خبرنامه امیرکبیر: کمیته پژوهش انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک تهران در آستانه ی یکم آذرماه ۱۳۸۷ دهمین سالگرد دشنه آجین شدن داریوش و پروانه فروهر، به بازخوانی پروژه قتل های زنجیره ای پرداخته است. متن زیر حاصل تلاش این کمیته در این زمینه است:
پیشگفتار:
قتلهای زنجیرهای به قتل [...]
دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
امروز، سه شنبه ۲۰ آذرماه، دانشجویان علوم اجتماعی و ارتباطات دانشگاه علامه در اعتراض به بازداشت های اخیر در حیاط دانشگاه مراسم شعر خوانی را با حضور ۱۵۰ نفر از دانشجویان برگزار کردند.
در این مراسم تا به حال شعرهایی از سروده های دانشجویان، شاملو، فروغ فرخزاد و ابتهاج خوانده شده است. تمامی این شعرها به دانشجویان در بند تقدیم گشت و به خصوص دانشجوی بازداشتی دانشگاه علامه “نسیم سلطان بیگی” را به یاد آوردند.
حراست دانشکده علوم اجتماعی و ارتباطات برای جلوگیری از اجرای این مراسم از دیگر دفاتر دانشکده های دانشگاه علامه نیرو وارد کرده بود، اما علیرغم تمرکز و تعدد و تهدیدهای نیروهای حراستی مراسم شعرخوانی تا ساعت ۱۳:۳۰ ادامه یافت و تا لحظه ی تنظیم این خبر نیز تعداد زیادی از دانشجویان به صورت دست جمعی در محل حضور داشته و مشغول خواندن سرود هستند.
در این تجمع اعلامیه هایی از طرف “دانشجویان چپ شورایی” و ” دانشجویان کرد دانشگاه های تهران” پخش گشت که در آن علاوه بر تبریک روز دانشجو سرکوب ها و بازداشت های اخیر جنبش دانشجویی را محکوم کرده و از دانشجویان در بند نام برده اند.
یکی از ابتکارات به کار رفته از طرف برگزار کنندگان این مراسم تأمین دانشجویان با برگه های A۴ بوده است تا دانشجویان شعارهای دلخواه خود را بر روی آن نوشته و بر دیوارها نصب کنند. اما چون نیروهای حراستی حاضر در محل از نصب این شعارها بر روی دیوار جلوگیری کرد، دانشجویان کف سالن را با این شعارها فرش نموده اند. در میان این شعارها “نسیم سلطان بیگی، همکلاسی مان را آزاد کنید”، “رفقای در بند ما را آزاد کنید”، “نفس را بسوزان، رها کن پرندگان را”، ” ای بهار مست، آیا بهاری هست”، “گیرم که می بری، گیرم که می زنی، گیرم که میکشی، با ظهور جوانه ها چه می کنی؟” و … دیده می شود.
گزارش ها از سلام دموکرات و آوای دانشگاه
