حضور دوباره معلمان در مجلس جهت پیگیری مطالبات خود

نمایندگان دهها تشکل معلمان از سراسر کشور با حضور در ساختمان مجلس، مسائل و مشکلات متعدد معلمان از ‏جمله برخوردهای گسترده اخیر و تشکیل پرونده‌های قضایی و نیز اجرا نشدن قانون مدیریت خدمات کشوری را ‏مورد بحث قرار دادند و خواستار آن شدند که نمایندگان مجلس مشخص کنند که تا چه حد امکان حمایت از معلمان ‏را دارند.‏

 

در این نشست که نمایندگان صنفی معلمان از اکثر استان‌های کشور برای حضور در آن به تهران آمده بودند، ‏برخلاف وعده قبلی نمایندگان طیف‌های مختلف، تنها چند نماینده فراکسیون اقلیت (اصلاح طلب) مجلس هفتم در ‏جمع معلمان حضور پیدا کردند و حاضر به شنیدن سخنان اعضای تشکل‌های معلمان شدند؛ که این نمایندگان نیز ‏صراحتا به معلمان اعلام کردند که از مجلس هفتم در حمایت از معلمان کاری بر نمی‌آید و نمایندگان اکثریت این ‏مجلس هیچ عزمی برای حل مشکلات مردم و معلمان ندارند!‏

 

بر اساس گزارش “کانون صنفی معلمان”، این نشست که از هفته‌ها پیش برنامه‌ریزی شده بود، روز سه‌شنبه با دو ‏ساعت تاخیر، در نهایت در ساعت ۱۴ برگزار شد و چندین تن از اعضای تشکل‌های معلمان از استان‌های مختلف ‏و نیز سه تن از نمایندگان مجلس در آن به سخنرانی پرداختند. این گزارش همچنین حاکی است تشکل‌های صنفی ‏معلمان کرمانشاه و اردبیل به خاطر تهدیدهای تلفنی نیروهای اطلاعاتی از حضور در این نشست خودداری کرده ‏بودند. ‏

 

در ابتدای این نشست، “علی اکبر باغانی” دبیر کانون صنفی معلمان ایران، محورهای مورد مذاکره در این جلسه ‏را “سهم آموزش و پرورش در بودجه سال ۸۷ ؛ شیوه اجرایی کردن قانون مدیریت خدمات کشوری؛ راهکارهای ‏بستن پرونده‌های فعالان صنفی و همچنین نسبت کانون‌های صنفی معلمان و انتخابات مجلس هشتم” بیان کرد.‏

 

‎‎چرا مجلس هفتم از معلمان حمایت نمی‌کند؟‎ ‎

 

در ادامه این نشست، نمایندگان تشکل‌های معلمان دیدگاه‌ها و مشکلات حوزه محل خدمت خود را مطرح کردند. ‏نماینده معلمان یزد نخستین کسی بود که سخن خود را با این انتقادات بیان کرد: “چرا مجلس باید در برابر آنهایی ‏که معلمان را سرکوب می کنند، معلم زن این مملکت را در خیابان می‌زنند، سکوت می‌کند؟ اگر مجلس قدرت ‏ندارد، حساب خودش را با مردم روشن کند. به ما می‌گویند که اقدامات قانونی انجام دهید. وقتی ما از اقدامات ‏قانونی هم هیچ نتیجه‌ای نمی‌گیریم، چه باید بکنیم؟”‏

 

سخنران بعدی این جلسه، نماینده معلمان شیراز بود. وی گفت: “مقام معظم رهبری فرموده‌اند ما فرهنگیان نباید ‏خودمان فریاد معیشت بزنیم، باید‎ ‎دیگران فریاد بزنند، ما به خاطر فرمایشات رهبری صبر کردیم، حتی هیچ ‏گردهمایی هم نداشتیم، مسئولین همین را هم نشانه ضعف ما تلقی کردند، متاسفانه نه تنها هیچ کاری نکردند بلکه ‏دستگیری‌ها بیشترشد، اماصبرهم حدی دارد.” وی در همین حال متن قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ‏مجلس را نیز بسیار مبهم دانست.‏

 

سخنران بعدی، معارفی نماینده معلمان بازنشسته بود. وی دربخشی از سخنانش اظهار داشت: “وضع بازنشستگان ‏روشن‌تر از آن است که نیاز به توضیح داشته باشد، فقط به یک نکته بسنده می کنم وآن اینکه صفحه نخست حوادث ‏مطبوعات راکه باز می‌کنیم،حوادثی را می‌خوانیم که بر اثر فقر مالی و وجود فاصله طبقاتی به وقوع می پیوندد. ‏مقدار بسیاری از آن به بازنشستگان برمی‌گردد، ازجمله فرار دختران خانواده‌ها، تنها به این خاطر که سرپرست ‏خانواده که یک فرد بازنشسته بوده، از تامین مخارج خانواده عاجز است.”‏

