همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
خبرنامه امیرکبیر: چند تن از دانشجویان دانشگاه اصفهان به منظور رسیدن به مطالبات خود از روز دوشنبه، ۳ دی ماه ۸۶، دست به اعتصاب غذا زده و در صحن دانشگاه متحصن شده اند.
دانشجویان دانشگاه اصفهان در ترم جاری در چند نوبت تجمعات اعتراض آمیزی در حمایت از دانشجویان در بند دانشگاه امیرکبیر و همچنین به منظور پیگیری مطالبات خود برگزار کرده اند. از زمان انتصاب رامشت به سمت ریاست دانشگاه اصفهان توسط دولت احمدی نژاد، انجمن اسلامی دانشجویان و شورای صنفی، دو نهاد دانشجویی، تعطیل شده است.
همچنین در پی فعالیت های خودجوش دانشجویان در ترم جاری، مدیریت دانشگاه چندین نفر از فعالین دانشجویی را به کمیته انضباطی احضار کرده بود. رامشت، رئیس دانشگاه اصفهان، یکی از تندروترین روسای انتصابی در دانشگاه هاست. رسانه های گروهی تاکنون چندین بار اظهارنظرهای رئیس دانشگاه اصفهان را پوشش داده اند که این اظهارنظرها در نوع خود عجیب و مضحک بوده است.
اصلی ترین خواسته های دانشجویان متحصن که با حمایت عموم دانشجویان این دانشگاه، به خصوص دانشجویان ساکن در خوابگاه ها مواجه شده است، تشکیل دوباره انجمن اسلامی، شورای صنفی، تشکیل صنف نشریات دانشجویی، لغو احضارها و احکام کمیته انضباطی و… است.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر مسئولین دانشگاه اصفهان از زمان آغاز تحصن دانشجویان در روز دوشنبه، مرتبا با منازل این دانشجویان تماس می گیرند و خانواده های آن ها را تهدید می کنند. در پی این مسئله خانواده چند نفر از دانشجویان دچار حمله عصبی شده و به بیمارستان منتقل شده اند. چند نفر از دانشجویان به همین علت مجبور به ترک این تحصن شده اند.
در بخشی از بیانیه ای که در روز دوم تحصن صادر شد، آمده است: «کمیته انضباطی پس از برگزاری ۳ تجمع قانونی، مسالمت آمیز و در چهارچوب قانون اساسی، در صدد برخورد شدید با شرکت کنندگان برآمد. بیش از ۴۰ تن به کمیته انضباطی احضار شدند و در نهایت وقاحت حتی برای برخی از دانشجویان قبل از احضار حکم صادر شد و شفاهاً صدور حکم را به اطلاع آنان رساندند».
همچنین جمع کثیری از دانشجویان نیز با صدور بیانیه ای از خواسته های دانشجویان متحصن حمایت کردند. در این بیانیه آمده است: «ما دانشجویان دانشگاه اصفهان نسبت به امنیت جانی یاران خود مسئولیم و از کلیه مسئولین تقاضای رسیدگی فوری به خواسته های آنان را داریم و اعلام می کنیم که ما نیز در خواسته های ابتدائی و به حق متحصنین با آنان اشتراک داریم و فریاد آنان، صدای ما نیز هست».
در سومین روز تحصن و اعتصاب غذای دانشجویان در روز چهارشنبه محسن کتابی صفت در اثر ضعف شدید جسمانی به بیمارستان الزهرای اصفهان منتقل شد. گزارش های رسیده حکایت از آن دارد که کارکنان این بیمارستان به جای درمان این دانشجو اقدام به نصیحت کردن وی و همراهانش مبنی بر صرف نظر کردن از پیگیری مطالباتشان نموده اند.
