یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
خبرنامه امیرکبیر: در حالی که ۶۰ روز از بازداشت علی عزیزی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، می گذرد و از چند هفته پیش این دانشجو به خانواده خود اعلام کرده که بازجویی هایش به اتمام رسیده، مسئولین دادگاه انقلاب همچنان از آزاد کردن این فعال دانشجویی خودداری می کنند. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در بیانیه ای نسبت به مسئله اعتراض کرده است. متن این بیانیه به شرح زیر است:
تو در من زنده ای من در تو ما هرگز نمی میریم
من و تو با هزاران دگر
این راه را دنبال می گیریم
ازآن ماست پیروزی
از آن ماست فردا با همه شادی و بهروزی
به انتظار نغمه ای که پرستو بدان بهار را به ارمغان آورد، گوش ها همه خسته انتظارند و چشم ها همه بسته که امید رنگ باخته است، که سبزه ای بروید بر زمین کهن دیارشان.
دیوارهای شهر سراسر فریاد می زنند که شب سخت سیاه و دردناک است و کابوس شب های مادر و بغض تیز گلوی پدر تصویر دست های زخم خورده فرزند، مغلول زنجیر های استبداد است. بهاران در این سرزمین سال هاست که بر خزان به گل نشسته و کرکس های شوم بر آشیان حکومت نشسته.
در حالی بیش از دو ماه از بازداشت علی عزیزی، نائب دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک و عضو کنونی شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، می گذرد که دیری است نقاب از چهره سیاه داعیه داران مهرورزی و عدالت دگر برافتاده است. کسانی که با نیرنگ و ریا و چپاول آرای مردم، بر صدر مصطبه برنشسته، تحریف واژگان راستین و قلب معنای حقیقت می نمایند.
در جامعه ای که منتقدان و مصلحان اجتماعی، قشر آگاه و نخبه توانایی بیان نظرات و انتقادات خویش را نداشته باشند و کوچکترین اعتراض با حبس و شکنجه پاسخ داده می شود چگونه می توان انتظار بهبودی و توسعه را داشت؟
زندان اوین با دیوار هایی از شرم و آزرم سال هاست که به میزبانی شیر آهن کوه مردانی چون علی عزیزی می رود. مردان بزرگی که تنها سلاحشان قلم و اندیشه است. ۲ ماه زندان در جایی پر از نفرت و کینه جایگاه مردی است که تنها جرمش مبارزه در راه ایمان و آرمان بزرگش، آزادی، است. اعتراض به اعمال غیرقانونی و مدیریت ناکارآمد دانشگاه امیرکبیر که گویا پادگانی نظامی در دانشگاه مستقر نموده است.
علی عزیزی در حالی هم چنان در زندان به سر می برد که چندی است بازجویی از وی به پایان رسیده است و تداوم بازداشت وی برای بیش از ۲ ماه به مثابه تمام اعمال غیر قانونی است که در سال های اخیر شاهد بوده ایم.
جامعه ی پلی تکنیک علاوه بر علی عزیزی تنی چند دیگر از فرزندان آزاده خویش را در بند می بیند. قریب به ۱ ماه از بازداشت محسن غمین و علی سالم می گذرد که در طی این مدت تنها چند تماس کوتاه تلفنی با خانواده خویش داشته اند.
از سوی دیگر سه اهورایی در بند، مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری، با توجه به رای دادگاه مبنی بر برائت از چاپ نشریات موهن و نیز صدور قرار وثیقه همچنان در اقدامی کاملا غیرقانونی در زندان بسر می برند.
جنبش دانشجویی ایران، عناوین معاند و برانداز را در حالی از سوی حاکمان بر دوش خود می کشد که به دلیل دور ماندن از منابع قدرت و ثروت همچنان خلوص نیت و رفتار خویش را حفظ کرده و در برابر هر گونه جور، فریاد آزادی خواهی و عدالت طلبی سر می دهد.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) خواستار آزادی بی قید و شرط علی عزیزی با توجه به اتمام زمان بازداشت موقت وی است و بار دیگر اعتراض شدید خود را نسبت به برخوردهای قهرآمیز حکومت با منتقدان بویژه دانشجویان بیان می کند و خواستار آزادی تمامی دانشجویان و فعالین سیاسی دربند و مهیا ساختن فضای مناسب جهت بیان تمامی عقاید و دیدگاه ها می باشد.
انجمن اسلامی دانشجویان
دانشگاه صنعتی امیرکبیر
(پلی تکنیک تهران)
۱۳ آذر ۱۳۸۶
