بنا بر گزارش رسیده از گروه حقوق بشری ” فعالان حقوق بشر در ایران” ساعت ۱۲ روز یکشنبه ۲۰/۸/۸۶ احمد قصابان ، مجید توکلی و احسان منصوری جهت اعزام به مجتمع قضایی قدوسی تهران و شرکت در جلسه دادگاه به شعبه اعزام زندان اوین منتقل گردیدند که در پی آن سرپرست گروه اعزام زندان به نام انهاری که ریاست قرارگاه را نیز بر عهده دارد اقدام به توهین و درگیری لفظی با دانشجویان مذکور نمود و در پی آن نیز یکی از افراد حاضر در محل با الفاظ رکیک به سمت توکلی و قصابان حمله ور می شود که ماموران هیچ اقدامی برای کنترل فرد مذکور انجام نداده و در پی اعتراض دانشجویان ، زندانی مذکور را به اتاق دیگری منتقل می نمایند .
گفتنی است که درگیری با انهاری به علت اصرار وی در ، درآوردن کفش های منصوری و قصابان صورت می گیرد که با مخالفت این سه دانشجو بر طبق آئین نامه زندان ها که در آن قید شده است متهمین حق دارند با لباس شخصی خود به دادگاه بروند مواجه می شوند .
در ضمن بعد از اصرار ماموران به استفاده از دستبند و پابند برای ایشان و ممانعت از این اقدام توسط منصوری ، قصابان و توکلی با استناد به آئین نامه زندان ها که در آن استفاده از دستبند را نیز الزامی نمی داند .
انهاری رئیس قرارگاه زندان اوین با تهدید و توصل به زور و توهین و بیان این مطلب که من دستور دارم که شما را اینگونه به دادگاه منتقل نمایم و با بیان الفاظی که قلم از نگارش آنها ناتوان است ایشان را با یک دستبند به اتومبیل اعزام به دادگاه منتقل می کنند .
در انتها و پس از پایان درگیری ها که به منظور مشوش کردن ذهن این سه دانشجو و عدم امکان دفاع مناسب صورت گرفته است دانشجویان بازداشتی در فضای امنیتی به شعبه مربوطه در مجتمع قضایی قدوسی انتقال می یابند و پس از جلسه دادگاه نیز به همین شکل و بدون اجازه ملاقات با خانواده آنها که ساعت ها در پشت درب های دادگاه حضور پیدا کرده بودند به زندان بازگردانده می شوند .



اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.