به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
افکار دانشجویان بار دیگر اسیر میله های زندان شده است،افکاری که هدف آن اصلاح امور جامعه - نهادینه کردن دمکراسی- نقد حاکمیت وروشنگری می باشد.
وظیفه دانشگاه و حاکمیت فراهم آوردن بستری مناسب برای پرورش این افکار و همچنین پرورش روحیه پرسشگری و قدرت نقد می باشد. تا زمانیکه دانشجو نتواند به شیوه ای علمی وضعیت موجود را مورد انتقاد قرار دهد انتظار بهبود وضعیت و رسیدن به آرمان ها واهداف جامعه غیر ممکن خواهد بود.
حاکمیت با فراهم آوردن فضایی که منجر به برخورد با دانشجویان، امنیتی کردن فضای دانشگاه، نصب دوربین های مدار بسته، زندانی کردن، ستاره دار کردن، تعلیق کردن و اقداماتی نظیر آن که هر روز با قوت بیشتری بر جامعه دانشگاهی اعمال می کند در پی به انزوا کشیدن، ایجاد فضای رعب و وحشت و تغییر نقش دانشجو از بازیگری فعال به ناظری بی طرف است.
در چنین فضایی هرگونه حرکت دانشجو به مثابه نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی، اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با اپوزسیون تلقی می شود.
دانشجویانی نظیر: یاسر گلی (دبیر سابق اتحادیه)، صباح نصری (مدیر مسئول روژانه)، هدایت غزالی(تحریریه روژانه)، علی نیکونسبتی (شورای مرکزی تحکیم وحدت)، علی عزیزی(شورای مرکزی تحکیم وحدت)، احمد قصابان - احمد توکلی - علی منصوری (دانشجویان امیرکبیر)، هانا عبدی، احمد باطبی و… که با تقبل هزینه های فراوان سعی در گسترش اهداف و افکار اشاره شده را دارند گرفتار تنگ نظری مسئولان امر شده و مورد بی رحمانه ترین تهاجم ها قرار گرفته اند و به جای نشستن در کلاس درس می بایست میله های سرد زندان را تجربه کنند و همنشین کسانی باشند که آگاهانه در پی آلوده کرن جامعه هستند.
کنار هم گذاشتن دو واژه زندان و دانشجو تداعی کننده حکومت های توتالیتری است که تاب شنیدن صدای مخالفان و حتی منتقدان خود را ندارند و با استفاده از اهرم فشار درپی حذف آنها بر می آیند.
اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کرد تا کنون هیچ گونه دلیلی برای دستگیری فعالین دانشجویی و مدنی طبق قانون اساسی پیدا نکرده و تنها دلیل آنرا فرافکنی واقعیات و انحراف ذهان عمومی از شرایط موجود می داند.
اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کرد ضمن محکوم کردن فضای حاکم بر دانشگاههای کشور و دستگیری فعالان دانشجویی از قوه ی قضاییه به عنوان تنها نهاد مسئول در میان نهادهای تو در توی سیستم دادرسی و دادخواهی کشور، خواهان روشن شدن وضعیت دانشجویان دربند است. باشد که بی گناهی دوستان دربندمان هرچه سریعتر اعلام شود.
