با گذشت ۷۶ روز از بازداشت سپیده پورآقایی، وی همچنان در بازداشتگاه ۲۰۹ وزارت اطلاعات نگهداری می شود. وی که از حدود دو هفته پیش از سلول انفرادی به اتاق ۳ نفره منتقل شده است، در آخرین تماس خود از آزادی یکی از هم سلولی های خود خبر داد.
مادر سپیده پورآقایی که از زمان بازداشت دخترش، بارها به دادگاه انقلاب مراجعه کرده است ضمن گلایه از نحوه برخورد با پرونده سپیده، عدم آزادی وی را با وجود پایان یافتن دوران بازجویی غیرقانونی می داند.
مادر سپیده می گوید:” امروز برای چندمین بار به شعبه ۱ بازپرسی دادگاه انقلاب مراجعه کردم، اما گفتند که هنوز پرونده ها تعیین شعبه نشده است.” وی اضافه کرد:” نزدیک به ۳ ماه از بازداشت دخترم می گذرد و هنوز هیچ امیدی برای آزادی او وجود ندارد.”
سپیده پورآقایی فعال حقوق بشر، روز ۱۸ شهریورماه در منزلش در کرج بازداشت شد.
به گفته مادر سپیده، وی صبح از خانه خارج شد و حدود ظهر با چند مامور لباس شخصی به منزل بازگشت، مأموران ضمن ضبط کامیوتر او، کلیه کتاب ها و دست نوشته هایش را نیز با خود بردند.
پورآقایی که مدتی در روزنامه توقیف شده “گزارش روز” فعالیت کرده است، در سال ۷۸ نیز به مدت ۱ماه بازداشت و زندانی شده بود. که با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. وی سپس از سوی دادگاه انقلاب به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم به مرحله اجرا در نیامد.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر



این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