روز چهارشنبه همچنین بیش از ۴۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه اصفهان به نشانه حمایت از دانشجویانی که اعتصاب غذا کرده اند، ظروف غذای خود را از درب سلف تا ۳ راه زبان روی زمین گذاشتند و از خوردن غذا امتناع کردند. به دستور مسئولین دانشگاه ظروف غذا به سرعت از سطح دانشگاه جمع آوری شد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر مسئولین دانشگاه اصفهان روز چهارشنبه احکام صادره برای دانشجویان متحصن را به ایشان تحویل دادند. طبق احکام صادره مازیار معصومی، دانشجوی رشته فلسفه، و ارسلان صادقی، دانشجوی رشته فناوری اطلاعات، به یک ترم محرومیت از تحصیل و علی رهنما، دانشجو رشته فیزیک، و علیرضا داوودی، دانشجو رشته حسابداری، به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده اند.
گفته شده علاوه بر احکام فوق، برای دانشجویان دیگری نیز احکام انضباطی صادر شده و به دانشکده های آن ها ارسال شده است. روز چهارشنبه پس از آن که سایر دانشجویان از صدور احکام سنگین انضباطی مطلع شدند، به سمت دفتر ریاست دانشگاه راهپیمایی کرده و خواستار پاسخگوئی وی در مورد این احکام شدند. ریاست دانشگاه اصفهان در جمع دانشجویان حاضر نشد.
جمعی از دانشجویان خوابگاه مفتح با صدور بیانیه ای حمایت خود را از دانشجویان متحصن اعلام نمودند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «ما حمایت کامل خود را از دانشجویان متحصن و اعتصاب غذا کننده اعلام کرده و خواهان لغو احکام غیر قانونی کمیته انضباطی می باشیم و مسئولین دانشگاه را در قبال جان هم دانشگاهیان خود مسئول می دانیم».
گزارش های رسیده از دانشگاه اصفهان حکایت از آن دارد که روز پنج شنبه پس از ادامه تماس های مکرر مسئولین دانشگاه به خانواده دانشجویان متحصن و تهدید ایشان، مادر یکی از این دانشجویان، آرش انواری، دچار حمله عصبی شد و با بالا رفتن فشار خونش، در بیمارستان بستری شد. آرش انواری به منظور رسیدگی به وضعیت مادرش مجبور شد این تحصن را ترک کند.
روز پنج شنبه همچنین بار دیگر جمعی از دانشجویان در حمایت از دانشجویان متحصن اقدام به اعتصاب غذای نمادین کرده و ظروف غذای خود را در صحن دانشگاه چیدند. دانشجویان دانشگاه اصفهان همچنین با تجمع و راهپیمایی در صحن دانشگاه خواستار توجه مسئولین به مطالبات دانشجویان شدند.
دانشجویان حاضر در این تجمع به سمت خوابگاه باهنر، محل تحصن دانشجویانی که ۵ روز است در اعتصاب غذا به سر می برند، حرکت کردند و در آنجا بیانیه دانشجویان متحصن خوانده شد. در این بیانیه اشاره شده که مسئولین دانشگاه کوچکترین اهمیتی به جان دانشجویان نمی دهند و همچنین اعلام شد در صورت بی توجهی بیشتر مسئولین، از برگزاری امتحانات پایان ترم جلوگیری خواهند کرد.
اعتصاب غذای دانشجویان متحصن در حالی ادامه دارد که تاکنون، و پس از گذشت ۵ روز از این تحصن، هیچ یک از مسئولین دانشگاه اصفهان حاضر نشده اند با دانشجویان ملاقات کنند یا به مطالبات آن ها توجه کنند. مسئولین این دانشگاه در این مدت سعی کرده اند با تماس های مکرر با خانواده دانشجویان و صدور احکام سنگین انضباطی، دانشجویان را مجبور کنند از مطالبات خود دست بکشند.
از سوی دیگر جمع کثیری از دانشجویان دانشگاه اصفهان از این تحصن و مطالبات دانشجویان متحصن حمایت کرده اند. جو دانشگاه اصفهان در پی تقابل مسئولین این دانشگاه با دانشجویان در چند روز گذشته به شدت ملتهب بوده است.
(تصاویر زیر مربوط به روزهای مختلف از تحصن دانشجویان دانشگاه اصفهان است. در درج این تصاویر ترتیب زمانی رعایت نشده است).