 

در ادامه این نشست، “سهیلا جلودارزاده” نماینده اصلاح طلب تهران در مجلس هفتم، طی سخنانی گفت: “همه‌اش ‏از دردها سخن نگویید، ما خودمان بر این دردها آگاهی داریم که هیچ، خودمان مانند شما دردکشیده هستیم. من ‏خودم ۸ ماه مدیرکل معلمان خارج از کشور بوده‌ام، و به مدت ۲ سال یک گروه از من کم شده است.” وی در ‏توصیف وضعیت فراکسیون اقلیت در مجلس هفتم نیز گفت: “در مجلس معمولا باید اختلاف اقلیت و اکثریت ۴۰ تا ‏‏۵۰ نفر باشد.” وی با بیان اینکه در مجلس هفتم اینگونه نیست، افزود: “این مجلس نمی تواند مجلس کارآمدی باشد، ‏اما نباید ناامید شد. ما چندنفری که در این جلسه حاضر شده‌ایم، از همه چیز گذشته‌ایم. پس با همه توان بایستید و ‏ناامید نشوید.”‏

 

دیگر سخنران این نشست، شعبانی نماینده معلمان اصفهان بود. وی در بخشی از سخنانش تاکید کرد: “توسعه پایدار ‏در گرو توجه به آموزش و پرورش است. تا به امروز نه روشنفکران و نه نمایندگان مجلس، هیچ‌کدام به این نکته ‏توجه نکرده اند. ماخواهان این هستیم که مجلس برای این کار پا پیش بگذارد تا دیگران هم ازآنان پیروی کنند. ‏هم‌اکنون آموزش و پرورش اصفهان اسیر یک معلم بازنشسته است که پست ریاست سازمان را اشغال کرده است. ‏از همان اول خط و نشان برای ما کشیدند، در نهایت هم به آن عمل کردند و تاکنون ۱۰۶ رای برای معلمان ‏اصفهان صادرکرده‌اند. بچه های ما را به طور غیرقانونی به دادگاه انقلاب فرا می‌خوانند و آنجا کار اداره ‏اطلاعات را انجام می‌دهند.”‏

 

جلیلیان، نماینده معلمان همدان، سخنران بعدی بود. او نیز پس از بیان مشکلات معلمان سراسر کشور، به ‏دستگیری‌ها و انفصال از خدمت ها و تبعیدهای معلمان همدانی اشاره کرده و افزود: “دوست داشتیم آقای حاج ‏بابایی (نماینده اصولگرای همدان که در دوران اصلاحات، حامی اصلی اعتراضات معلمان بود!) را امروز در این ‏جمع می دیدیم… وقتی ۴۰ نفر ازمعلمان ما را دستگیرکردند، کدام نماینده از ما حمایت کرد؟ حداقل کاری که ‏می‌توانستند بکنند این بود که در داخل مجلس اسمی از معلمان بر زبان بیاورند، و بپرسند که چرا با معلمان اینگونه ‏رفتار می‌شود.” جلیلیان سپس اضافه کرد: “آیا نماینده‌ای پرسیدکه چرا معلمان را در کنار معتادان و در زندان ‏مرکزی مبارزه با مواد مخدر نگهداری می‌کنند؟ اما همین معلمان با رفتار خوب و شایسته خود نیروی انتظامی را ‏تحت تاثیر قرار دادند، به طوری که آنان در هنگام آزاد شدن ما می‌گفتند: ما واقعا در برابر اخلاق نیک شما کم ‏آوردیم.”‏

 

مجتبی محمدی، نماینده معلمان ملایر، سخنرانی بعدی بود که ضمن بیان مشکلات حوزه محل خدمت خود، ‏همکاران فعال صنفی خود را به رعایت مسائل امنیتی تشویق کرد و از آنها خواست هرگونه بی‌تدبیری پرهیز کنند.‏

پس از او نیز یوسفی، نماینده معلمان کاشان، گفت: “بیشتر مردم بر این باورند که گفت‌وگو با نمایندگان مجلس ‏بیهوده است، زیرا آنان هیچ کاری از دستشان بر نمی‌آید.” وی افزود: “چرا ۴ وزارتخانه که همه آنها را ‏می‌شناسیم، از این قانون مدیریت خدمات کشوری استثنا شده اند؟”‏

 

