یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
سردبیر فصلنامه «مدرسه» از لغو امتیاز و توقیف این نشریه از سوی هیات نظارت بر مطبوعات خبر داد و در عین حال گفت که این موارد کتبا به آنها اعلام نشده است.
جلال توکلیان در همین زمینه اظهار داشت: در تماسی که از هیات نظارت بر مطبوعات با ما داشتند، خبر توقیف نشریه را به ما اعلام کردند و گفتند فصلنامهی مدرسه از سوی هیأت نظارت به اتفاق آرا و به دلیل تبلیغ علیه نظام و ترویج الحاد لغو امتیاز و توقیف شد.
وی با بیان اینکه هنوز توقیف و لغو امتیاز نشریه به صورت مکتوب به آنها ابلاغ نشده، گفت: این تعطیلی و لغو امتیاز و همچنین اتهامی که مطرح شده برای ما بسیار شوکآور بود.
انتشار نشریه ای که بزرگ ترین گناهش می تواند این باشد که دو مقاله از دکتر عبدالکریم سروش و چند فیلسوف دیگر به چاپ رسانده است و این که چگونه می توان چنین کاری را تبلیغ علیه نظام به حساب آورد همه را شگفت زده کرده و به گفته کارشناسان نشان میدهد که دولت دیگر با کاسته شدن از محبوبیت و مشروعیتش نیازی به پرده پوشی های اولیه در خود نمی بیند و به کارهائی دست می زند که حتی بخش تندرو قوه قضاییه هم از اعمال آن سر بازده است.
هفته گذشته محمود شمس الواعظین سخنگوی جامعه دفاع از آزادی مطبوعات خبر داده بود که اطلاع رسانی کشور زیر شدیدترین فشارهاست که یا باید تسلیم شود و یا تعطیل.
روشی که دولت و وزارت ارشاد صفارهرندی در پیش گرفته عبارت است از تعطیل و توقیف مطبوعات و بعد از شکایت مدیران نشریه و ماه ها دوندگی و از هم پاشیدگی امور تازه وقتی که حکم قوه قضاییه دال بر برائت صادر می شود دیگر امکانی برای انتشار باقی نیست. این شگرد در مورد چند نشریه دیگر هم به کار گرفته شده است.
