ناگزیر لحظه تلخ خداحافظی نزدیک شد، بر خلاف همیشه که کسی در حال آزادی بود، این بار همه به جای خنده ای بر لب، چشم هاشان اشکبار بود. با همه خداحافظی کردم و در گوش آن ها دوباره سفارش احمد را کردم. به ابوالفضل و فرزاد رسیدم، آن ها را سخت تر در آغوش فشردم. به ابوالفضل گفتم شرمنده ام! ما هر کاری از دستمان برمی آمد انجام دادیم ولی نشد و او دلداری می داد. سفارش احمد را کردم، گفت نمی گذارم تنها بماند. به احمد رسیدم، نتوانستم نگاهش کنم.
با وجود تعطیلی دانشگاه ها به دلیل تعطیلات تابستان، دانشجویان از پا ننشسته و پی گیری مستمر بازداشت هم کلاسی های خود را مهم ترین وظیفه ی خود می دانند و این سناریوهای تکراری که از سال 78 بارها و بارها دیده شده است را جدی نمی گیرند و نه تنها با این بازداشت ها، ترس بر آنها سایه نمی افکند، بلکه به مثابه ی منوری است که راه را بیشتر و بهتر روشن می کند. اما با این اتفاقات و حوادث داخلی کشور که فشارهای زیادی را به مردم وارد کرده است، مهمترین وظیفه هر فرد، روشن گری و آگاه سازی عمومی است.
در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
اگر به راستی مردم نمی فهمند، در این میانه وظیفهی اهل تفکر چیست؟ آیا در برج عاج نشستن و به زبان اجنه ها سخن گفتن مرهم این تاول ناسور نادانی است؟ در تعریف روشنفکر گفته اند که در دوران گذار حیات می یابد و اینکه یک متخصص لزوما یک روشنفکر نیست. گویا در تعریف روشنفکر، تعهد نهفته است. تعهد رساندن آگاهی به آستانهی آگاهی مردم. باید چون طبیبی دلسوز بر زخم های جهالت آنان مرهم گذاشت و همچون معلمی مهربان جهل را به دانش مبدل ساخت.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
خبرنامه امیرکبیر: در حالی که دانشجویان دانشگاه اصفهان روز گذشته اعلام کردند اعتصاب غذای یک هفته ای خود را خواهند شکست، دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان روز گذشته نیز برای تحقق مطالبات صنفی خود بار دیگر تجمعی اعتراض آمیز تشکیل دادند.
روز شنبه دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان در دو نوبت (ظهر و شب)، دست به اعتراض و اعتصاب غذای نمادین زدند. دانشجویان معترض که جمعیت آن ها بیش از ۵۰۰ نفر بود مقابل کوی اساتید تجمع کردند و شعارهایی با این مضامین سر دادند: «دانشجوی با غیرت حمایت حمایت»، «قربانی(رئیس دانشگاه) حیا کن، دانشگاه رو رها کن» و…
به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان روز یکشنبه اعتراضات خود را بار دیگر از سر گرفتند و با تجمع مقابل ساختمان مرکزی ریاست دانشگاه به سر دادن شعارهایی خواستار تحقق مطالبات صنفی خود شدند. جمعیت دانشجویان حاضر در این تجمع بیش از ۵۰۰ نفر بود.
محورهای عمده اعتراضات دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان به این شرح است: محدودیت های بیجا و توهین آمیز در خوابگاه دختران دانشجو به بهانه های واهی، کیفیت بسیار بد غذای سلف سرویس دانشگاه، محدودیت های ایجاد شده در سطح دانشگاه مانند تفکیک جنسیتی در سرویس ها و کلاس های دانشگاه و همچنین ایجاد محدودیت و نظارت بر پوشش و رفتار دختران دانشجو، گشت نیروهای انتظامات و حراست در خوابگاه ها و ایجاد مزاحمت برای دانشجویان بالاخص برای دختران دانشجو، برخوردهای توهین آمیز و خلاف قانون با دانشجویان در خصوص روابط دانشجویان (دختر و پسر) با یکدیگر و…
دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان همچنین نسبت به بی توجهی ریاست و معاونین دانشگاه به اعتراضات و تجمعات آرام دانشجویان در دفعات گذشته و همچنین بی توجهی مسئولین دانشگاه به خواسته ها و نظرات دانشجویان در تصمیم گیری ها در موارد متعدد از جمله دفن شهدای گمنام در دانشگاه اعتراض دارند.
گفتنی است چند هفته پیش، پس از دفن چند شهید در سال ۸۴ در دانشگاه شریف، در دانشگاه اصفهان هم چند شهید گمنام به خاک سپرده شدند. دانشجویان دانشگاه شریف نسبت به این مسئله شدیدا اعتراض کردند.
دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان معتقدند مسئولین جو زنده این دانشگاه در سال های ۸۱- ۸۲ را به فضای مرده و پادگانی تبدیل کرده اند که در پی این مسئله، سخت گیری های آموزشی و محدودیت های اعمال شده از سوی حراست برای دانشجویان و… دانشگاه صنعتی اصفهان به رکورد قابل توجهی در زمینه خودکشی دانشجویان دست پیدا کرده است.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان پس از تجمع مقابل ساختمان مرکزی دانشگاه و قرائت بیانیه ای خواستار حضور یکی از مسئولین دانشگاه در جمع دانشجویان و امضای بیانیه این که در آن مسئولین دانشگاه متعهد می شدند به مطالبات دانشجویان رسیدگی نمایند، شدند. پس از گذشت نیم ساعت از تجمع دانشجویان یکی از مسئولین دانشگاه در جمع دانشجویان معترض حاضر شد و بیانیه مذکور را امضا کرد.
طبق این بیانیه مسئولین دانشگاه صنعتی اصفهان متعهد شدند جلسه پرسش و پاسخی در اولین روز ترم جدید با دانشجویان برگزار کنند. همچنین طبق این بیانیه مسئولین دانشگاه متعهد شدند هیچ یک از دانشجویان به سبب شرکت در این تجمعات اعتراضی به کمیته انضباطی احضار نشوند.