در ادامه این نشست، ثریا دارابی، سردبیر هفته نامه توقیف شده “قلم معلم” در سخنانی گفت: “از نشانه‌های ‏ناکارآمدی آموزش و پرورش این استکه وظیفه‌ای که آنان می بایست انجام دهند، اکنون نیروهای انتظامی انجام ‏می‌دهند و با ضرب و شتم به اصلاح جوانان می‌پردازند.” وی سپس پرسید: “چرا هفته نامه قلم معلم باید بدون ‏مدرک توقیف شود، مدیرمسئول آن با ۱۰۰ میلیون تومان آزاد شود، خودم به عنوان سردبیر هفته نامه قلم معلم به ‏زندان بروم و درکنار افراد قاتل زندانی شوم و شاهد آزادی ملوان زن انگلیسی باشم که به خاک کشورم تجاوز ‏کرده، که به او جایزه هم می‌دهند و با احترام او را بدرقه می‌کنند. سپاسگزارم که پاداش ۳۰ سال خدمتم را اینگونه ‏دریافت کردم.”‏

 

‎‎اکثریت مجلس اراده‌ای برای حل مشکلات ندارد‎‎

 

پس از سخنان این معلمان، “اسماعیل گرامی مقدم” دیگر نماینده اصلاح طلب مجلس، به سخنرانی پرداخت. وی ‏پس از خیر مقدم به معلمان و پوزش از ناهماهنگی‌هایی که در شکل‌گیری این نشست رخ داده بود، گفت: “در دنیا ‏اگر صنوف تشکیل می‌شود، به خاطر این است که امور اصلاح شود، برای این است که مسئولان از اعماق زندگی ‏روزمره آگاه بشوند و به برطرف کردن مشکلات بپردازند.”‏

 

وی در ادامه افزود: “اکثریت مجلس هم‌اکنون در دست یک گروه خاص است. شما باید مقایسه کنید اکثریت چه ‏نقشی داشتند و ما چه نقشی. آنچه که عدد ما بود انجام دادیم، شماتجمع کردید، ما آمدیم گوش کردیم،کسانی ‏می‌خواستند برخوردهای شدیدتری بکنند ما جلوی آنها را گرفتیم، در بازداشتها تماس گرفتیم، ملاقات‌هایی داشتیم. با ‏آقای کروبی، با آقای شاهرودی و با دیگران در تماس بودیم. در مسئله استیضاح وارد شدیم، اما مجلس سیاسی ‏تصمیم گرفت و به اصناف هم با نگاه امنیتی برخورد شد.” این نماینده در نهایت گفت: “اما من عملکرد اقلیت ‏مجلس را با این عده کم باز هم تحسین می‌کنم.”‏

 

آخرین سخنران این جلسه نیز ولی‌الله شجاع‌پوریان، نماینده مردم بهبهان بود که او نیز با خیرمقدم به نمایندگان ‏معلمان کشور سخنان خود را آغاز کرد و سپس گفت: “اگر در باره کاستی‌های مجلس بخواهیم صحبت کنیم، علاوه ‏بر تایید سخنان شما باید گفت مجلس امروز در پایین‌ترین جایگاه خود حتی نسبت به مجلس پیش از انقلاب است. ما ‏نسبت به خروجی مجلس هفتم به شدت معترض هستیم. همه اعتراضات شما نسبت به مجلس هفتم درست است، ‏تعریفی را که شما نسبت به مجلس هفتم داشتید، بسیارغلیظ تر از این را من تایید می‌کنم.”‏

 

این نماینده اصلاح طلب ادامه داد: “آنچه مربوط به ماست، ما اقلیتی بسیار محدود هستیم. فقط آقای محجوب، خانم ‏جلودارزاده از تهران و چند نفر دیگر از نمایندگان با ما هستند، یک جریان فکری هستیم که هیچ تریبونی هم نداریم. ‏ما نمی توانیم یک وزیری را بیاوریم یا وزیری را رد کنیم. ما کلا ۴۰ تا ۵۰ نفر هستیم که در مجلس هفتم جریان ‏اصلاحات را تعقیب می‌کنیم. حساب کلیت مجلس را به حساب ما نگذارید… البته امکان تامین اعتبارات مورد نیاز ‏شما با این درآمد افسانه‌ای نفت هست، اما عزمی برای حل مشکلات نیست. شاید هم می‌خواهند به نام مجلس ششم و ‏رئیس‌جمهور پیشین تمام نشود… بدانید اگر عزم همین نمایندگان اقلیت نبود، همین لایحه نیم‌بند (مدیریت خدمات ‏کشوری) هم تصویب نمی شد… حتی پیش از انقلاب هم با مجلس اینگونه رفتار نمی شد.”‏

 

در پایان این نشست، نمایندگان حاضر ضمن پوزش از معلمان به خاطر مشکلات پیش آمده، قول دادند که برای ‏برطرف شدن مشکلات معلمان با کمیسیون‌های مربوطه و وزارتخانه ها و قوه قضائیه گفت‌وگو کرده و همه تلاش ‏خود و همکاران را برای برطرف کردن این مشکلات به کار گیرند.‏

 

روزآنلاین

پریسا حاتمی