ناگزیر لحظه تلخ خداحافظی نزدیک شد، بر خلاف همیشه که کسی در حال آزادی بود، این بار همه به جای خنده ای بر لب، چشم هاشان اشکبار بود. با همه خداحافظی کردم و در گوش آن ها دوباره سفارش احمد را کردم. به ابوالفضل و فرزاد رسیدم، آن ها را سخت تر در آغوش فشردم. به ابوالفضل گفتم شرمنده ام! ما هر کاری از دستمان برمی آمد انجام دادیم ولی نشد و او دلداری می داد. سفارش احمد را کردم، گفت نمی گذارم تنها بماند. به احمد رسیدم، نتوانستم نگاهش کنم.
با وجود تعطیلی دانشگاه ها به دلیل تعطیلات تابستان، دانشجویان از پا ننشسته و پی گیری مستمر بازداشت هم کلاسی های خود را مهم ترین وظیفه ی خود می دانند و این سناریوهای تکراری که از سال 78 بارها و بارها دیده شده است را جدی نمی گیرند و نه تنها با این بازداشت ها، ترس بر آنها سایه نمی افکند، بلکه به مثابه ی منوری است که راه را بیشتر و بهتر روشن می کند. اما با این اتفاقات و حوادث داخلی کشور که فشارهای زیادی را به مردم وارد کرده است، مهمترین وظیفه هر فرد، روشن گری و آگاه سازی عمومی است.
در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
اگر به راستی مردم نمی فهمند، در این میانه وظیفهی اهل تفکر چیست؟ آیا در برج عاج نشستن و به زبان اجنه ها سخن گفتن مرهم این تاول ناسور نادانی است؟ در تعریف روشنفکر گفته اند که در دوران گذار حیات می یابد و اینکه یک متخصص لزوما یک روشنفکر نیست. گویا در تعریف روشنفکر، تعهد نهفته است. تعهد رساندن آگاهی به آستانهی آگاهی مردم. باید چون طبیبی دلسوز بر زخم های جهالت آنان مرهم گذاشت و همچون معلمی مهربان جهل را به دانش مبدل ساخت.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
خبرنامه امیرکبیر: پس از برگزاری تریبون آزاد دانشجویی «ستاره ها در اوین» که در اعتراض به صدور احکام سنگین حبس برای سه دانشجوی در بند پلی تکنیک هفته گذشته در این دانشگاه برگزار شد، کمیته انضباطی دور جدیدی از احضار و صدور احکام سنگین برای دانشجویان را آغاز کرد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، مدیریت دانشگاه که سعی داشت در این تریبون هیچ یک از ۵ دانشجوی آزاد شده در آن شرکت نکرده و در مورد حوادثی که در مدت بازداشت برای دانشجویان اتفاق افتاده صحبتی نکنند، ایشان را به دانشگاه ممنوع الورود کرده بود. دانشگاه همچنین از روز قبل کلیه اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر را نیز ممنوع الورود کرده بود.
از میان دانشجویان آزاد شده، عباس حکیم زاده، با داشتن حکم دو ترم تعلیق عملا از ابتدای شروع سال تحصیلی ممنوع الورود بود. علی صابری بدون آن که حکم قطعی انضباطی داشته باشد از روز شنبه هفته گذشته ورودش به دانشگاه ممنوع شد. پویان محمودیان نیز روز برگزاری تریبون به دانشگاه ممنوع الورود شد.
دانشگاه همچنین مجید شیخ پور، اصغر سپهری، مهیار عبدالصمدی و مجتبی کلانتری، اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی، را در روز برگزاری تریبون به دانشگاه ممنوع الورود کرد. لازم به ذکر است سه نفر دیگر از اعضای شورای مرکزی پیش از این با دریافت حکم محرومیت از تحصیل ممنوع الورود شده بودند.
کمیته انضباطی دانشگاه امیرکبیر یک روز قبل از برگزاری تریبون آزاد ضمن تماس های مکرر با خانواده فعالین دانشجویی و تهدید خانواده ها، از ایشان خواسته بود از حضور فرزندشان در دانشگاه در روز برگزاری تریبون جلوگیری کنند. کمیته انضباطی همچنین احکام محرومیت از تحصیل، نریمان مصطفوی و کوروش دانشیار را تایید کرد و این دو عضو انجمن اسلامی را به دانشگاه ممنوع الورود کرد.
روز قبل از برگزاری تریبون آزاد، طاهری، کارمند کمیته انضباطی دانشگاه، در اقدامی عجیب با مشاهده مجید شیخ پور، عضو شورای مرکزی و یکی از دانشجویان آزاد شده، در صحن دانشگاه بدون آن که پیش از آن احضاریه ای برای او صادر شود، این دانشجو را با خود به کمیته انضباطی برد. در دفتر کمیته انضباطی دو مامور امنیتی که به انتظار شیخ پور نشسته بودند، سعی کردند با تهدیدهای فراوان مانع حضور او در این تریبون آزاد شوند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پس از برگزاری تریبون آزاد مشکل ممنوع الورودی پویان محمودیان، مهیار عبدالصمدی و مجتبی کلانتری به دانشگاه رفع شده است. اما علی صابری، مجید شیخ پور و اصغر سپهری بدون آن که حکم قطعی انضباطی داشته باشند همچنان به دانشگاه ممنوع الورود هستند. نریمان مصطفوی و کوروش دانشیار نیز با دریافت حکم قطعی محرومیت از تحصیل برای این ترم، به دانشگاه ممنوع الورود شدند.
در پی برگزاری این تریبون کمیته انضباطی جمع زیاد دیگری از دانشجویان را نیز احضار کرده است. محمدرضا سرلک، هادی پلاور و…. از جمله احضارشدگان به کمیته انضباطی هستند. احضار دانشجویان به کمیته انضباطی و صدور احکام سنگین برای ایشان همچنان ادامه دارد.
در روزهای قبل از برگزاری تریبون آزاد، نیروهای انتظامات دانشگاه با حمله به دانشجویانی که تصاویر دانشجویان در بند را در صحن دانشگاه در دست گرفته بودند، تصاویر این دانشجویان را از ایشان گرفته و پاره می کرد. روزبهانی، مدیرکل فرهنگی دانشگاه، نیز اعضای کانون گفت و گوی دانشگاه که تصاویر سه دانشجوی در بند را در دفتر این کانون نصب کرده بودند، تهدید کرده بود که در صورت برنداشتن این عکس ها، این کانون را تعطیل خواهد کرد.
