “عدم حضور بازجو” در بازداشتگاه ۲۰۹ اعلام کرد ، چرا که به گفته ی وی ملاقات ها می بایست با حضور بازجو انجام شود.
خانواده دانشجویان زندانی با ابراز تأسف نسبت به عدم توانایی دستگاه قضایی در زمینه پیگیری وضعیت دانشجویان، اعلام کردند که پیگیری های خود را تا آزادی فرزندانشان ادامه خواهند داد.
لازم به ذکر است، عدم استقلال دستگاه قضایی به خصوص در پرونده های سیاسی، در سالهای گذشته موجبات اعتراض بسیاری از فعالان سیاسی و حقوق بشر شده است.
دادگاه انقلاب که وظیفه رسیدگی به اکثر پرونده های متهمان سیاسی را بر عهده دارد، در صدور احکام خود ، بنا بر دستور و گزارش وزارت اطلاعات عمل می کند و در این میان بسیاری از اصول قانونی را نیز نقض می کند.
گفتنی است طبق بخشنامه حقوق شهروندی، “متهمان، حق دارند پس از بازداشت با خانواده و یا وکلای خود ملاقات داشته باشند”، این در حالی است که در مورد متهمان سیاسی، ملاقات ها می بایست با مجوز وزارت اطلاعات صورت گیرد.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، ضمن محکومیت ادامه بازداشت حدود ۳۰ فعال دانشجویی دانشگاه های ایران، دستگاه قضایی را به عملکرد قانونی در مورد رسیدگی به پرونده های دانشجویان فرا می خواند.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر
