همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
از موضوعات بسیار مهم در روزهای گذشته در میدان ارتباطات و رسانه ها، موضوع استعفا یا عزل آقای علی لاریجانی دبیر شورای عالی امنیت ملی در این شرایط حساس بود. به دور از وقایع پشت پرده که نهایتاً به این تغییر منجر شد، نکته مهمی که باید اصلاح طلبان و رسانه های اصلاح طلب و همه مردم عزیز به آن توجه کنند، نقش آقای علی لاریجانی در شکل گیری این شرایط حساس است.نگاه به این موضوع مهم است. به عقب برگردیم.
همه منصفان دوران اصلاحات را که پس از شرایط بحرانی کشور در سال ۱۳۷۵ شکل گرفت - شرایطی که ایران را با یک اجماع فراگیر اروپایی علیه خود و در آستانه یک برخورد قرار داده بود - یک گشایش ملی می دانند. جدای از این مطلب که در کشاکش مبارزات انتخاباتی آن دوره سهمی که صداوسیمای تحت مدیریت آقای علی لاریجانی در تخریب جریان اصلاح طلبی خط امام داشت فراموش ناشدنی است، روند تخریبی رسانه ملی و مدیریت عالی آن در تخریب چهره اصلاح طلبان در دو قوه مقننه و مجریه و زیر سوال بردن تمام سیاست های نوگرایانه جریان مردمسالار دینی که با الهام از آرای بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و توسط سید محمد خاتمی با قرائتی نو عرضه می شد. چهره یی که از اصلاحات در رسانه ملی ارائه می شد ناکار آمد، غوغاسالار، بی دین و … بود. این همه از صداوسیمای آقای علی لاریجانی بود.
در عرصه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی یادمان نرفته نمایش هایی چون کنفرانس برلین و برنامه هویت که همسو و هم جهت و با الهام از قلم نویسندگان مصون و محفوظ، به مردم ارائه شد چه بحرانی در عرصه های ملی و بین المللی پدید آورد. یادمان هست یکی از روحانیون سرشناس و درس خوانده مدرسه حقانی در برنامه زنده تلویزیونی با زنجیربافی های عمووار عامل قتل های زنجیره ای را دولت اصلاحات و سید محمد خاتمی معرفی کرد. هرگز از یادمان نمی رود در سریال های تلویزیونی و در قالب طنز چگونه مردمسالاری و دستاوردهای آن از جمله توسعه احزاب و مطبوعات زیر سوال می رفت و به سخره گرفته می شد. یادمان هست چگونه دستاوردهای بزرگ دولت و مجلس اصلاحات نادیده گرفته می شد و چگونه یک مساله کوچک منطقه ای، ملی و حتی از منظر رسانه بین المللی می شد. چگونه یک موضوع جعلی یا بی هویت مساله ملت نشان داده می شد؟ ماجرای گوشت های آلوده یادمان هست.
به خاطر داریم در فصل انتخابات دوم شورای شهر و روستا چه تصویر زشتی از بعضی از منازعات کوچک درون شورای اول به رخ کشیده شد تا بدبینی به بزرگ ترین دستاورد دولت که احیای اصل بزرگ فرو مانده میثاق ملی بود را افزایش دهد. به سخنرانی های مهم سید محمد خاتمی در خارج و از جمله دانشگاه هاروارد و سازمان ملل چگونه پرداخته می شد. به اندازه کمتر از عشر پردازش به موضوع اخیر کلمبیا که دوستان آقای لاریجانی در وصفش گفته اند مهمتر از جنگ ۳۳ روزه حزب الله با اسرائیل بود، یا به اندازه … بزرگ بوده است، پناه بر خدا.
آن همه ناسپاسی نسبت به اصلاحات، دولت، مجلس، شورا و ریاست آن همه در صداوسیمای آقای علی لاریجانی بود. روا نیست اینک که او مستعفی یا معزول است و نقش غیرمدبرانه و غوغا سالارش در ایجاد ذهنیت سوء نسبت به مدیریت سابق پرونده هسته ای بر کسی پوشیده نیست به خاطر منازعه یا مخالفتش با ریاست محترم شورای عالی امنیت ملی ناخود آگاه مورد تمجید قرار گرفته، تطهیر شود. دولت و دبیر خانه شورای امنیت در مورد هسته ای، اصلاحات و مردمسالاری و مختصات خط امام یکسان می اندیشند. آقای لاریجانی حق بزرگی بر دولت نهم دارد. او بود که بخشی از مردم را نسبت به اصلاحات بدبین کرد و زمینه روی کار آمدن یک دولت مخالف دوران اصلاحات و سازندگی را پدید آورد. قلم زنان اصلاح طلب هوشیار باشند آقای لاریجانی را قهرمان نکنند.
منبع: روزنامه اعتماد
