محمد علی دادخواه وکیل مدافع سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر پس از برگزاری آخرین جلسه غیرعلنی آنان گفت: “امیدوارم دادگاه با توجه به اصول، طبق یک رسیدگی عادلانه و منصفانه نسبت به این دانشجویان که ذخیره فردای کشورند به نحوی رفتارکند که به آغوش خانواده شان بازگردند.”
مجید توکلی، احسان منصوری و احمد قصابان درحالی در دادگاه غیرعلنی محاکمه شدند که پیش ازاین قرار بود دادگاه آنان علنی باشد. دادخواه دراین زمینه گفت: “استدلال دادگاه برای غیرعلنی بودن این بودکه احساسات مردم ممکن است جریحه دار بشود؛ اما دانشجویان کاری نکرده اند که احساسات مردم جریحه دار بشود. اتفاقا من فکر می کنم اگر علنی بود ومردم جریانات را ازنزدیک می دیدند بسیار بسیار بهتر بود.”
او درخصوص محتویات مذاکرات دادگاه اظهار داشت: “با توجه به اینکه رییس دادگاه اعلام کردند که دادگاه غیرعلنی است، مطابق قانون آیین دادرسی کیفری اعلام محتویات دادگاه غیرممکن است. اما اتهامی که به موکلین من وارد کرده اند این است که به مقدسات و رییس جمهوری توهین کرده اند. درصورتی که ما از مراجع اعظام فتوا اخذ کردیم که اینها واجد شرایط توهین به مقدسات نیستند.”
سه دانشجوی یادشده از ماه اردیبهشت در زندان به سر می برند. اتهام آنها انتشار و توزیع نشریات دانشجویی است که به اعتقاد مقاماتی که آنها را مدتهاست دربند نگه داشته اند، توهین به مقدسات و ریاست جمهوری تلقی می شود. این درحالی است که دانشجویان یاد شده بارها اعلام کرده اند لوگویی که در نشریات یاد شده به کار رفته است جعلی است و هرگونه رابطه ای با انتشار این نشریات را رد کرده اند.
دادخواه با اشاره به اصولی که به وسیله آن برائت موکلانش محرز می شود گفت: “من فکرمی کنم اگر موازین شرعی با توجه به اصل چهارم قانون اساسی ملاک رسیدگی به این پرونده باشد، دانشجویان من با توجه به نظراتی که حدود هزار سال پیش توسط شیخ کلینی اعلام شده یا در فقه عامه به وسیله ابن قیم ابن جوزی درکتاب اعلاالمعقین اصول کافی جلد اول صفحه صد مطرح شده، آزاد می شوند.”
او ادامه داد: “بر این امیدم که دادگاه اصول را از دست ندهد. اگر بر این مبنا باشد، موکلانم تبرئه خواهندشد. یک حدیثی است که ابی الاوجا باامام جعفر صادق مجادله می کند و در آنجا صراحتا کسانی را که هتک کرده بودند دیوانگانی اعلام می کند که پابرهنه هستند و سنگ پرانی می کنند با این حال امام جعفر صادق نسبت به آنها اقدامی نمی کند. نه موکلین من بدتر ابن ابی الاوجا هستند و نه دادگاه درمرتبه امام جعفرصادق. من فکر می کنم این دانشجویان حتما باید به کلاس درسشان برگردند.”
به گفته وکیل مدافع سه دانشجوی امیرکبیر “توهین به ریییس جمهوری عملا هیچ مبنای قانونی ندارد چون نهایتا هیچ مورد وهن آوری را ذکر نکردند. به علاوه اینکه همواره امکان برداشت های مختلف وجود دارد.”
منبع: روزآنلاین
امید معماریان



این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
